مشاور احمدینژاد تهدید به افشاگری کرد: مشارکت رئیس سابقش در قتل دکتر سامی
از سیاهکاریهایش هم برای ساکت کردن او استفاده میکنند: مشاور سابق احمدینژاد او را تهدید کرد که اگر به اعتراضاتش ادامه دهد، نقش رئیس جمهوری سابق در قتل دکتر سامی را افشا میکند.
محمود احمدینژاد و عبدالرضا داوری
عبدالرضا داوری، مشاور سابق محمود احمدینژاد که با او درافتاده است، رئیس جمهوری سابق را تهدید کرد که اگر به اعتراضاتش ادامه دهد پرونده قتل دکتر سامی را که اطلاعات آن به تازگی به دستش رسیده بازخوانی خواهد کرد. این حد از پیشروی نمیتواند بدون رضایت مقامات امنیتی رژیم باشد که همواره قتل کاظم سامی را غیرسیاسی جلوه دادهاند.
عبدالرضا داوری با انتشار پیامی در توییتر با هشتگ «هشدار» نوشت:
کاظم سامی کرمانی اولین وزیر بهداشت پس از انقلاب بهمن ۵۷ و رهبر جنبش انقلابی مردم ایران (جاما) بود. او در نخستین دوره انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرد و رتبه ششم را به دست آورد.
ساعت ۱۱:۳۰ چهارشنبه ۲ آذر ۱۳۶۷ شخصی که خود را غلام همتی معرفی میکرد، در واپسین ساعات کار طبابت کاظم سامی وارد مطب او شد و در فاصله کوتاهی، با شنیدن فریادهای سامی، همسرش سراسیمه از طبقه بالا (منزل) به طبقه پایین (مطب) مراجعه کرده و آن مرد را دشنه بهدست و خونآلود در کنار فرق شکافته و پیکر غرق به خون سامی مشاهده کرد. سامی دو روز بعد در بیمارستان درگذشت. سیدعلی اکبر محتشمیپور، وزیر کشور وقت جمهوری اسلامی سه هفته پس از قتل کاظم سامی اعلام کرد محمود جلیلیان قاتل او در حمامی در اهواز خودکشی کرده است.
فرج سرکوهی در مقالهای در بی بی سی فارسی نوشته است:
«در همان روزگار شایع شد که حسینعلی منتظری، که هنوز در بافت قدرت اما منتقد حاکمیت بود، بر آن است تا با حمایت از نامزدی کاظم سامی در برابر اکبر هاشمی رفسنجانی در انتخابات ریاست جمهوری، تحولاتی سیاسی را زمینهساز شود و بنابر همین شایعات، رقیب، که از محبوبیت سامی و نفوذ منتظری در جامعه آگاه و نگران بود، با قتل بدون محاکمه کاظم سامی او را از سر راه خود برداشته است. هر چند این شایعه قویا تکذیب شده بود.»
پیش از این مهدی خزعلی، فاش کرده بود که قاتل دکتر کاظم سامی از محمود احمدینژاد و حسین شریعتمداری برای انجام این قتل پول و دستور گرفته بوده است. به گفته خزعلی در آن زمان دکتر سامی که از اعدامهای زندانیان سیاسی در سال ۶۷ ناراضی و نگران بود، در مکاتباتی با خمینی خواهان توقف اعدامها شده بود.
احمدینژاد در سالهای دهه ۱۳۶۰، چهار سال سمت معاون و فرماندار ماکو و خوی در استان آذربایجان غربی و دو سال سمت مشاور استاندار کردستان را بر عهده داشت. در دوران ریاست جمهوری او پیتر پلز سخنگوی حزب سبز اتریش اعلام کرده بود که احمدینژاد در ترور عبدالرحمان قاسملو دبیرکل حزب دموکرات کردستان ایران در وین نقش داشته است. علی ربیعی و سعید حجاریان، دو چهره امنیتی اصلاحطلب اما مشارکت او را در ترور قاسملو تکذیب کرده بودند.
عبدالرضا داوری، مشاور رسانهای سابق احمدینژاد اوایل اردیبهشت سال جاری در مصاحبه با اعتماد اعلام کرد که از او جدا شده است. داوری در بخشی از این مصاحبه گفته بود:
«اگر تیم امنیتی آقای احمدینژاد و عملکرد آنها و سوابق آنها را ببینید، تیم قتلهای زنجیرهای در وزارت اطلاعات نزدیکترین مناسبات را با شخص احمدینژاد داشتند. آقای بقایی برای همسر سعید امامی کفیل شد تا آزاد شود یا آقای مصطفی کاظمی رفاقت خوبی با این تیم داشت.»
محمود احمدینژاد بعد از رد صلاحیتش توسط شورای نگهبان از رهبر جمهوری اسلامی توقع داشت که با صدور حکم حکومتی او را به گردونه رقابتها بازگرداند. احمدینژاد تلویحا تهدید کرده است که مکاتبات محرمانهاش با خامنهای را افشا میکند.
نظرها
نوچی
این آقای داوری هم " بگم بگم" را از رئیسش آموخته.اگر مدرکی داری رو کن وگرنه دروغ گوئی بیش نیستی. افرادی مثل احمدی نژاد , لاریجانی ها و دیگران آن چنان طرفدارانی در میان مردم ندارند و گرنه تا الان باید مردم ایران برای حذف این افراد اعتراض می کردند. منافع این افراد حذف شده مطرح است و همگی در تاراج ثروت ملی ید طولانی دارند. مهم این است که منافع این قشر تامین باشد, بخاطر همین هم بعد از حذفشان از لیست انتخابات به خدایشان رو می کنند و سکوت می کنند (نگاه کنید به اظهارات لاریجانی رئیس سابق مجلس بعد از رد صلاحیتش) . بعضی ها حرفهای عوام فریبانه احمدی نژادها را پخش می کنند که بنظرم بیشترشان افراد مشکوکی هستند که می خواهندهمه چیز را به انحراف بکشانند. حذف سران سابق رژیم اسلامی از لیست نامزدهای انتخاباتی ربطی به اعتراضات مردمی ندارد.احمدی نژاد در رفتار و کردارش نه فقط نماد لمپنیسم است , بلکه تبلیغاتچی فاشیست ها است که هولوکاست را دروغی بیش نمی دانند. دراین مقاله هم آمده که حتا ایشان در قتلها ی مخالفین نظام هم دستش به خون آلوده است.
پارسا
اینا از همدیگر کلی اطلاعات محرمانه دارند (این یک اصل سیاستمداری است). که در مواقع لزوم برای باجگیری یا پیشبرد اهدافشان استفاده می کنند.