تخریب انبار غذای زندان تهران بزرگ و انتقال ۱۸ زندانی سیاسی از زندان مهاباد به میاندوآب

بر اساس گزارش‌های رسیده به «کمیته آزادی زندانیان سیاسی ایران»، انبار غذای زندان تهران بزرگ در پی اصابت موشک تخریب شده و زندانیان، از جمله بازداشت‌شدگان سیاسی اخیر، با کمبود شدید مواد غذایی روبه‌رو شده‌اند.

همچنین زندانیان بیمار و افرادی که نیاز فوری به دارو دارند به دارو و امکانات درمانی دسترسی ندارند و وضعیت عمومی زندان تهران بزرگ بحرانی توصیف شده است.

فعالان حقوق بشر هشدار داده‌اند که در شرایط جنگی، زندانیان که تحت مسئولیت مستقیم حکومت هستند در معرض خطر جدی قرار دارند و بی‌دفاع‌ترین افراد نباید قربانی حملات نظامی شوند.

هم‌زمان گزارش شده است که امروز پنج‌شنبه ۱۴ اسفند دست‌کم ۱۸ زندانی سیاسی بدون اطلاع قبلی از زندان مهاباد به زندان میاندوآب منتقل شده‌اند. این انتقال پس از آن صورت گرفت که در ۱۲ اسفند، در پی بمباران یکی از مراکز نظامی در نزدیکی زندان مهاباد، زندانیان که درهای بند به روی آن‌ها بسته شده بود دست به اعتراض زدند. این اعتراض با حضور نیروهای یگان ویژه و شلیک گاز اشک‌آور مواجه شد. پس از این رخداد نزدیک به ۱۰۰ زندانی با جرایم عمومی و چند زندانی سیاسی با احکام کوتاه‌مدت با مرخصی ۱۵ روزه یا آزادی موقت از زندان خارج شدند، اما ۱۸ زندانی سیاسی که اغلب با احکام بیش از ۱۰ سال حبس روبه‌رو هستند با اسکورت نیروهای یگان ویژه به زندان میاندوآب منتقل شدند.

هم‌زمان با آغاز حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به مناطق مختلف ایران از بامداد نهم اسفند، گزارش‌هایی نیز درباره هدف قرار گرفتن مراکز امنیتی و نظامی در شهرهای مختلف و تأثیر آن بر بازداشتگاه‌ها و زندان‌ها منتشر شده است.

سازمان حقوق بشر ایران گزارش داده است که در ۱۱ اسفند قرارگاه شهرام‌فر اطلاعات سپاه پاسداران در سنندج که محل نگهداری برخی متهمان سیاسی نیز هست هدف حمله قرار گرفته است. به‌گفته منابع محلی، چند ساعت پیش از این حمله بازداشت‌شدگان این مرکز به زندان مرکزی سنندج منتقل و با اخذ وثیقه و تعهد آزاد شده‌اند؛ روندی که خارج از روال رسمی قضائی انجام شده است.

در همان روز افزون بر این قرارگاه، ستاد خبری اداره‌ کل اطلاعات، ساختمان دادگستری، یک کلانتری در نزدیکی دانشگاه علوم پزشکی و پادگان «امام علی» سنندج نیز هدف حملات قرار گرفتند و منابع محلی از شمار بالای کشته‌شدگان و مجروحان خبر داده‌اند.

همچنین در حملات ۱۰ اسفند به برخی پایگاه‌های نظامی در مریوان، بخشی از دیوار زندان این شهر تخریب شد و خانواده‌های زندانیان در برابر زندان تجمع کردند. منابع مطلع گفته‌اند که در شرایط آشفته پس از حمله و زخمی یا کشته شدن برخی مأموران، تعدادی از خانواده‌ها موفق شدند وارد زندان شوند و شماری از زندانیان را از آنجا خارج کنند. با توجه به قطع گسترده اینترنت در ایران، بسیاری از جزئیات این رویدادها همچنان نیازمند بررسی و راستی‌آزمایی است.

فعالان حقوق بشر نیز نسبت به وضعیت زندانیان در شرایط جنگی هشدار داده‌اند. منیره برادران، فعال حقوق بشر و زندانی سابق، در مصاحبه با رادیو زمانه گفته است در شرایطی که کل کشور در معرض خطر قرار دارد، وضعیت زندانیان می‌تواند حتی خطرناک‌تر باشد.

حامد فرمند، رئیس مشترک هیئت مدیره ائتلاف جهانی کودکان دارای والد زندانی، نیز در گفت‌وگو با رادیو زمانه تأکید کرده است که زندانیان جرایم عمومی به‌دلیل مشکلات اقتصادی حتی امکان آزادی با وثیقه را هم ندارند و در وضعیت آسیب‌پذیرتری قرار دارند.

در همین حال رضا خندان، فعال مدنی زندانی در اوین، پیش‌تر در نامه‌ای خواستار آزادی فوری زندانیان در شرایط جنگی شده و تأکید کرده بود که مسئولیت مستقیم جان زندانیان بر عهده دستگاه قضائی است. همچنین گزارش‌هایی از انتقال زندانیان سیاسی بند ۲۰۹ زندان اوین و نیز انتقال گروهی از زندانیان سیاسی از زندان دستگرد اصفهان به مکان‌های نامعلوم منتشر شده که نگرانی خانواده‌ها را افزایش داده است.