کارت پستال بزرگ مايک فيگيس از لندن

گزارش و تصویر از پرویز جاهد

پرده دیجیتال عظیم مایک فیگیس در میدان ترافلگار لندن

روز گذشته هزاران تن از توريست‌ها و مردم لندن در ميدان ترافلگار اين شهر و در مقابل مجسمه عظيم نلسون گرد آمدند و در هوای سرد و بارانی به تماشای کارت پستال بزرگی که مايک فيگيس فيلمساز خلاق و مبتکر انگليسی از شهر لندن تهيه کرده بود، ايستادند.

اين برنامه که به مناسبت بزرگداشت پنجاهمین سالگرد فستیوال فیلم لندن برگزار شده بود و درواقع ستایش از شهر لندن و جلوه‌های متنوع زندگی در این شهر بود، یکی از بزرگترین برنامه‌های ادئو ویژوال (صوتی و تصویری) زنده‌ای بود که تا کنون در جهان اجرا شده است. فستیوال فیلم لندن از مایک فیگیس سازنده فیلم‌های تایم کد و ترک لاس‌وگاس خواست که مدیریت هنری این پروژه بزرگ را به عهده بگیرد.

فیگیس که علاوه بر فیلمسازی، آهنگساز نیز هست از تعدادی فیلمساز و سازنده کلیپ‌های موسیقی دعوت کرد که در این پروژه مشارکت کنند و فیلم‌های کوتاهی درباره شهر لندن بسازند.

جان بورمن، سونی مولر، جس بن استاک، الوین کاچلر، سونی فینس و نیک نایت فیلمسازانی بودند که هریک با نگاه و زاویه دید خاص خود به لندن و زیبائی‌ها و زشتی‌های آن توجه کرده و آن را با دوربین خود ثبت کردند. مایک فیگیس نیز با سبک ویژه خود آنها را درکنار هم مونتاژ و به شکل یک برنامه ویژه برای نمایش بر روی پرده عظیم ۱۲۰ فوتی آماده کرد.

وی از همان تکنیک Split screen (یا پرده چند تکه) که در فیلم‌های تایم کد و هتل استفاده کرده بود، برای صحنه‌های میانی بین فیلم‌های کوتاه استفاده کرد که تماشای آن بر پرده عظیم شهر بسیار دیدنی و جذاب بود.

یکی از خلاقیت‌های مایک فیگیس در این کار استفاده از آوازهای ملل مختلف مثل چینی، ژاپنی، هندی، روسی، ترکی، افریقائی، ایتالیایی و فرانسوی و ژانرهای گوناگون موسیقی غربی بود که به شکل جذابی در کنار هم قرار گرفته بود و تصویر جالبی از چهره چند ملیتی لندن ارائه می‌کرد.


مایک فیگیس خود بزرگداشت شهر لندن و کشف چهره چند فرهنگی آن در محتوا و موسیقی فیلم را یک رویداد چالش برانگیز و هیجان انگیز خواند.

ساندرا هبرون مدیر هنری فستیوال فیلم لندن نیز گفت: «برای ما خیلی هیجان‌انگیز و جالب بود که مایک فیگیس مدیریت چنین پروژه عظیمی را به عهده بگیرد.

نتیجه زحمات فیگیس و همکاران او تصویری زیبا و چند وجهی از چهره امروز لندن بود که به حق باید آن را کارت پستالی جذاب و دیدنی از این شهر دانست. تصویری که در آن می‌شد توریست‌ها، مهاجران سرزمین‌های مختلف، پلیس‌ها، کارگران، بی‌خانمان‌ها و فاحشه‌های لندن را در کنار هم در قاب چند تکه مایک فیگیس تماشا کرد.»

یکی از زیباترین فیلم‌های کوتاه فیلمی بود که در آن مردی با دوربین فیلمبرداری به مغازله‌ای زیبا با یک زن جوان در یک پارک لندن می‌پردازد. از نگاه زن دوربین را می‌بینیم که به او نزدیک می‌شود. زن ابتدا دستی برای آن تکان می‌دهد و از کنار آن رد می‌شود اما دوربین او را رها نمی‌کند و سد راه او می‌شود و با عشوه‌گری و التماس از زن می‌خواهد که در مقابل او بماند. زن ابتدا سعی می‌کند خود را از شر مزاحمت دوربین خلاص کند ولی بعد تسلیم می‌شود و شروع به رقصی زيبا در مقابل دوربین می‌کند.

بعد دست خود را جلوی دوربین می‌گیرد و رد می‌شود. ناگهان دلش برای دوربین دلخور که بر روی نیمکت پارک تنها مانده، می‌سوزد و برمی‌گردد و کنارش می‌نشیند. زن لب خود را به دوربین نزدیک کرده و در نمایی بسیار بزرگ دوربین را می‌بوسد. سپس این صحنه از زاویه دید دوربین تکرار می‌شود.

ساوند ترک فیلم‌های کوتاه کار آهنگسازی به نام راکـــس بری که توانست بین مجموعه موسیقی‌هایی که برای قسمت‌های مختلف فیلم ساخته بود یک تعادل موسیقیایی ایجاد کند که علیرغم تنوع، در ترکیب با تصاویر در مجموع حس یکپارچه‌ای از شهر لندن را به بیننده منتقل می‌کرد.