کشف جدید مریخنورد آپورچیونیتی
<p>ویکتوریا یاگارد<strong> - </strong>در حالی‌که مریخ‌نورد جدید ناسا، موسوم به کیوریاسیتی، سفر هیجان‌انگیزش را به بلندی‌های دهانه گِیل آغاز کرده، مریخ‌نورد کهنه‌کار «آپورچیونیتی» به یکی از عجیب‌ترین اهداف عمر هشت و نیم‌ ساله‌اش برخورده است. این کاوشگر، طی پویش اخیری که از برآمدگی‌های لبه غربی دهانه ایندیور داشته، تجمعی نسبتاً انبوه از گویچه‌های تیله‌مانند را بر سطح خارجی یک تخته‌سنگ آشکار کرده که دانشمندان هنوز توضیحی برایش ارائه نکرده‌اند.</p> <!--break--> <p dir="RTL"> </p> <p dir="RTL">دانشمندان ناسا ابتدا گمان کردند این گویچه‌ها هم از جمله عوارض میکروسکوپی جذابی موسوم به «زغال‌اخته‌های مریخی» باشند.* این گویچه‌های غنی از آهن را نخستین بار همین مریخ‌نورد در سال ۲۰۰۴ و حین پرسه در حوالی محل فرودش پیدا کرد. تصور می‌رود که قدمت‌ این گویچه‌ها به میلیون‌ها سال پیش و به هنگامی برسد که سیاره سرخ، برای میزبانی از آب مایع به قدر کافی گرم بوده است. در آن دوران، جریانات آبی بعضی از نواحی مریخ به‌ هنگام عبورشان از روی سنگ‌ها، رسوباتی را به جا می‌گذاشتند و به راه خود ادامه می‌دادند. این رسوبات، رفته‌رفته در معرض فرسایش فزاینده‌ای واقع می‌شدند و به تدریج حباب‌های به دام‌‌افتاده در خودشان را، مثل زغال‌اخته‌های روی کلوچه آشکار می‌کردند.</p> <p dir="RTL"> </p> <p dir="RTL">گویچه‌های مشابهی هم در ماسه‌سنگ‌های جنوب غرب ایالات متحده پیدا شده و بعضی دانشمندان معتقدند آن‌ها را می‌توان مدرکی برای وجود حیات میکروبی بر مریخ برشمرد.</p> <p dir="RTL"> </p> <p dir="RTL">اما وقتی‌ آپورچیونیتی با طیف‌نگار پرتو ایکس مستقر بر بازوی روبوتیک‌ خود نگاه دقیق‌تری به این عوارض انداخت، متوجه شد این گویچه‌ها «مزه» آن زغال‌اخته‌ها را نمی‌دهند. اولاً آهن چندانی نداشتند و ثانیاً تجمع‌شان متراکم‌تر از گویچه‌های قبلی بود و ضمناً شکننده‌تر از آن‌ها هم به نظر می‌رسیدند.</p> <p dir="RTL"> </p> <p dir="RTL"> </p> <p dir="RTL">استیو اسکوایرز (<span dir="LTR">Steve Squyres</span>)، پژوهشگر ارشد آپورچیونیتی از دانشگاه کرنل نیویورک، می‌‌گوید: "[این گویچه‌ها] ظاهراً از بیرون خُرد شده‌اند و درون‌شان هم از بافت نرم‌تری شکل یافته. تراکم‌ و شکل ظاهری و ساختار شیمیایی‌شان هم فرق می‌‌کند و توزیع متفاوتی [نسبت به قبلی‌ها] دارند. بنابراین معمای زمین‌شناختی جذابی پیش روی ماست".</p> <p dir="RTL"> </p> <p dir="RTL">خوشبختانه آپورچیونیتی همچنان در سلامت کامل به سر می‌برد و به اعتقاد مهندسین، این مریخ‌نورد جان‌سخت هنوز بنیه زیادی برای حل این معمای تازه در هفته‌های پیش رو دارد.</p> <p dir="RTL"> </p> <p dir="RTL">*<strong>پانوشت</strong>: در متن انگلیسی برای توضیح بصری تجمع انبوه گویچه‌های تیله‌مانند بر سطح خارجی تخته‌سنگ مریخی از شکل میوه «بلوبری» استفاده شده است که نوعی توت آبی رنگ دایره شکل و از گیاهان بومی آمریکای شمالی است. به این توت در شمال ایران «سیاگیله» می‌گویند. برای راحت فهمیده شدن این مقایسه، در این مقاله زغال‌اخته در ترجمه به جای بلوبری جایگزین شده است.</p> <p dir="RTL"> </p> <p dir="RTL"><strong>منبع: </strong><strong><a href="http://www.newscientist.com/blogs/shortsharpscience/2012/09/mars-rover-finds-a-crunchy-blu.html"><span dir="LTR">NewScientist</span></a></strong></p> <p dir="RTL"> </p> <p dir="RTL"><strong>در همین زمینه:</strong></p> <p dir="RTL"><a href="#http://radiozamaneh.com/science/2012/08/07/18017">مریخ، از نمای نزدیک</a></p> <p dir="RTL"><a href="#http://radiozamaneh.com/file:/C:/Users/strata/Downloads/aaa/%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C%20%D8%B1%D9%88%DB%8C%20%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%87%20%D8%B3%D8%B1%D8%AE">سایه‌هایی روی سیاره سرخ</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://zamaaneh.com/science/2010/01/post_96.html">دوقلوهای مریخی، شش‌ساله شدند</a></p> <p dir="RTL"> </p> <p dir="RTL"><strong>توضیح تصویر:</strong></p> <p dir="RTL">گویچه‌های اسرارآمیز مریخی، با قطر متوسط سه میلیمتر / منبع: <span dir="LTR">NASA/JPL-Caltech/Cornell Univ./ USGS/Modesto Junior College</span></p>
ویکتوریا یاگارد - در حالیکه مریخنورد جدید ناسا، موسوم به کیوریاسیتی، سفر هیجانانگیزش را به بلندیهای دهانه گِیل آغاز کرده، مریخنورد کهنهکار «آپورچیونیتی» به یکی از عجیبترین اهداف عمر هشت و نیم سالهاش برخورده است. این کاوشگر، طی پویش اخیری که از برآمدگیهای لبه غربی دهانه ایندیور داشته، تجمعی نسبتاً انبوه از گویچههای تیلهمانند را بر سطح خارجی یک تختهسنگ آشکار کرده که دانشمندان هنوز توضیحی برایش ارائه نکردهاند.
دانشمندان ناسا ابتدا گمان کردند این گویچهها هم از جمله عوارض میکروسکوپی جذابی موسوم به «زغالاختههای مریخی» باشند.* این گویچههای غنی از آهن را نخستین بار همین مریخنورد در سال ۲۰۰۴ و حین پرسه در حوالی محل فرودش پیدا کرد. تصور میرود که قدمت این گویچهها به میلیونها سال پیش و به هنگامی برسد که سیاره سرخ، برای میزبانی از آب مایع به قدر کافی گرم بوده است. در آن دوران، جریانات آبی بعضی از نواحی مریخ به هنگام عبورشان از روی سنگها، رسوباتی را به جا میگذاشتند و به راه خود ادامه میدادند. این رسوبات، رفتهرفته در معرض فرسایش فزایندهای واقع میشدند و به تدریج حبابهای به دامافتاده در خودشان را، مثل زغالاختههای روی کلوچه آشکار میکردند.
گویچههای مشابهی هم در ماسهسنگهای جنوب غرب ایالات متحده پیدا شده و بعضی دانشمندان معتقدند آنها را میتوان مدرکی برای وجود حیات میکروبی بر مریخ برشمرد.
اما وقتی آپورچیونیتی با طیفنگار پرتو ایکس مستقر بر بازوی روبوتیک خود نگاه دقیقتری به این عوارض انداخت، متوجه شد این گویچهها «مزه» آن زغالاختهها را نمیدهند. اولاً آهن چندانی نداشتند و ثانیاً تجمعشان متراکمتر از گویچههای قبلی بود و ضمناً شکنندهتر از آنها هم به نظر میرسیدند.
استیو اسکوایرز (Steve Squyres)، پژوهشگر ارشد آپورچیونیتی از دانشگاه کرنل نیویورک، میگوید: "[این گویچهها] ظاهراً از بیرون خُرد شدهاند و درونشان هم از بافت نرمتری شکل یافته. تراکم و شکل ظاهری و ساختار شیمیاییشان هم فرق میکند و توزیع متفاوتی [نسبت به قبلیها] دارند. بنابراین معمای زمینشناختی جذابی پیش روی ماست".
خوشبختانه آپورچیونیتی همچنان در سلامت کامل به سر میبرد و به اعتقاد مهندسین، این مریخنورد جانسخت هنوز بنیه زیادی برای حل این معمای تازه در هفتههای پیش رو دارد.
*پانوشت: در متن انگلیسی برای توضیح بصری تجمع انبوه گویچههای تیلهمانند بر سطح خارجی تختهسنگ مریخی از شکل میوه «بلوبری» استفاده شده است که نوعی توت آبی رنگ دایره شکل و از گیاهان بومی آمریکای شمالی است. به این توت در شمال ایران «سیاگیله» میگویند. برای راحت فهمیده شدن این مقایسه، در این مقاله زغالاخته در ترجمه به جای بلوبری جایگزین شده است.
منبع: NewScientist
در همین زمینه:
توضیح تصویر:
گویچههای اسرارآمیز مریخی، با قطر متوسط سه میلیمتر / منبع: NASA/JPL-Caltech/Cornell Univ./ USGS/Modesto Junior College
نظرها
کاربر مهمان
بنابراین معمای" زمینشناختی ؟؟؟؟؟"جذابی پیش روی ماست.
مهدی
با سلام خدمت شما و تبریک بخاط سات خوبتان در صورت امکان بنده دعوتنامه ای از جانب کاربران بالاترین برای عضویت در سایت بالاترین نیاز دارم که اگه لطف کنین و برایم بفرستین ممنون میشم با تشکر.پینار www.azarpaniz.blogfa.com