ارتباط ناشناخته. ارتباط بدون سانسور. ارتباط برقرار نمی‌شود. سایت اصلی احتمالاً زیر سانسور است. ارتباط با سایت (های) موازی برقرار شد. ارتباط برقرار نمی‌شود. ارتباط اینترنت خود را امتحان کنید. احتمال دارد اینترنت به طور سراسری قطع شده باشد. ادامه مطلب

میهمان درخشان‌ شب‌های امسال

<p>آیرین کولتز<strong> - </strong>سال ۲۰۱۳، احتمالاً از سال&zwnj;های به&zwnj;یادماندنی دوستداران آسمان شب است؛ سالی که در آن، آسمان میزبان دنباله&zwnj;دار درخشانی خواهد بود که صحنه&zwnj;های خیره&zwnj;کننده و نادری را در طول قرن حاضر به نمایش می&zwnj;گذارد.</p> <!--break--> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این دنباله&zwnj;دار، که توسط دو اخترشناس روس پیدا شده، با عنوان آیزون (<span dir="LTR">ISON</span>) شناخته می&zwnj;شود؛ مخفف &laquo;شبکه بین&zwnj;المللی &nbsp;علمی<span dir="LTR"> - </span>بصری&raquo; که افتخار این کشف را در اختیار دارد. آرتیوم نوویچونوک (<span dir="LTR">Artyom Novichonok</span>) در خبرنامه دنباله&zwnj;دارهای یاهو، نوشته: &quot;این جرم، حرکت کند و منحصربفردی داشت. اما نمی&zwnj;شد به اطمینان گفت که یک دنباله&zwnj;دار است، چون مقیاس تصاویر ما بسیار کوچک است و این جرم هم فوق&zwnj;العاده متراکم&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما با رصدهای بعدی و جستجویی در میان تصاویر بایگانی، ماهیت این دنباله&zwnj;دار به تأیید رسید و این خبر رسماً در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۲، یعنی سه روز بعد از این&zwnj;که نوویچونوک و ویتالی نوسکی (<span dir="LTR">Vitali Nevski</span>) موفق شدند آن را در نزدیکی&zwnj;های مدار مشتری پیدا کنند، منتشر شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">طبق پیش&zwnj;بینی &laquo;مرکز سیاره&zwnj;های کوتوله&zwnj;&laquo; وابسته به اتحادیه بین&zwnj;المللی اخترشناسی (<span dir="LTR">IAU</span>)، دنباله&zwnj;دار آیزون را می&zwnj;شود از اوایل ماه نوامبر ۲۰۱۳ تا هفته&zwnj;های نخست ژانویه ۲۰۱۴، با چشم غیرمسلح دید. مریخ&zwnj;نورد کیوریاسیتی &nbsp;ناسا هم قرار است حین عبور این دنباله&zwnj;دار از نزدیکی &nbsp;مدار مریخ در اکتبر ۲۰۱۳، نگاهی به آن بیاندازد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سفر طولانی این جرم، احتمالاً از ابر اورت آغاز شده؛ ابری متشکل از میلیاردها قلوه&zwnj;سنگ یخ&zwnj;آلوده که در حدود ۵۰۰ هزار برابر دورتر از فاصله زمین تا خورشید واقع است. انتظار می&zwnj;رود که آیزون در بیست و هشتم نوامبر، از فاصله ۱،۱ میلیون کیلومتری خورشید بگذرد. اگر زنده بماند، احتمالاً درخشان&zwnj;ترین دنباله&zwnj;دار آسمان شب از سال ۱۹۶۵ به این سو خواهد بود، که حتی در آسمان روز هم آن را می&zwnj;شود دید.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>منبع: </strong><strong><a href="http://news.discovery.com/space/newly-found-comet-could-outshine-the-moon-121228.html"><span dir="LTR">Discovery</span></a></strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>توضیح تصویر:</strong></p> <p dir="RTL">تصویر تقویت&zwnj;شده دنباله&zwnj;دار آیزون از دید رصدخانه <span dir="LTR">RAS</span>، در بیست و دوم سپتامبر ۲۰۱۲ / منبع: <span dir="LTR">emanzacco Observatory/Ernesto Guido, Giovanni Sostero and Nick Howes</span></p>

آیرین کولتز - سال ۲۰۱۳، احتمالاً از سال‌های به‌یادماندنی دوستداران آسمان شب است؛ سالی که در آن، آسمان میزبان دنباله‌دار درخشانی خواهد بود که صحنه‌های خیره‌کننده و نادری را در طول قرن حاضر به نمایش می‌گذارد.

این دنباله‌دار، که توسط دو اخترشناس روس پیدا شده، با عنوان آیزون (ISON) شناخته می‌شود؛ مخفف «شبکه بین‌المللی  علمی - بصری» که افتخار این کشف را در اختیار دارد. آرتیوم نوویچونوک (Artyom Novichonok) در خبرنامه دنباله‌دارهای یاهو، نوشته: "این جرم، حرکت کند و منحصربفردی داشت. اما نمی‌شد به اطمینان گفت که یک دنباله‌دار است، چون مقیاس تصاویر ما بسیار کوچک است و این جرم هم فوق‌العاده متراکم".

اما با رصدهای بعدی و جستجویی در میان تصاویر بایگانی، ماهیت این دنباله‌دار به تأیید رسید و این خبر رسماً در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۲، یعنی سه روز بعد از این‌که نوویچونوک و ویتالی نوسکی (Vitali Nevski) موفق شدند آن را در نزدیکی‌های مدار مشتری پیدا کنند، منتشر شد.

طبق پیش‌بینی «مرکز سیاره‌های کوتوله‌« وابسته به اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی (IAU)، دنباله‌دار آیزون را می‌شود از اوایل ماه نوامبر ۲۰۱۳ تا هفته‌های نخست ژانویه ۲۰۱۴، با چشم غیرمسلح دید. مریخ‌نورد کیوریاسیتی  ناسا هم قرار است حین عبور این دنباله‌دار از نزدیکی  مدار مریخ در اکتبر ۲۰۱۳، نگاهی به آن بیاندازد.

سفر طولانی این جرم، احتمالاً از ابر اورت آغاز شده؛ ابری متشکل از میلیاردها قلوه‌سنگ یخ‌آلوده که در حدود ۵۰۰ هزار برابر دورتر از فاصله زمین تا خورشید واقع است. انتظار می‌رود که آیزون در بیست و هشتم نوامبر، از فاصله ۱،۱ میلیون کیلومتری خورشید بگذرد. اگر زنده بماند، احتمالاً درخشان‌ترین دنباله‌دار آسمان شب از سال ۱۹۶۵ به این سو خواهد بود، که حتی در آسمان روز هم آن را می‌شود دید.

منبع: Discovery

توضیح تصویر:

تصویر تقویت‌شده دنباله‌دار آیزون از دید رصدخانه RAS، در بیست و دوم سپتامبر ۲۰۱۲ / منبع: emanzacco Observatory/Ernesto Guido, Giovanni Sostero and Nick Howes

این مطلب را پسندیدید؟ کمک مالی شما به ما این امکان را خواهد داد که از این نوع مطالب بیشتر منتشر کنیم.

آیا مایل هستید ما را در تحقیق و نوشتن تعداد بیشتری از این‌گونه مطالب یاری کنید؟

.در حال حاضر امکان دریافت کمک مخاطبان ساکن ایران وجود ندارد

توضیح بیشتر در مورد اینکه چطور از ما حمایت کنید

نظر بدهید

در پرکردن فرم خطایی صورت گرفته

نظرها

نظری وجود ندارد.