ارتباط ناشناخته. ارتباط بدون سانسور. ارتباط برقرار نمی‌شود. سایت اصلی احتمالاً زیر سانسور است. ارتباط با سایت (های) موازی برقرار شد. ارتباط برقرار نمی‌شود. ارتباط اینترنت خود را امتحان کنید. احتمال دارد اینترنت به طور سراسری قطع شده باشد. ادامه مطلب

در مورد کوربن: وسط ایستادن به فاجعه می‌انجامد

 ژان لوک ملانشون، رهبر حزب «فرانسه نافرمان» در سایت خود از درس‌های شکست جرمی کوربن می‌‌‌نویسد و می‌‌گوید که مشکلات  و البته راه‌حل‌ها را باید در میان توده‌های مردم، انتظارات، اراده و نیازهای آنها جستجو کرد. قطب‌‌نمای کوربن باید توده‌های مردم بود و نزد آنها او باید دستورالعمل‌هایش را جستجو می‌کرد.

 ژان لوک ملانشون، رهبر حزب «فرانسه نافرمان» در سایت خود از درس‌های شکست جرمی کوربن می‌‌‌نویسد و می‌‌گوید که مشکلات  و البته راه‌حل‌ها را باید در میان توده‌های مردم، انتظارات، اراده و نیازهای آنها جستجو کرد. قطب‌‌نمای کوربن باید توده‌های مردم بود و نزد آنها او باید دستورالعمل‌هایش را جستجو می‌کرد.

بزرگ‌ کنید
جرمی کوربن، رهبر حزب کارگر

باید بگویم که من از شکست انتخاباتی وحشتناک حزب کارگر و جرمی کوربن تعجب نکردم. از این شکست اما باید درس گرفت.

بزرگ‌ کنید
ژان لوک ملانشون، رهبر حزب فرانسه نافرمان

درس اول: ‌آوانگاردیسم سازشکار به هیچ جا راه نمی‌برد. کوربن به سیپراس بدل شد، بدون اینکه حتی در انتخابات پیروز شود. با اعلام اینکه او خواستار برگزاری یک رفراندم جدید در مورد برگزیت است، کوربن درواقع کسانی را که خواستار برگزیت بودند دعوت کرد که مستقیماً به همان‌هایی ر‌أی بدهند که طرح برگزیت را ریخته بودند؛ به ویژه اینکه کوربن تصریح کرده بود که در صورت رأی مجدد به برگزیت او دیگر مداخله‌ای نخواهد کرد. از این بدتر نمی‌شد عمل کرد. به چه درد می‌خورند رهبرانی که درگیر آینده کشورشان نمی‌شوند؟ سنگرهای کارگری در شمال که به حزب سوسیالیست ر‌أی می‌دادند،‌ رأی‌شان را به صندوق محافظه‌کاران ریختند، چرا که محافظه‌کاران تحقق برگزیت را ضمانت کردند! بالاخره این بهتر از هیچی است.

درس دوم: چرا آنها چنین خطاهای بزرگی مرتکب شدند؟‌ این نتیجه بازی دم و دستگاه درونی حزب کارگر و روابط درونی آن است. حزب کارگر انگلستان، یک چیزی است شبیه حزب سوسیالیست فرانسه. کوربن به جای کنارآمدن با حزب، باید آن را تماماً از نو قالب‌ریزی می‌کرد،‌ یا از آن خارج می‌شود. دستگاه‌های قدیمی بوروکراتیک مثل حزب کارگر درگیر روابط قدرت درونی‌شان اند و چیز بیشتری از آنها در نمی‌آید. تعیین منطق سیاسی برحسب نقطه تعادل درونی،‌ بدون شک اشتباه است.  مشکلات و البته راه‌حل‌ها را باید در میان توده‌های مردم، انتظارات، اراده و نیازهای آنها جستجو کرد. قطب‌‌نمای کوربن باید توده‌های مردم بود و نزد آنها او باید دستورالعمل‌هایش را جستجو می‌کرد. او می‌خواست محبوب چهره‌های بانفوذ و مهم باشد. و این کاری عبث و بیهوده بود.

کوربن درگیر بازی چند نماینده هوادار بلر شد که به او توهین کردند  و از پشت به او  خنجر زدند. به جای جواب دادن به آنها، او کوتاه آمد و مصالحه کرد. او  یک‌تنه اتهامات گزافی همچون یهودی‌ستیزی را تحمل کرد که منشأ آن خاخام اعظم انگلستان و شبکه‌های نفوذ مختلف حزب لیکود (حزب راست افراطی نتانیاهو در اسرائیل) بود. به جای آنکه جوابشان را بدهد، او وقتش را با عذرخواهی و دادن ضمانت هدر داد. در هر دو مورد، او ضعف نشان داد و این ضعف، بخش‌های کارگری و طبقات مردمی را نگران کرد.

من این گرایش به حفظ آبرو و اعتبار را از نزدیک دیدم. وقتی من با کوربن دیدار کردم، به اسپانیایی در مورد آنچه در جهان می‌گذرد حرف زدیم. پس از دیدار اما او بیانه‌ای منتشر کرد و اعلام کرد که ما هردو علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری عمومی و دولتی در شرکت‌ها هستیم. من با این شیوه برخورد و عمل آشنا هستم و آن را می‌شناسم. هم در فرانسه و هم در خارج. این روش به هیچ جا نمی‌رسد. برعکس. آدمهای جدی از دور نگاه می‌کنند و می‌فهمند کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است. چه طور  می‌شود باور کرد که ما از سرمایه‌گذاری عمومی حرف زدیم، در جالیکه  امید مردم به ما این است که قواعد بازی جهانی را تغییر دهیم؟

هزینه وسط ایستادن و همه را تحت هر شرایطی راضی نگه داشتن همین است. آنهایی که می‌خواهند در فرانسه ما را به این جهت هدایت کنند وقت خودشان را تلف می‌کنند. دست‌‌کم، من یکی هرگز تسلیم این بازی نخواهم شد. اصلاح نظام بازنشستگی، اروپای آلمانی و نئولیبرال، سرمایه‌داری سبز، تعظیم دربرابر حکم متکبرانه فرقه‌گرایان شورای نمایندگی نهاد یهودی در فرانسه، جواب من به همه اینها نه است. و نه یعنی نه.

بیشتر بخوانید:

نظر بدهید

در پرکردن فرم خطایی صورت گرفته

نظرها

  • حمید

    هان! ای چپ سرگردان! از دیده عبر کن! هان! Jeremy Corbyn را آیینه‌ی عبرت دان! تصاویر شرکت جرمی کوربن در مراسم نذری مسلمانان که چهار دست و پا بر زمین نشسته - یا برای پیروزی اش غذای نذری را بهم میزند و یا حقوق بگیر بودن ایشان بعنوان تحلیلگر تو بخوان (توجیح گر جنایات حاکمان جمهوری اسلامی به همت رفقای غربی و توجیهی بر درست بودن مماشات همزادان وطنی ) به بهانه ضد امپریالیست بودن ملایان!!! حالا بجای درس گرفتن از اخرین بازمانده های طرز فکر معروف *( یا مولا امریکا را نابودش کن ما هم روش)* ژان لوک ملانشون، رهبر حزب «فرانسه نافرمان» دلیل شکست او را ناکافی بودن رادیکالیسم ایشان میداند!؟ ایا کسی هست از ژان لوک ملانشون بپرسد که چه بسر چپ و حزب کمونیست فرانسه امد؟ حزبی که برای دهها یکی از احزاب تأثیر گذار در فرانسه بود!؟ خلاصه اگر (رفقایی) مثل ژان لوک ملانشون یا جرمی کوربن خلع قدرت شوند نه کسی (اعدام،زندانی و یا الفراری)میشود تنها منتظر انتخابات بعدی و تغیر عقیده مردم میمانندهمین. حال باید دوباره در خودمان بنگریم و ببینیم از این اتفاقات چه درسی گرفته ایم؟