درگذشت آخرین وزیر دادگستری حکومت پهلوی
<p>یحیی صادق وزیری، آخرین وزیر دادگستری حکومت پهلوی چشم از جهان فروبست.</p> <!--break--> <p> </p> <p>به گزارش منابع خبری، یحیى صادق وزیرى، آخرین وزیر دادگستری رژیم پهلوی، آخرین وزیر سنی مذهب تاریخ ایران و نیز عضو کمیسیون پیش‌نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هنگام ۱۰۱ سالگی در بیمارستان دی تهران درگذشت.</p> <p> </p> <p>وی در سال ۱۲۹۰ خورشيدی در روزهای حکومت میرزا عبدالله میرنظام در عمارت خسروآباد سنندج به دنیا آمد.</p> <p> </p> <p>وزیری که شماری از اعضای خاندان وی در دربار قاجار دارای مسئولیت‌های دولتی بودند سال ۱۳۱۳ در دارالفنون با آموزگارانی چون نصرالله فلسفى، جلال همایى، فرامرزى و... آشنا شد و سپس تحصیلات عالی خود را در زمینه‌ حقوق در دانشکده‏ حقوق و علوم سیاسى تهران گذراند.</p> <p> </p> <p>مهرماه سال ۱۳۱۶ پس ازگذراندن دوره لیسانس، یک سال پیش از ورود محمدرضا پهلوى به دانشکده افسرى رفت و به‌عنوان افسر مالیه، به هنگ ۲۸ پیاده کردستان منتقل شد.</p> <p> </p> <p>پس از انجام خدمت وظیفه وارد وزارت عدلیه یا دادگستری شد و به خاطر دانش حقوقی بالا به مدارج بالای اداری در دیوان دادگستری از جمله ریاست دادگاه در کرمانشاه، دادستان سنندج، بازپرس دادسراى تهران، بازپرس دادسراى دیوان کیفر و معاون اول دادسراى دیوان کیفر رسید.</p> <p> </p> <blockquote> <p><img alt="" src="http://zamanehdev.redbee.nl/u/wp-content/uploads/sadegh-vaziri.jpg" style="width: 180px; height: 126px;" />صادق وزيری در دی‌ماه ۱۳۵۷ به دعوت شاپور بختیار، نخست‌وزیر وقت، به عنوان وزیر دادگسترى منصوب شد</p> </blockquote> <p>مهرماه ۱۳۱۸ در تبریز دادیار درجه دوم دادسرا، روزهای میانی آبان۱۳۲۰ دادیار دادسراى کرمانشاه و سپس دادستان کردستان و اردیبهشت ۱۳۲۵ دادیار تهران و مأمور بازرسى نخست‌وزیرى قوام شد.</p> <p> </p> <p>وی سال ۱۳۳۷ به دادستانى دیوان کیفر و سال ۱۳۳۹ به مستشارى دیوان عالى کشور منصوب شد و در ۱۳۴۰ دادستان انتظامى قضات شد.</p> <p> </p> <p>صادق وزيری در تشکیل کابینه على منصور به‌عنوان نماینده دادگسترى در کمیسیون حل اختلاف وزارت دارایى تعیین شد اما نپذیرفت زیرا می‌گفت این شغل شایسته مقام او نیست و با وضعیت شغلى او تناسب ندارد.</p> <p> </p> <p>سرانجام به خاطر این اعتراض‌ها در دی‌ماه ۱۳۴۴ با ابلاغ وزیر، صادق وزیرى منتظر خدمت و ارتباط وی با دادگسترى قطع شد و تا سال ۱۳۴۶ خانه‌نشین شد.</p> <p> </p> <p>وی سرانجام در سال ۱۳۵۱ بازنشسته شد. اگرچه وزیری از کانون وکلای دادگستری، پروانه وکالت گرفت، اما هیچ وقت وکالت کسى را قبول نکرد و به‌عنوان وکیل در هیچ دادگاهى حاضر نشد.</p> <p> </p> <p>وی در دی‌ماه ۱۳۵۷ به دعوت شاپور بختیار، نخست‌وزیر وقت به عنوان وزیر دادگسترى منصوب شد.</p> <p> </p> <p>پس از رأى اعتماد مجلس به کابینه و خروج شاه از ایران از این سمت کناره‌گیری کرد تا اين‌که پس از انقلاب ايران به وی استانداری کردستان پیشنهاد شد اما نپذیرفت.</p> <p> </p> <p>وزیری به‌عنوان عضو هیئت صلح دولت در ماه‌های نخست انقلاب و در جریان‌ درگيری‌های سیاسی کردستان، دولت مرکزی را یاری داد.</p> <p> </p> <p>او همچنین در تدوین قانون اساسی در ۱۳۵۹ نیز مدتی فعالیت داشت و سپس به کلی از صحنه اجرایی و سیاسی کنار رفت.</p> <p> </p> <p>مردادماه سال ۱۳۸۴ مجلس بزرگداشتی برای وی به کوشش جمعی از همشهریان، همکاران و دوستانش در کاخ نیاوران، به عنوان قاضی پیشکسوت برگزار شد.</p> <p> </p> <p>در آن مراسم افرادی چون احمد صدر حاج‌سیدجوادی، از اعضای اولیه و بنیانگذار نهضت آزادی ایران، محمدرضا جلالی نائینی، سیاستمدار و نماینده سابق مجلس ایران، ابراهیم یونسی از نویسندگان و مترجمان کرد ایرانی حضور داشتند.</p> <p> </p> <p>تنها گفت‌وگو و خاطرات یحیى صادق وزیرى، در کتاب "آهنگ وفا" (گفتمان تاریخی فرهنگی کرد‌ها) نوشته عرفان قانعی‌فرد منتشر شده است. در آن کتاب نویسنده اشاره کرده ‌است که وزیری تمام اموال خود را برای مدرسه‌سازی و خوابگاه دانشجویان در کردستان صرف کرده است.</p> <p> </p> <p> </p>
یحیی صادق وزیری، آخرین وزیر دادگستری حکومت پهلوی چشم از جهان فروبست.
به گزارش منابع خبری، یحیى صادق وزیرى، آخرین وزیر دادگستری رژیم پهلوی، آخرین وزیر سنی مذهب تاریخ ایران و نیز عضو کمیسیون پیشنویس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هنگام ۱۰۱ سالگی در بیمارستان دی تهران درگذشت.
وی در سال ۱۲۹۰ خورشيدی در روزهای حکومت میرزا عبدالله میرنظام در عمارت خسروآباد سنندج به دنیا آمد.
وزیری که شماری از اعضای خاندان وی در دربار قاجار دارای مسئولیتهای دولتی بودند سال ۱۳۱۳ در دارالفنون با آموزگارانی چون نصرالله فلسفى، جلال همایى، فرامرزى و... آشنا شد و سپس تحصیلات عالی خود را در زمینه حقوق در دانشکده حقوق و علوم سیاسى تهران گذراند.
مهرماه سال ۱۳۱۶ پس ازگذراندن دوره لیسانس، یک سال پیش از ورود محمدرضا پهلوى به دانشکده افسرى رفت و بهعنوان افسر مالیه، به هنگ ۲۸ پیاده کردستان منتقل شد.
پس از انجام خدمت وظیفه وارد وزارت عدلیه یا دادگستری شد و به خاطر دانش حقوقی بالا به مدارج بالای اداری در دیوان دادگستری از جمله ریاست دادگاه در کرمانشاه، دادستان سنندج، بازپرس دادسراى تهران، بازپرس دادسراى دیوان کیفر و معاون اول دادسراى دیوان کیفر رسید.
صادق وزيری در دیماه ۱۳۵۷ به دعوت شاپور بختیار، نخستوزیر وقت، به عنوان وزیر دادگسترى منصوب شد
مهرماه ۱۳۱۸ در تبریز دادیار درجه دوم دادسرا، روزهای میانی آبان۱۳۲۰ دادیار دادسراى کرمانشاه و سپس دادستان کردستان و اردیبهشت ۱۳۲۵ دادیار تهران و مأمور بازرسى نخستوزیرى قوام شد.
وی سال ۱۳۳۷ به دادستانى دیوان کیفر و سال ۱۳۳۹ به مستشارى دیوان عالى کشور منصوب شد و در ۱۳۴۰ دادستان انتظامى قضات شد.
صادق وزيری در تشکیل کابینه على منصور بهعنوان نماینده دادگسترى در کمیسیون حل اختلاف وزارت دارایى تعیین شد اما نپذیرفت زیرا میگفت این شغل شایسته مقام او نیست و با وضعیت شغلى او تناسب ندارد.
سرانجام به خاطر این اعتراضها در دیماه ۱۳۴۴ با ابلاغ وزیر، صادق وزیرى منتظر خدمت و ارتباط وی با دادگسترى قطع شد و تا سال ۱۳۴۶ خانهنشین شد.
وی سرانجام در سال ۱۳۵۱ بازنشسته شد. اگرچه وزیری از کانون وکلای دادگستری، پروانه وکالت گرفت، اما هیچ وقت وکالت کسى را قبول نکرد و بهعنوان وکیل در هیچ دادگاهى حاضر نشد.
وی در دیماه ۱۳۵۷ به دعوت شاپور بختیار، نخستوزیر وقت به عنوان وزیر دادگسترى منصوب شد.
پس از رأى اعتماد مجلس به کابینه و خروج شاه از ایران از این سمت کنارهگیری کرد تا اينکه پس از انقلاب ايران به وی استانداری کردستان پیشنهاد شد اما نپذیرفت.
وزیری بهعنوان عضو هیئت صلح دولت در ماههای نخست انقلاب و در جریان درگيریهای سیاسی کردستان، دولت مرکزی را یاری داد.
او همچنین در تدوین قانون اساسی در ۱۳۵۹ نیز مدتی فعالیت داشت و سپس به کلی از صحنه اجرایی و سیاسی کنار رفت.
مردادماه سال ۱۳۸۴ مجلس بزرگداشتی برای وی به کوشش جمعی از همشهریان، همکاران و دوستانش در کاخ نیاوران، به عنوان قاضی پیشکسوت برگزار شد.
در آن مراسم افرادی چون احمد صدر حاجسیدجوادی، از اعضای اولیه و بنیانگذار نهضت آزادی ایران، محمدرضا جلالی نائینی، سیاستمدار و نماینده سابق مجلس ایران، ابراهیم یونسی از نویسندگان و مترجمان کرد ایرانی حضور داشتند.
تنها گفتوگو و خاطرات یحیى صادق وزیرى، در کتاب "آهنگ وفا" (گفتمان تاریخی فرهنگی کردها) نوشته عرفان قانعیفرد منتشر شده است. در آن کتاب نویسنده اشاره کرده است که وزیری تمام اموال خود را برای مدرسهسازی و خوابگاه دانشجویان در کردستان صرف کرده است.
نظرها
کاربر مهمان
اینان مردانی از جنس دیگر بودند که صاعقه ولایت قتل و شمتار آنان را زد. و نابودشان کرد و مردم قهرمان ایران دم برنیاوردند. شاپور بختیار و این ویزران دریادلانی بود که نه از طعنه ترییدند و نه از گزمه و نه از جلادان حکومت الله خونآشام. اما مردم آنان را ترد کردند تا امام قاتلان را بر مسند بنشانند. و کسانی چون بنی صدر و ابراهیم یزدی و دیگر نهضتی ها و ملی مذهبی ها را بر آنان ترجیح دادند. اما دیری نپایید که آنها نیز پیرو اینان شدند و آواره و مقتول. که این اسلام زهری کشنده است که در رگ جهان است. و او را و ما را خواهد کشت. خدایش بیامرزاد.