یاد دوران جاسوس‌های واقعی بخیر؛ زمانی حسین یزدی باید شبکه می‌ساخت، اطلاعات جمع می‌کرد و برای ساواک یا اطلاعات جمهوری اسلامی می‌فرستاد تا شایسته نام جاسوس شود. حالا در جهانی که همه رسانا هستند، «نفوذ» می‌تواند مثل الکتریسیته از دانشگاه، رسانه، سفر، عکس، آمار، هنر و روابط شخصی عبور کند؛ دوربین یوز بالقوه دوربین دشمن شود، فهرست جای قانون بنشیند و تلفن شما چیزهایی را به خاطر بیاورد که خودتان فراموش کرده‌اید. با طرح جدید مجلس، دستگاه امنیتی دیگر لازم نیست جاسوس را در میان مردم پیدا کند؛ کافی است اندکی مردم در میان جاسوسان بالقوه پیدا کند.