بزرگداشت مرتضی ممیز

نظرها

• م-میرحسینی

  0000-00-00 00:00:00

  مرحوم آقای ممیز را می‌توان از جمله افرادی بشمار آورد که توانایی ذاتی در بزرگ جلوه دادن بی اهمیت‌ها و کوچک جلوه دادن با اهمیت‌ها دارند. وی از جمهوری اسلامی نشان درجه یک دولتی گرفته‌بود اما همیشه ژست آدم‌های مخالف‌خوان را می‌گرفت‌. با آنکه افراد دیگری در جامعه طراحان گرافیک ایران بوده‌اند که توانایی‌های بالای حرفه‌ای داشته‌اند مانند بریرانی، حاتم، آواکیان، شیوا، کاظمی، کاتوزیان و ... اما وی با نوعی رفتار استالینستی سعی در خود نمایی و حذف دیگران از مجامع حرفه‌ای داشت مانند ماجرای طراحی آرم هواپیمایی ملی ایران یا طراحی آرم بانک صادرات. همیشه از بی‌توجهی به خود شکایت داشت با این حال می‌بینیم شاید تنها کشوری که در آن مجسمه یک طراح گرافیک (ممیز) را در آن چند جای محتلف نصب کرده‌اند ایران است. حالا میبینم که از او امامزاده‌ای درست شده است که میلاد و وفاتش را هر سال گرامی میدارند و کلی از شیفته‌گانش گرد نامش سینه میزنند و به هم نان قرض میدهند. با اینکه مخالف بزرگداشت هیچ هنرمندی نیستم و آثار وی را همپای دیگر هنرمندان این مرز و بوم ارج می‌نهم آیا چنین بت سازیی را روا میدانید؟ اینگونه شخصیت سازی‌ها چه پیامدی خواهد داشت؟