صدوبیست سال پس از انقلاب مشروطیت، ایران هنوز با یکی از بنیادی‌ترین تناقض‌های آن تجربه تاریخی روبه‌روست: دولت مدرن ساخته شد، اما شکل‌گیری شهروند صاحب حق و قدرت پاسخ‌گو همچنان ناتمام ماند. تورج اتابکی در گفت‌وگو با زمانه، این مسیر را از مشروطیت و جدایی «مدرنیزاسیون» از «مدرنیته» تا جنبش «زن، زندگی، آزادی» دنبال می‌کند و هشدار می‌دهد که جنگ، ناامنی و ضرورت بازسازی بار دیگر می‌توانند بهانه‌ای برای مقدم دانستن امنیت بر آزادی شوند. از نگاه او، مسئله امروز ایران دیگر ساختن دولتی متمرکزتر نیست؛ مسئله توزیع قدرت، مشارکت شهروندان و رهایی فرد از قیمومت سیاسی و دینی است.