افشین حیرتیان، مدافع حقوق کودکان کار و شهروند بهائی همچنان زندانی است

افشین حیرتیان فعال سیاسی و کارگری ۴۵ ساله، هنرمند تئاتر و از فعالان حقوق کودکان کار و شهروند بهائی پس از سپری شدن بیش از سه ماه از بازداشت‌اش، همچنان در بند است.

بنا به گزارش دریافتی، وثیقه او از پنج میلیارد به هفت میلیارد تومان افزایش یافته و در نهایت پذیرفته نشده است.

مادر این زندانی سیاسی به‌رغم بیماری جسمانی به سختی پیگیر پرونده فرزندش است اما به‌شکل مداوم با عدم پاسخگویی و آزار مواجه می‌شود.

افشین حیرتیان در جریان بازجویی و دادرسی با اتهام‌های سنگین و تهدیدهای اساسی روبه‌رو گشته است.

مأموران امنیتی جمهوری اسلامی در تهران ۲۰ آبان با حکم دادسرای ناحی ۳۳ افشین حیرتیان را در منزل مادری خود با اعمال خشونت بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.

مأموران همچنین خانه را تفتیش کرده و شماری از وسایل شخصی افشین حیرتیان و خانواده‌اش را ضبط کردند.

مرکز «جمعیت دفاع از حقوق کودکان کار و خیابان» که به حدود ۴۰۰ کودک بازمانده از تحصیل خدمات آموزشی، مهارتی و همچنین واحدهای مددکاری و روان‌شناسی ارائه می‌داد، همزمان با بازداشت حسین میربهاری، بنیان‌گذار «جمعیت دفاع از حقوق کودکان کار و خیابان» در ۲۳ مهر پلمب شد.

افشین حیرتیان در میان فعالان چپ با گرایشات آنارشیستی شناخته می‌شود. او یک ‌بار در ۱۳ خرداد ۱۳۸۹، به‌دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز در راستای حقوق کودکان، بازداشت و پس از حدود دو ماه بازجویی و فشار به قید وثیقه از زندان آزاد شده بود.

حیرتیان یک بار نیز در ۲۹ مرداد سال ۱۳۹۰، بازداشت شده بود و با قطعی شدن حکم چهار سال حبس تعزیری به اتهام «تشویش اذهان عمومی» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد.

از زمان بازداشت حیرتیان برخی دیگر از فعالان آنارشیست و همکاران جمعیت دفاع از کودکان کار احضار و بازجویی شده‌اند.

در روزهای پس از جنگ ۱۲ روزه اسرائیل و ایران که جمهوری اسلامی زیر بار اتهام نفوذ عوامل خارجی در نهادهای امنیتی قرار داشته است، با هدف فرافکنی این اتهام‌ها و انتقادها، دست به بازداشت‌ و تهدید علیه نهادها و کنشگران مدنی، به‌ویژه فعالان چپ زدند. مأموران امنیتی همچنین پس از جنگ ۱۲ روزه و اعتراضات گسترده دی‌ماه موج تازه‌ای از بازداشت شهروندان بهائی را آغاز کردند.

بهائیان در ایران بیش از پیروان هر اقلیت مذهبی دیگری هدف برخوردهای امنیتی و قضائی قرار دارند. به‌گفته مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، طی سه سال اخیر، به‌‌طور میانگین ۷۲ درصد از گزارش‌های مربوط به اقلیت‌های مذهبی، به نقض حقوق شهروندی بهائیان اختصاص داشته است.

بهائیان در ایران از تحصیل در دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی منع می‌شوند؛ از استخدام در نهادهای دولتی محروم هستند و شغل‌های خصوصی‌شان نیز اغلب با تعطیلی و آزار و اذیت روبه‌رو می‌شود. بهائیان نمی‌توانند آزادانه و در مکان‌های عمومی مراسم و مناسک مذهبی خود را برگزار کنند؛ اموال و دارایی‌های آن‌ها، از جمله زمین و خانه‌های آن‌ها، به‌طور مکرر توسط نهادهای حکومتی مصادره می‌شود. بهائیان به‌طور مداوم با دستگیری‌های خودسرانه و صدور احکام زندان‌های طولانی‌مدت به اتهامات مبهمی مانند «تبلیغ علیه نظام» روبه‌رو هستند. ازدواج‌های بهائیان به‌صورت رسمی ثبت نمی‌شود و مشکلات حقوقی بسیاری برای آن‌ها و خانواده‌هایشان ایجاد می‌کند.