ارتباط ناشناخته. ارتباط بدون سانسور. ارتباط برقرار نمی‌شود. سایت اصلی احتمالاً زیر سانسور است. ارتباط با سایت (های) موازی برقرار شد. ارتباط برقرار نمی‌شود. ارتباط اینترنت خود را امتحان کنید. احتمال دارد اینترنت به طور سراسری قطع شده باشد. ادامه مطلب

آیا زمین، یک موجود زنده غول‌آساست؟

<p>ساینس دیلی &minus; آیا واقعاً زمین ما به ادعای &laquo;فرضیه گایا&raquo;، یک موجود زنده غول&zwnj;آساست؟ یافته&zwnj;های جدید محققین دانشگاه مریلند احتمالاً کلید حل چنین معمایی را پیدا کرده&zwnj; است: یک کلید گوگردی. این کلید، موجبات رمزگشایی از فعل و انفعالات موجود بین موجودات زنده اقیانوسی، جو زمین و همچنین خشکی&zwnj;ها، که تا پیش از این مخفی به&zwnj;شمار می&zwnj;رفتند را فراهم می&zwnj;کند &ndash; یعنی همان فعل و انفعالاتی که احتمال می&zwnj;رود مدرکی بر صحت فرضیه معروف گایا باشند.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <!--break--> <div dir="RTL">طبق فرضیه گایا - که در دهه ۱۹۷۰ توسط جیمز لاولاک (<span dir="LTR">James Lovelock</span>) و لین مارگولیس (<span dir="LTR">Lynn Margulis</span>) ارائه شد &ndash; فرآیندهای فیزیکی و زیست&zwnj;شناختی سیاره ما به&zwnj;شکل گریزناپذیری درهم&zwnj;تنیده&zwnj;اند و باعث شده&zwnj;اند تا زمین ما یک سیستم خودکفا و اساساً حساس باشد. از اولین پیش&zwnj;بینی&zwnj;های این فرضیه هم وجود یک ترکیب منحصربفرد از گوگرد بود که توسط موجودات زنده ساکن اقیانوس ایجاد می&zwnj;شود و واکنش&zwnj;پذیری&zwnj;اش آنقدر با اکسیژن محلول در آب دریا کم است که می&zwnj;تواند حتی پس از مدتی [در خلال فرآیند تشکیل ابرها] به هوا راه پیدا کند. این ترکیب گوگردی، چه به&zwnj;تنهایی و چه به&zwnj;شکل اکسیدشده در جو زمین، راهی برای انتقال گوگرد از دریا به خشکی به&zwnj;شمار می&zwnj;رود. محتمل&zwnj;ترین نامزد موجود برای احراز این نقش ِ فیزیکوشیمیایی، ترکیبی موسوم به دی&zwnj;متیل&zwnj;سولفید است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">پژوهشی که به&zwnj;تازگی توسط تیمی از محققین دانشگاه مریلند، به سرپرستی هری اودورو (<span dir="LTR">Harry Oduro</span>) و با همکاری ژئوشیمیدانی به نام جیمز فارکوار (<span dir="LTR">James Farquhar</span>) و زیست&zwnj;شناس دریاییْ کاترین فن &zwnj;آلستین (<span dir="LTR">Kathryn Van Alstyne</span>) از دانشگاه واشنگتن غربی انجام پذیرفته، روش مطمئنی را برای ردگیری و سنجش میزان نقل و انتقال گوگرد در بدن موجودات زنده دریایی، جو زمین و همچنین خشکی&zwnj;ها فراهم آورده که می&zwnj;شود از طریق&zwnj; آن دست به رد و یا تأیید فرضیه جنجالی گایا نیز زد. گزارش این تحقیق، در نسخه آنلاین شماره این هفته نشریه <span dir="LTR">Proceedings of National Academy of Sciences</span> (<span dir="LTR">PNAS</span>) انتشار یافته است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به&zwnj;گفته اودورو و همکارانش، این پژوهشْ اولین اقدام محاسباتی ِ مستقیم با هدف تعیین پراکندگی ایزوتوپی دی&zwnj;متیل&zwnj;سولفید و همچنین پیش&zwnj;نیاز شیمیایی آن موسوم به دی&zwnj;متیل&zwnj;سولفونیوپروپیونات به شمار می&zwnj;رود. این محاسبات نشان داده که در نسبت فراوانی ایزوتوپ&zwnj;های این دو ترکیب گوگردی، که توسط جلبک&zwnj;ها و فیتوپلانکتون&zwnj;ها تولید می&zwnj;شوند، در طول زمان اختلافاتی دیده می&zwnj;شود. ضمناً این را هم بایستی در نظر داشت که محاسبات نام&zwnj;برده، به&zwnj;نحوی مشخص&zwnj;کننده نقش این دو ترکیب شیمیایی در سوخت و ساز موجودات زنده دریایی هم هستند و روش&zwnj;های گسیل دی&zwnj;متیل&zwnj;سولفید از اقیانوس&zwnj;ها به جو زمین را نیز مشخص می&zwnj;کنند. با این&zwnj;حساب، احتمال می&zwnj;رود این دو مقوله به هم مرتبط باشند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">گوگرد، به&zwnj;عنوان دهمین عنصر فراوان جهان هستی، از مهم&zwnj;ترین اجزای سازنده بخش اعظم ترکیبات آلی و معدنی سیاره&zwnj;مان به&zwnj;شمار می&zwnj;آید و با حضورش در چرخه خشکی&zwnj;ها، جو و همچنین متابولیسم موجودات زنده، نقش حایز اهمیتی را در حفظ تعادل اقلیم زمین و سلامت اکوسیستم&zwnj;های طبیعی به عهد دارد. اودورو، که این پژوهش را به&zwnj;عنوان تز دکترای خود در رشته زمین&zwnj;شناسی و سامانه&zwnj;های زمینی، در دانشگاه مریلند به&zwnj;ثمر رسانده است و هم&zwnj;اکنون هم دوره فوق&zwnj;دکتری&zwnj;اش را در مؤسسه فناوری ماساچوست (<span dir="LTR">MIT</span>) می&zwnj;&zwnj;گذراند، اظهار می&zwnj;دارد: &quot;انتشار دی&zwnj;متیل&zwnj;سولفید [در جو زمین] و تغییر شکل آن به صورت ایروسول&zwnj;هایی که گمان می&zwnj;رود اثرات مهمی را بر تعادل تابشی ِ زمین داشته باشند، عامل تعیین&zwnj;کننده&zwnj;ای در حفظ نظام اقلیمی [سیاره&zwnj;مان] به حساب می&zwnj;آید. ما نشان داده&zwnj;ایم که اختلافات موجود در سطح پراکندگی ایزوتوپ&zwnj;های دی&zwnj;متیل&zwnj;سولفید، می&zwnj;تواند در طول زمان دچار تغییر شود و همین تغییرات به ما کمک می&zwnj;کنند تا برآوردهای&zwnj;مان از آهنگ گسیل این ترکیب شیمیایی به جو زمین و همچنین نحوه جابجایی&zwnj;اش در اقیانوس&zwnj;ها را مورد بازبینی قرار دهیم&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">گوگرد هم مثل اکثر عناصر شیمیایی، دارای ایزوتوپ&zwnj;های مختلفی&zwnj;ست. ایزوتوپ&zwnj;ها، انواع متفاوتی از یک عنصر واحدند که در شمار الکترون&zwnj;ها و پروتون&zwnj;هایشان با هم مشابه&zwnj;اند، اما تعداد نوترون&zwnj;هایشان با هم اختلاف دارد. به&zwnj;همین&zwnj;واسطه هم ایزوتوپ&zwnj;های یک عنصر (همچون گوگرد) را با خصوصیات شیمیایی مشابه، اما جرم و ویژگی&zwnj;های هسته&zwnj;ایِ متفاوت&zwnj;شان تشخیص می&zwnj;دهند. پس دانشمندان می&zwnj;توانند که آرایش منحصربفرد ایزوتوپ&zwnj;های رادیواکتیو یک عنصر را به&zwnj;عنوان امضای ایزوتوپی آن عنصر خاص قلمداد کرده و دست به ردگیری آن در مقیاس&zwnj;های وسیع زمین&zwnj;شناختی بزنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">فراکوار، که از اساتید دپارتمان زمین&zwnj;شناسی دانشگاه مریلند است، می&zwnj;گوید: &quot;ابتکار هری در این پژوهش، معرفی راهی بود تا بشود از طریقش آرایش ایزوتوپی ِ این دو نوع از ترکیبات گوگردی را تشخیص داد و سنجید. این کار ِ بسیار سختی بود و محاسبات وی، نشان از وجود نوسان غیرمنتظره&zwnj;ای در آرایش ایزوتوپی گوگرد می&zwnj;دهد که ظاهراً به نحوه سوخت و ساز این عنصر [در بدن موجودات زنده] مربوط می&zwnj;شود&quot;.</div> <div dir="RTL">وی می&zwnj;افزاید: &quot;پژوهش هری معلوم کرد که باید انتظار تغییر امضای ایزوتوپی ِ ترکیبات گوگردیِ واقع در اقیانوس، بسته به اوضاع مختلف محیطی و همچنین انواع مختلف موجودات زنده را داشت. گمان می&zwnj;کنم این یافته&zwnj;ها بالاخره کمک می&zwnj;کنند تا بتوان از ایزوتوپ&zwnj;ها به&zwnj;منظور ردگیری این ترکیبات گوگردی در چرخه&zwnj;های اقیانوسی و همچنین سطح غلظت گسیل دی&zwnj;متیل&zwnj;سولفید به جو زمین، استفاده برد. چنین قابلیتی به ما اجازه خواهد داد تا به سؤالات مهمی راجع به اقلیم زمین پاسخ بگوییم و در نهایت هم پیش&zwnj;بینی&zwnj;های بهتری از دگرگونی&zwnj;های اقلیمی صورت دهیم. [این یافته] حتی می&zwnj;تواند ارتباط موجود بین سطح گسیل دی&zwnj;متیل&zwnj;سولفید و ایروسول&zwnj;های سولفاته به جو زمین را نیز مشخص کند و ارتباط احتمالی آن را با فرضیه گایا بیازماید&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>منبع: </b><b><a href="http://www.sciencedaily.com/releases/2012/05/120515203100.htm"><span dir="LTR">Science Daily</span></a></b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>در همین زمینه:</b></div> <div dir="RTL"><a href="http://www.sciencedaily.com/releases/2012/05/120515203100.htm">در جستجوی عامل مرموز تشکیل ابرها</a></div> <div dir="RTL"><a href="http://zamaaneh.com/science/2009/12/post_92.html">سفری با مسافران ریز بادها</a></div> <div dir="RTL"><a href="#http://radiozamaneh.com/science/2011/03/03/2225">کشف گونه&zwnj;ای جدید و کمیاب از گوگرد</a></div> <p>&nbsp;</p>

ساینس دیلی − آیا واقعاً زمین ما به ادعای «فرضیه گایا»، یک موجود زنده غول‌آساست؟ یافته‌های جدید محققین دانشگاه مریلند احتمالاً کلید حل چنین معمایی را پیدا کرده‌ است: یک کلید گوگردی. این کلید، موجبات رمزگشایی از فعل و انفعالات موجود بین موجودات زنده اقیانوسی، جو زمین و همچنین خشکی‌ها، که تا پیش از این مخفی به‌شمار می‌رفتند را فراهم می‌کند – یعنی همان فعل و انفعالاتی که احتمال می‌رود مدرکی بر صحت فرضیه معروف گایا باشند.

این مطلب را پسندیدید؟ کمک مالی شما به ما این امکان را خواهد داد که از این نوع مطالب بیشتر منتشر کنیم.

آیا مایل هستید ما را در تحقیق و نوشتن تعداد بیشتری از این‌گونه مطالب یاری کنید؟

.در حال حاضر امکان دریافت کمک مخاطبان ساکن ایران وجود ندارد

توضیح بیشتر در مورد اینکه چطور از ما حمایت کنید

نظر بدهید

در پرکردن فرم خطایی صورت گرفته

نظرها

نظری وجود ندارد.