بنفشه خرم‌دل ـ‌«هیچ‌کس حرفم را باور نمی‌کرد.» این جمله زنی است که پس از تعرض جنسی رئیسش در محیط کار، نه‌تنها با بدگمانی همکاران روبه‌رو شد، بلکه فرصت شغلی بعدی خود را نیز از دست داد. روایت او تنها یکی از تجربه‌های زنانی است که در کارخانه‌ها، کارگاه‌ها و خانه‌های محل کارشان با آزار جنسی مواجه می‌شوند. این گزارش میدانی نشان می‌دهد چگونه ترس از بیکاری و بدنامی، در کنار ضعف حمایت‌های قانونی و نبود تشکل‌های مستقل کارگری، زنان را میان تحمل آزار، سکوت و از دست دادن معاش گرفتار می‌کند.