واکنش مسیح علینژاد به انتشار گزارش طرح ربایشاش: از پای نمینشینم
مسیح علینژاد در واکنش به طرح ربایش خود از سوی ماموران امنیتی جمهوری اسلامی میگوید امیدوار است دولتها و سازمانهای مدافع آزادی بیان حساسیت بیشتری نسبت به امنیت روزنامهنگاران و فعالان مدنی داشته باشند.
به دنبال انتشار گزارش دادگاه فدرال منهتن که روز سهشنبه ۲۳ تیر/ ۱۳ ژوئیه منتشر شد، چهار عضو دستگاه اطلاعاتی ایران متهم به برنامهریزی گسترده برای ربودن یک روزنامهنگار و فعال حقوق بشر ایرانی-آمریکایی در نیویورک شدهاند. مسیح علینژاد، روزنامهنگار و فعال حقوق بشر ایرانی که تایید کرده او هدف این برنامه آدمربایی بوده، با انتشار بیانیهای به این رویداد واکنش نشان داده است.
او در بیانیه خود نوشته:
«شش ماه پس از اولین روزی که در جریان توطئه حکومت جمهوری اسلامی برای ربودن خودم قرار گرفتم، باید بگویم که احساس قویتر بودن در مسیر مبارزه برای مردم ایران دارم.
در این هشت ماه که ماموران اطلاعاتی وابسته به دولت ایران در تعقیب و برنامهریزی بودند، صدای مادرانی بودم که مخالف دیکتاتوری جمهوری اسلامی بودند، برای مردمی نوشتم که علیه فساد، ظلم و استبداد میجنگند.»
مسیح علینژاد اقدام جمهوری اسلامی برای ربودن یک روزنامهنگار و فعال مدنی در خاک آمریکا را یک تهدید آشکار علیه امنیت ملی آمریکا و همه روزنامهنگاران مخالف دیکتاتوری خوانده است.
این فعال مدنی نوشته است:
«این تهدید آشکار نشان میدهد که جمهوری اسلامی هیچ اراده و برنامهای برای توجه به مبانی حقوق بشر و رعایت هنجارهای بینالمللی ندارد و مهمترین دستورکار دستگاه امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی مانند ۴۲ سال گذشته، حذف و ربودن مخالفان حکومت است.»
او با اشاره به اینکه از سال ۵۷ تا کنون حکومت جمهوری اسلامی در خارج از مرزهای خود، جنایات بسیاری در کشتن مخالفان و منتقدان خود انجام داده است، تاکید کرده که بسیاری از این جنایتها هنوز گشوده نشدهاند.
مسیح علینژاد نوشتنه:
«چشمپوشی مداوم بر جنایتهای یک دیکتاتوری مذهبی و نظامی به آنها این جرات و جسارت را داده است که بدون نگرانی از پیامدهای این اقدامات، به تلاشهای خود برای سرکوب صدای مخالفان ادامه دهند.»
مسیح علینژاد که در سالهای اخیر با راهاندازی کمپینهای مختلف در حوزه مبارزه با حجاب اجباری، دادخواهی برای خانوادههای کشتهشدگان خوادث انتخابات ۸۸ و وقایع آبان ۹۸ بارها هدف تهدیدهای مستقیم و غیرمستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفته، درباره وضعیت فعلی خود میگوید:
«من اکنون در امنیت زندگی میکنم ولی من تنها روزنامهنگار و تنها فعال مخالف حکومت ایران نیستم. صدها روزنامهنگار و فعال مخالف حکومت در اروپا، آمریکا و خاورمیانه حضور دارند که علیه سیاستهای استبدادی جمهوری اسلامی مینویسند و در خطر تهدید، تعقیب، آزار و بازداشت از سوی ماموران جمهوری اسلامی قرار دارند و روزانه هزاران پیام تهدید به مرگ و آزار در شبکههای اجتماعی دریافت میکنند.»
علینژاد سپس می نویسد:
«امیدوارم که چنین وقایعی باعث شود که دولتها و سازمانهای مدافع آزادی بیان با حساسیت بیشتری نسبت به امنیت روزنامهنگاران و فعالان مدنی داشته باشند.»
سال گذشته ماموران امنیتی برادر این فعال مدنی را برای تحت فشار دادن او بازداشت کردند. علیرضا علینژاد، پیش از بازداشت خود با ارسال فیلمی به خواهرش گفته بود که ماموران امنتی قصد دارند با فریب دادن مسیح علینژاد به بهانه دیدار با خانوادهاش او را بربایند و به کشور باز گردانند.
مسیح علینژاد اقدام دولت آمریکا در تامین امنیت خود و خنثی کردن عملیات دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی را گام مثبت و مهمی در این مسیر خوانده اما تاکید کرده که «این تازه شروع ماجراست.»
او بیان کرده که این نوع تهدیدها باعث عقبنشینی او از فعالیتهایش نخواهد شد:
«حکومت جمهوری اسلامی باید تاوان چنین اقداماتی را به طور جدی بپردازد. اولین تاوان آن، فعالیت جدیتر و قویتر من در انعکاس صدای مردم خشمگین و خسته از سیاستهای جمهوری اسلامی است.»
مسیح علینژاد نوشته است:
«زندگی من، چه آن زمان که به ناچار وطنم را ترک کردم، چه زمانی که هدف بدترین تهمتهای صداوسیمای حکومت ایران قرار گرفتم، چه زمانی که خانوادهام را وادار به اعتراف اجباری علیه من کردند، چه زمانی که برادرم را زندانی کردند و چه اکنون که خانوادهام را تعقیب میکنند و قصد ربودن خودم را داشتند، یک هدف بیشتر نداشته است: صدای مظلومان باشم، صدای فراموششدگان، صدای مردم در رنج ایران.»
نظرها
سروش
با یاد آوری اینکه در سایت شما- در اعتراض سه سال پیش دانشجویان گویا چپ در دانشگاه تهران در کنار نئولیبرال خواندن جمهوری اسلامی چند فحش هم نثار مسیح علی نژاد کردند-مفسران سایت زمانه سرخوش از بر آمد دوباره چپ هیچ حرفی از غیر انسانی بودن حمله به مسیح علی نژاد نزدند !!!