ثروت عمومی وقتی در اختیار دولت قرار می‌گیرد، لزوماً از دست جامعه خارج نمی‌شود؛ مسئله از جایی آغاز می‌شود که جامعه دیگر نتواند بر سرنوشت آن نظارت و اعمال قدرت کند. مهرداد وهابی در گفت‌وگو با زمانه، «انفال» را از همین زاویه بررسی می‌کند: سازوکاری که در جمهوری اسلامی منابعی چون نفت، معادن، جنگل‌ها و آب‌ها را در حوزه‌ای قرار داده که مرز میان دولت، نهادهای حکومتی و مالکیت خصوصی در آن مبهم است. او توضیح می‌دهد چگونه این ساختار به شکل‌گیری نوعی «فرادولت» و انتقال ثروت عمومی به شبکه‌های قدرت کمک کرده و چرا مسئله انفال، در نهایت پرسشی درباره مالکیت، قدرت و حق جامعه بر ثروت مشترک است.