ارتباط ناشناخته. ارتباط بدون سانسور. ارتباط برقرار نمی‌شود. سایت اصلی احتمالاً زیر سانسور است. ارتباط با سایت (های) موازی برقرار شد. ارتباط برقرار نمی‌شود. ارتباط اینترنت خود را امتحان کنید. احتمال دارد اینترنت به طور سراسری قطع شده باشد. ادامه مطلب

محمود عنایت، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی درگذشت

<p>محمود عنایت، نویسنده، مترجم و روزنامه&zwnj;نگار ایرانی چشم از جهان فروبست.</p> <!--break--> <p>&nbsp;</p> <p>به گزارش منابع خبری، محمود عنایت، دندان&zwnj;پزشک، روزنامه&zwnj;نگار، طنز&zwnj;پرداز، مترجم و ناشر مجله &quot;نگین&quot; روز گذشته پنج&zwnj;شنبه ٢٨ دی&zwnj;ماه هنگام ۸۰ سالگی در ایالت کالیفرنیای آمریکا از دنیا رفت.</p> <p>&nbsp;</p> <p>محمود عنایت،&zwnj; زاده ١٣١١ در تهران بود که از ۱۸ سالگی وارد عرصۀ روزنامه&zwnj;نگاری شد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>وی نخستین فعالیت&zwnj;های سیاسی مطبوعاتی خود را با مقالاتی در روزنامه &quot;شاهد&quot; شروع کرد. در&zwnj;&zwnj; همان سال ۱۳۳۰ وارد دانشگاه شد و رشته دندانپزشکی را سه ساله به پایان رساند اما هرگز نه به مطب رفت و نه به بیمارستان.</p> <p>&nbsp;</p> <p>وی بعد&zwnj;ها سردبیری نشریه ایران&zwnj;آباد را بر عهده گرفت و از اسفند ۱۳۳۴ سردبیری نشریه فردوسی را نیز عهده&zwnj;دار بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>او در این نشریه با افرادی چون ابراهیم گلستان، جلال مقدم، فروغ فرخزاد، مهدی اخوان ثالث، احمد شاملو و... که اکثراً از مخالفان شاه بودند، همکاری می&zwnj;کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>اوج&zwnj;گیری فعالیت&zwnj;های نهضت ملی او را که در جوانی از هواداران حزب ایران بود به&zwnj;طور کامل به نویسندگی کشاند تا سال ۱۳۴۴ که مجوز انتشار مجله &quot;نگین&quot; را گرفت که یکی از نشریات بسیار خواندنی و مؤثر در تاریخ مطبوعات معاصر است.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote> <p><img alt="" src="http://zamanehdev.redbee.nl/u/wp-content/uploads/negin-magazin.jpg" style="width: 180px; height: 87px;" />سرمقاله&zwnj;های محمود عنایت با عنوان &quot;راپرت&quot; در مجله نگين سبک ویژه&zwnj;ای داشت که انتقاد به دولت&zwnj;های وقت را در قالب حکایت و طنز مطرح می&zwnj;کرد</p> </blockquote> <p>بسیاری از نویسندگان در عرصه&zwnj;های مختلف چون حمید عنایت، برادر دوقلوی محمود عنایت، علی&zwnj;اکبر سعیدی سیرجانی، مسعود فرزاد، هوشنگ کاووسی، حسین&zwnj;علی هروی، مهدی پرهام، علی&zwnj;اصغر حاج&zwnj;سیدجوادی، موسوی گرمارودی و... با این نشریه همکاری می&zwnj;کردند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>سرمقاله&zwnj;های محمود عنایت با عنوان &quot;راپرت&quot; در اين مجله سبک ویژه&zwnj;ای داشت که انتقاد به دولت&zwnj;های وقت را در قالب حکایت و طنز مطرح می&zwnj;کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>مجله نگین به صاحب&zwnj;امتیازی و سردبیری عنايت از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۸ منتشر می&zwnj;شد و مجله&zwnj;ای روشنفکری، منتقد و جریان&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ساز به شمار می&zwnj;رفت.</p> <p>&nbsp;</p> <p>محمود عنايت در دوران پيش از پیروزی انقلاب اسلامی مسئول تهیه برنامه&zwnj;ای رادیویی به نام &quot;پنج و سه دقیقه&quot; بود که بعد&zwnj;ها به &quot;همه روز، همین ساعت، همین جا&quot; تغییر نام داد. این برنامه انتقاداتی را به حکومت وارد می&zwnj;کرد و برنامه&zwnj;ای پرطرفدار بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>علی دهباشی، سردبیر مجله &quot;بخارا&quot; در مورد این شخصیت فرهنگی، نوشته است: &quot;محمود عنایت بعد از توقیف نگین در سال ۱۳۵٩ خانه&zwnj;نشین شد و به ترجمه روی آورد و کتاب&zwnj;های &laquo;&zwnj;مهاتما گاندی و پیروان او&zwnj;&raquo; اثر و. د. مهتا، &laquo;کالبد&zwnj;شناسی انقلاب&raquo;، اثر کرین برینتن و &laquo;انسان در عصر توحش&raquo; اثر اِولین رید را به فارسی برگرداند.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <p>محمود عنایت با مرگ فرزند خود با عارضه قلبی روبه&zwnj;رو شد و برای معالجه و دیدار دیگر فرزندان به آمریکا سفر کرد و یک دوره طولانی در آمریکا ماند و انتشار نگین را مجددا آغاز کرد، اما نتوانست تا ۲۳ شماره تداوم انتشارش را حفظ کند. او همچنان می&zwnj;نوشت و ترجمه می&zwnj;کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در مجله کلک و بخارا ترجمه&zwnj;ها و مقالاتی از این نویسنده وجود دارد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>عنایت در دوران نخست&zwnj;وزیری شاپور بختیار به&zwnj;عنوان مشاور وی انتخاب &zwnj;شد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p>

محمود عنایت، نویسنده، مترجم و روزنامه‌نگار ایرانی چشم از جهان فروبست.

به گزارش منابع خبری، محمود عنایت، دندان‌پزشک، روزنامه‌نگار، طنز‌پرداز، مترجم و ناشر مجله "نگین" روز گذشته پنج‌شنبه ٢٨ دی‌ماه هنگام ۸۰ سالگی در ایالت کالیفرنیای آمریکا از دنیا رفت.

محمود عنایت،‌ زاده ١٣١١ در تهران بود که از ۱۸ سالگی وارد عرصۀ روزنامه‌نگاری شد.

وی نخستین فعالیت‌های سیاسی مطبوعاتی خود را با مقالاتی در روزنامه "شاهد" شروع کرد. در‌‌ همان سال ۱۳۳۰ وارد دانشگاه شد و رشته دندانپزشکی را سه ساله به پایان رساند اما هرگز نه به مطب رفت و نه به بیمارستان.

وی بعد‌ها سردبیری نشریه ایران‌آباد را بر عهده گرفت و از اسفند ۱۳۳۴ سردبیری نشریه فردوسی را نیز عهده‌دار بود.

او در این نشریه با افرادی چون ابراهیم گلستان، جلال مقدم، فروغ فرخزاد، مهدی اخوان ثالث، احمد شاملو و... که اکثراً از مخالفان شاه بودند، همکاری می‌کرد.

اوج‌گیری فعالیت‌های نهضت ملی او را که در جوانی از هواداران حزب ایران بود به‌طور کامل به نویسندگی کشاند تا سال ۱۳۴۴ که مجوز انتشار مجله "نگین" را گرفت که یکی از نشریات بسیار خواندنی و مؤثر در تاریخ مطبوعات معاصر است.

سرمقاله‌های محمود عنایت با عنوان "راپرت" در مجله نگين سبک ویژه‌ای داشت که انتقاد به دولت‌های وقت را در قالب حکایت و طنز مطرح می‌کرد

بسیاری از نویسندگان در عرصه‌های مختلف چون حمید عنایت، برادر دوقلوی محمود عنایت، علی‌اکبر سعیدی سیرجانی، مسعود فرزاد، هوشنگ کاووسی، حسین‌علی هروی، مهدی پرهام، علی‌اصغر حاج‌سیدجوادی، موسوی گرمارودی و... با این نشریه همکاری می‌کردند.

سرمقاله‌های محمود عنایت با عنوان "راپرت" در اين مجله سبک ویژه‌ای داشت که انتقاد به دولت‌های وقت را در قالب حکایت و طنز مطرح می‌کرد.

مجله نگین به صاحب‌امتیازی و سردبیری عنايت از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۸ منتشر می‌شد و مجله‌ای روشنفکری، منتقد و جریان‌‌‌‌ساز به شمار می‌رفت.

محمود عنايت در دوران پيش از پیروزی انقلاب اسلامی مسئول تهیه برنامه‌ای رادیویی به نام "پنج و سه دقیقه" بود که بعد‌ها به "همه روز، همین ساعت، همین جا" تغییر نام داد. این برنامه انتقاداتی را به حکومت وارد می‌کرد و برنامه‌ای پرطرفدار بود.

علی دهباشی، سردبیر مجله "بخارا" در مورد این شخصیت فرهنگی، نوشته است: "محمود عنایت بعد از توقیف نگین در سال ۱۳۵٩ خانه‌نشین شد و به ترجمه روی آورد و کتاب‌های «‌مهاتما گاندی و پیروان او‌» اثر و. د. مهتا، «کالبد‌شناسی انقلاب»، اثر کرین برینتن و «انسان در عصر توحش» اثر اِولین رید را به فارسی برگرداند."

محمود عنایت با مرگ فرزند خود با عارضه قلبی روبه‌رو شد و برای معالجه و دیدار دیگر فرزندان به آمریکا سفر کرد و یک دوره طولانی در آمریکا ماند و انتشار نگین را مجددا آغاز کرد، اما نتوانست تا ۲۳ شماره تداوم انتشارش را حفظ کند. او همچنان می‌نوشت و ترجمه می‌کرد.

در مجله کلک و بخارا ترجمه‌ها و مقالاتی از این نویسنده وجود دارد.

عنایت در دوران نخست‌وزیری شاپور بختیار به‌عنوان مشاور وی انتخاب ‌شد.

این مطلب را پسندیدید؟ کمک مالی شما به ما این امکان را خواهد داد که از این نوع مطالب بیشتر منتشر کنیم.

آیا مایل هستید ما را در تحقیق و نوشتن تعداد بیشتری از این‌گونه مطالب یاری کنید؟

.در حال حاضر امکان دریافت کمک مخاطبان ساکن ایران وجود ندارد

توضیح بیشتر در مورد اینکه چطور از ما حمایت کنید

نظر بدهید

در پرکردن فرم خطایی صورت گرفته

نظرها

  • کاربر مهمان قباد آذرآیین

    [جز افسوس چه می توان گفت؟....یادش گرامی

  • haghighatgo

    روح و روانت شاد ...ستاره های فرهنگ ایران یکی بعد از دیگری کم رنگ میشوند و خاموش میشوند....مشکل در ایران اصلا" فرهنگ نیست بلکه زیاد کردن یارانه ها ....تولید بیشتر بنزین تقلبی ....چروندن گوسفند در جنگله....و...!!