ارتباط ناشناخته. ارتباط بدون سانسور. ارتباط برقرار نمی‌شود. سایت اصلی احتمالاً زیر سانسور است. ارتباط با سایت (های) موازی برقرار شد. ارتباط برقرار نمی‌شود. ارتباط اینترنت خود را امتحان کنید. احتمال دارد اینترنت به طور سراسری قطع شده باشد. ادامه مطلب

مبارزه نامتعارف «لیلا» با اعتیاد در افغانستان

شهزاده سمرقندی- الیزابت و گلستان میرزایی فیلم مستندی می سازند درباره لیلا حیدری، بنیانگذار مرکز «مادر» برای حمایت از معتادان در شهر کابل در افغانستان.

حدود سه سال است که عکاسان الیزابت و گلستان میرزایی در حال تهیه فیلم مستندی هستند که موضوع آن فعالیت‌های لیلی حیدری، بنیانگذار مرکز «مادر» و رستوران «تاج‌بیگم» در کابل است.

لیلی حیدری همراه با گروهی از افرادی که تازه از اعتیاد دست کشیده‌اند و در گرداندن رستوران «تاج‌بگیم» کمک می‌کنند

بنیاد «مادر» تنها هشت ماه تواست فعالیت کند اما رستوران «تاج‌بیگم» نهاد موفقی‌ست که پنج سال است به مرکز فرهنگی تبدیل شده و سرپناهی است برای افرادی که تازه از اعتیاد دست‌ کشیده‌اند.

لیلا حیدری در گفت‌وگو با رادیو زمانه گفت که اعتیاد در افغانستان گسترده‌تر از قبل شده و در مرکزی که او راه اندازی کرده تنها ۲۸ نفر مشغول درمان هستند. خانم حیدری نگران وضعیت معتادان کابل است و می‌گوید که پل سوخته تا چندی پیش محل «خفت و خیز» معتادان شهر بود که دولت آن را نیز از این افراد گرفته و آنها را در تمام گوشه و کنار شهر پراکنده کرده است.

در آگهی این فیلم مستند ("لیلی در سر پل") می‌بینیم که لیلا حیدری در جلسه‌ای با نمایندگان دولت شرکت کرده. او در پاسخ به گفته یکی از مقامات دولتی که معتقد است شیوه‌ای که او در پیش گرفته معیار نیست، می‌گوید: اینکه من هر شب از زیر «پل سوخته» ۳۰ جسد بیرون بکشم معیار است؟

«پل سوخته»، پل اصلی در شهر کابل است که رودی همراه با فاضلاب از آن می‌گذرد. در این محل به گفته  لیلا حیدری بیش از هزار معتاد به سر می‌بردند که شب‌های زمستان ‌گاه تا حتی ۱۰ جسد از آنجا جمع آوری می‌شد. حالا این محل را دولت پاکسازی کرده است و معتادان در تمام شهر پراکنده شده‌اند.

گفت‌وگو با لیلا حیدری:

الیزابت و گلستان میرزایی که مدت سه سال است فعالیت‌های مرکز «مادر» در کابل را فیلم‌برداری کرده‌اند می‌گویند گذشته از این که موضوع اعتیاد از حاد‌ترین موضوعات جامعه افغانستان است، شخصیت خود لیلا حیدری نیز برایشان جالب بوده است. آنها می‌گویند خانم حیدری خود مادر است و شخصیت قوی و اراده محکمی دارد. اگر چنین نبود موفق نمی‌شد که با این افراد مشکل‌دار و نیازمند کمک همکاری کند و به سوی آنها دست یاری دراز کند.

الیزابت و گلستان میرزایی قصد دارند که با تهیه بودجه از طریق کمک‌های مردمی فیلم مستندشان را تدوین نهایی کنند و نتیجه سه سال زحمت خود و پنج سال زحمت لیلا حیدری را برای مردم جهان به نمایش بگذارند تا شاید سازمان‌هایی پیدا بشوند که از این مرکز و به ویژه از لیلا حیدری پشتیبانی کنند. اداره «مرکز تداوی معتادین» لیلا حیدری و ساخت فیلم مستند میرزایی ها داوطلبانه بوده و به علاقه‌های شخصی و کمک‌های دوستان و نزدیکان تکیه دارد اما آنها امید دارند که توجه مردم بیشتری را به موضوع اعتیاد در افغانستان جلب کنند.

گفت‌وگو با الیزابت و گلستان میرزایی:

صفحه فیسبوکی فیلم مستند «لیلی در سر پل»

نظر بدهید

در پرکردن فرم خطایی صورت گرفته

نظرها

نظری وجود ندارد.