این روایت، صدای زنی از دل تهرانِ زیر بمباران است؛ از شهری که در آن نه آژیر هست، نه پناه، نه اینترنت و نه حتی امکان فهمیدن اینکه انفجار بعدی کجا رخ خواهد داد. او از ترس، آوارگی، ایست‌وبازرسی‌های مسلح، فروپاشی معیشت و شکاف عمیق میان واقعیت جنگ و تصویر رسانه‌ای آن می‌گوید. روایتی از زندگی روزمره در میان بمب، سرکوب و بی‌خبری؛ جایی که مردم عادی بیش از هر کس دیگر هزینه جنگ را می‌پردازند.