شانزده دقیقه سکوت به یاد شانزده قربانی فروریختن سایبان ایستگاه راه‌آهن نووی ساد، به جنبشی سراسری علیه فساد و اقتدارگرایی در صربستان تبدیل شد؛ جنبشی بدون رهبر واحد که پس از نزدیک به دو سال اعتراض، در انتخابات اکتبر ۲۰۲۶ به پیروزی رسید و به سلطه طولانی رئیس جمهور این کشور ضربه‌ای تعیین‌کننده زد. اما آیا این شکست انتخاباتی به معنای برچیده شدن ساختارهای قدرت و فساد نیز هست؟ میلان ووکلیچ، روزنامه‌نگار صربستانی که از نزدیک شاهد اعتراضات بوده، در گفت‌وگو با رادیو زمانه از سازمان‌دهی دانشجویان، قدرت مجامع شهروندی، میراث شکست‌خوردهٔ تغییرات سیاسی سال ۲۰۰۰ و چالش‌های پیش روی جنبشی می‌گوید که به باور او، مهم‌ترین دستاوردش احیای ایمان به دموکراسی و قدرت شهروندان است.