چیچک درفش ـ کودکانی که از اعتیاد، کارتن‌خوابی و خشونت جان به در برده‌اند، قرار است در مراکز حمایتی امنیت و مراقبت پیدا کنند. اما چه تضمینی وجود دارد که این مراکز برایشان پناهگاهی امن باشند؟ یک مددکار اجتماعی با نزدیک به ۹ سال تجربه کار با کودکان آسیب‌دیده در ایران، از نبود آموزش تخصصی کافی، ضعف نظارت بر صلاحیت مددکاران و مواردی از سوءاستفاده روایت می‌کند؛ شکاف‌هایی که می‌توانند کودکان را حتی در نظامی که مسئول حفاظت از آن‌هاست، آسیب‌پذیر نگه دارند.