تئو آنجلوپولوس، "شاعر سينما"، درگذشت
تئو آنجلوپولوس، فيلمساز مؤلف يونانی شب گذشته در سن ۷۶ سالگی در اثر پيامدهای يک سانحه رانندگی درگذشت.
به گزارش خبرگزاری آلمان، تئودوروس آنجلوپولوس (يا آنگلوپولوس)، از سينماگران بزرگ اروپا سهشنبه چهارم بهمنماه (۲۴ ژانويه) کمی پس از ساعت ۱۹ در شهر پيره، هنگام تدارک فيلم تازهاش "دريای ديگر" زمانی که از عرض خيابان میگذشت با موتورسواری تصادف کرد و به چاهی بهعمق چهار متر پرتاب شد.
آنجلوپولوس که بهشدت زخمی شده بود به بيمارستان منتقل گرديد اما به دليل شدت جراحات ساعاتی بعد ديده از جهان فروبست.
فيلمهای آنجلوپولوس که مردم يونان از آنها بهعنوان "نگاه يونان" ياد میکنند، ويژگیهای خود را دارند. ريتم آرام آنها، حرکت آرام دوربين، کلام موجز، قاببندی زيبای تصاوير، وی را به "شاعر سينما" معروف کردهاند.
وی در فيلمهای خود به مضامين اجتماعی، آوارگی، مهاجرت، تبعيد، تنهايی، تعلق به خاک و سرزمين، و مرگ و زندگی، اهميت میداد و آنها را در قالبی بديع ارائه میکرد.
تئو آنجلوپولوس همواره میگفت: "من از تو انتظار ندارم که بفهمی چه چيزی را میخواهم با فيلمهايم بگويم؛ من از تو انتظار دارم آنچه که روحات از فيلمهايم میگيرد دريابی. درست مثل يک شعر
آنجلوپولوس همواره میگفت: "من از تو انتظار ندارم که بفهمی چه چيزی را میخواهم با فيلمهايم بگويم؛ من از تو انتظار دارم آنچه که روحات از فيلمهايم میگيرد دريابی. درست مثل يک شعر."
او در ۲۷ آوريل ۱۹۳۵ در آتن بهدنيا آمد. در سال ۱۹۴۱ يونان توسط نيروهای متفقين اشغال شد و سپس جنگ داخلی در اين کشور و فضای سياسی آن دوران تأثير عميقی بر زندگی آنجلوپولوس و ميليونها يونانی گذاشت. در آن زمان سينما برای آنجلوپولوس مأمنی برای گريز از مشکلات زندگی بود.
او که در دانشگاه يونان در رشته حقوق تحصيل میکرد در ميانه راه اين رشته را رها کرد و با رفتن به فرانسه به تحصيل در رشته سينما پرداخت. پس از بازگشت به يونان در سال ۱۹۶۴به عنوان روزنامهنگار و منتقد فيلم فعاليت کرد و سرانجام در دهه ۷۰ و در دوران حکومت ديکتاتوری در يونان، نخستين فيلمهايش را ساخت.
از آثار تئو آنجلوپولوس میتوان از بازيگران دورهگرد (۱۹۷۵)،اسکندر کبير (۱۹۸۰)، سفر به سيترا (۱۹۸۴)، چشماندازی در مه (۱۹۸۸)گام معلق لکلک (۱۹۹۱)، نگاه خيره اوديسه (۱۹۹۵)، ابديت و يک روز (۱۹۹۸)، دشت گريان (۲۰۰۴) و غبار زمان (۲۰۰۸)، نام برد.
آنجلوپولوس نزديک به ۴۰ سال فعاليت هنری داشت و جوايز معتبر بسياری را از جشنوارههای مهم سينمايی جهان بهدست آورد. جايزه شير طلايی جشنواره ونيز برای فيلم اسکندر کبير در سال ۱۹۸۰، جايزههايی از جشنوارههای برلين و ونيز برای فيلم چشماندازی در مه؛ يا جايزههايی چون نخل طلای جشنواره کن برای فيلم ابديت و يک روز در سال ۱۹۹۸؛ جايزه ويژه هیأت داوران کن برای فيلم نگاه خيره اوديسه.
تئو آنجلوپولوس را در ايران با آثاری مانند گام معلق لکلک، با بازی مارچلو ماسترويانی، سفر به سيترا و چشماندازی در مه میشناسند.
آنجلوپولوس در سال ۱۳۷۹ در جشنواره فيلم فجر تهران جايزه ويژهای از دست عباس کيارستمی، فيلمساز ايرانی دريافت نمود.








تئو آنجلوپولوس همواره میگفت: "من از تو انتظار ندارم که بفهمی چه چيزی را میخواهم با فيلمهايم بگويم؛ من از تو انتظار دارم آنچه که روحات از فيلمهايم میگيرد دريابی. درست مثل يک شعر





ارسال کردن دیدگاه جدید