Share

فقدان آمار دقیق از خشونت کلامی در ایران

نیکزاد زنگنه، فعال حقوق زنان، آموزش افراد در مراکز آموزشی و از طریق رسانه‌ها را به منظور کاهش خشونت خانگی، یک ضرورت می داند.

zanan-khoshounat

بیش از ۶۰ درصد از زنان ایرانی دست‌ کم یک بار قربانی خشونت خانگی شده‌اند

او در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجویان ایران تاکید کرده که آمار دقیقی از خشونت خانگی در ایران وجود ندارد و تمام تحقیقات انجام شده در این زمینه مربوط به پیش از سال ۱۳۸۴ است.
او آمارهای قدیمی موجود را نشان‌دهنده این نکته می‌داند که خشونت خانگی علیه زنان در ایران شیوع بسیار زیادی دارد: «به عنوان نمونه بر اساس گزارش سازمان بهزیستی در سال ۸۴، بیش از ۶۰ درصد از زنان ایرانی دست‌ کم یک بار قربانی خشونت خانگی شده‌اند و طی شش ماه، هشت هزار مورد خشونت خانگی علیه زنان گزارش شده که به معنای وقوع حدود ۴۴ مورد خشونت در هر روز است.»

وی با اشاره به اینکه خشونت خانگی در ایران یک مسأله اجتماعی است و باید به آن رسیدگی شود، گفت: «خشونت‌های کلامی اعتماد به نفس و شرافت انسانی زنان را خدشه‌دار می‌کند که از جمله آنها می‌توان به تحقیر، ناسزا، متلک، تهدید به طلاق و ازدواج مجدد اشاره کرد.»

این فعال حوزه زنان با بیان اینکه «کنترل افراد بالغ» به شکل مختلف را یکی از مصادیق خشونت است، توضیح داد: «اگرچه در برخی از فرهنگ‌ها ممکن است این کار محبت تلقی شود، ولی درواقع این کار مصداق خشونت روانی است که ممکن است از سوی والدین، همسر و حتی برادر اعمال شود.»

به عقیده این فعال حوزه زنان، «اقدام درخور توجهی به منظور کاهش خشونت علیه زنان در ایران انجام نشده، چرا که علاوه بر فقدان آمار و بحث‌های تئوریک در این زمینه، مراکزی مانند خانه‌های امن (مشابه کشورهای دیگر) برای زنان خشونت دیده، خدمات حمایتی برای زنان نجات یافته از خشونت و پیشگیری از خشونت علیه زنان ارائه نشده است».

خشونت روانی یا خشونت پنهان، یکی از اشکال رایج خشونت در جهان ازجمله ایران است. در اغلب خانواده‌ها مردان برای اعمال سلطه و تحکیم خانواده بر مبنای ارزش‌های مردسالارانه از ابزار خشونت‌های روانی استفاده می‌کنند.

زنان دارای تحصیلات کمتر، بیش از زنان دارای تحصیلات دانشگاهی، خشونت را در زندگی مشترک خود تجربه می‌کنند. گزینه‌هایی چون سن و شغل زن نیز بر میزان و نوع خشونت خانگی علیه زنان موثر است.

Share