وقتی تهدید حمله به پل‌ها و نیروگاه‌های ایران، جنگ را به زیرساخت‌های زندگی روزمره نزدیک کرد، علی قمصری با تارش به نیروگاه دماوند رفت و «وطن من» پرویز مشکاتیان را نواخت؛ اجرایی که آن را تلاشی برای دفاع از وطن، مستقل از هر گرایش سیاسی، توصیف کرد. این تصویر در کارنامه هنرمندی ثبت شد که پیش‌تر از زندانیان سیاسی گفته و پس از کشتار دی‌ماه یکی از نوازندگان گروهش را سوگوار شده بود؛ هنرمندی که در دوگانه جنگ و حکومت، کوشیده است با زبان موسیقی در کنار مردم بایستد.