سیاوش شهابی ـ‌ ایالات متحده و اسرائیل جنگ را برای کنترل هرمز آغاز نکردند؛ به دنبال تخریب ظرفیت نظامی و هسته‌ای، از کار انداختن ساختار فرماندهی و تحمیل یک عقب‌نشینی سیاسی بزرگ‌تر بودند. اما ایران با دوام آوردن در برابر حملات اولیه و فعال کردن هرمز، شکست و پیروزی را از میدان صرفا نظامی خارج کرد. تفاهم‌نامه خرداد ثبت موقت همین تغییر بود و رویدادهای تیرماه، اعلام علنی آن: وقتی رئیس‌جمهوری آمریکا رسما اعلام می‌کند کشورش نگهبان تنگه است و از هر محموله عبوری بیست درصد برمی‌دارد، دیگر نمی‌توان موضوع جنگ را نابودی توان موشکی یا برنامه هسته‌ای ایران معرفی کرد. دو طرف اکنون آشکارا بر سر یک چیز می‌جنگند: چه کسی قواعد عبور از هرمز را می‌نویسد و چه کسی اجاره این آبراه را دریافت می‌کند.