"بزرگ‌ترين نقش برجسته جهان در معرض نابودی است"

<p>نقش برجسته کورنگان عيلامی که از آن به عنوان &quot;بزرگ&zwnj;ترين نقش برجسته جهان&quot; نام برده می&zwnj;شود، در معرض نابودی قرار دارد.</p> <!--break--> <p>&nbsp;</p> <p>روزنامه شرق در شماره شنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۱ نوشت: &quot;تاکنون نسخه&zwnj;ای همانند نقش برجسته کورنگان (کورنگون) نه در بين&zwnj;النهرين و نه در نقاط باستانی جهان باستان پيدا نشده است.&quot;</p> <p>اين نقش برجسته در فاصله ۱۰ کيلومتری جنوب&zwnj;غربی شهر مصيری مرکز شهرستان رستم (در استان فارس) و جنوب روستای سه&zwnj;تلون بر فراز يک پرتگاه مشرف به رودخانه فهليان واقع شده است.</p> <p>نقش برجسته کورنگون در سال ۱۳۰۳ به &zwnj;وسيله پروفسور ارنست هرتسفلد آلمانی مورد کاوش علمی باستان&zwnj;شناسی قرار گرفت و قدمت تاريخی آن به ۲۴۰۰ سال پيش از ميلاد مسيح يعنی يک هزاره پيش از ورود آريايی&zwnj;های به فلات ايران برآورد شد. </p> <p>تصوير حجاری&zwnj;شده بر صفحه کوه کورنگون عبارت است از يک جفت الاه و الاهه که اطراف آن&zwnj;ها را صف&zwnj;های پرستش کنندگان احاطه کرده است. </p> <blockquote> <p>نقش برجسته کورنگون در سال ۱۳۰۳ به &zwnj;وسيله پروفسور ارنست هرتسفلد آلمانی مورد کاوش علمی باستان&zwnj;شناسی قرار گرفت و قدمت تاريخی آن به ۲۴۰۰ سال پيش از ميلاد مسيح برآورد شد</p> </blockquote> <p>الاه و الاهه با کلاه&zwnj;های شاخ&zwnj;دار خود روی تختی از چنبره مار نشسته و ظاهراً پرستش مار در ايران و هند قديم قبل از پيدايش آرين&zwnj;ها معمول بوده است. </p> <p>به نوشته روزنامه شرق نقش برجسته کورنگون عيلامی کاملاً بومی است و بعضی از جزييات آن اصل سومری (دولت سومريان در سه هزار سال پيش از ميلاد) را نشان می&zwnj;دهد.</p> <p>شرق می&zwnj;نويسد: &quot;شمار پرستش&zwnj;کنندگان اين نقش برجسته بيش از ۴۰ نفر بوده که تعدادی از آن&zwnj;ها در دوران&zwnj;های گذشته به وسيله عوامل طبيعی به ته دره سقوط کرده و احتمالاً به درون رودخانه فهليان که مشرف به نقش برجسته است، افتاده&zwnj;اند، يا زير خروارهای شن و ماسه رودخانه مدفون شده يا آب رودخانه آن&zwnj;ها را با خود برده و معدوم کرده است.&quot;</p> <p>نقش برجسته کورنگون که يک عبادتگاه عيلامی قلمداد می شود، &quot;ثابت می&zwnj;کند که نفوذ و تمدن عيلام در آن زمان تا حدود شهرستان&zwnj;های ممسنی، رستم، مرودشت و پرسپوليس توسعه داشته است.&quot;</p> <p>هرتسفلد در سال ۱۳۰۳ يک ديوار آجری در منطقه تل اسپيد شهرستان رستم کشف کرد که نام پادشاه عيلامی (شتروک نهونته) بر آن کتيبه شده بود و متعلق به ۱۲۰۰ سال قبل از ميلاد بوده است.</p> <p>اين کتيبه با خط عيلامی در موزه ايران باستان نگهداری می&zwnj;شود.</p> <p>نوروز رجبی، باستان&zwnj;شناس نيز سوم خرداد ۱۳۹۱ به خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) گفت: &quot;بخشی از اين نقش&zwnj;برجسته بر اثر رانش کوه در گذشته از قاب اصلی جدا شده و هر لحظه امکان دارد فرو بريزد.&quot;</p> <p>وی از &quot;باد، باران، گرما و سرما&quot; به عنوان عواملی نام برد که &quot;شرايط را به&zwnj;گونه&zwnj;ای پيش برده&zwnj;اند که سطح نقش&zwnj;برجسته به&zwnj;شدت آسيب&zwnj;پذير شده است و در شرايط معمولی به&zwnj;سختی می&zwnj;توان جزييات نقش&zwnj;برجسته را ديد.&quot;</p> <p>نقش برجسته کورنگون، خرداد ۱۳۱۵ خورشیدی در فهرست آثار ملی ايران ثبت شده است.</p> <p>&nbsp;</p>