کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته ۱۲۴؛ عدالت از مسیر حقوق بشر میگذرد
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از اعتراضات دانشآموزان در دفاع از حقوق آموزشی حمایت کرد و خواستار گسترش اعتراضات علیه مجازات اعدام شد.

کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بیانیه هفتگی خود از تداوم فعالیت این کارزار در هفته صدوبیستوچهارم خبر داد و اعلام کرد اعضای آن روز سهشنبه ۱۹ خرداد ۱۴۰۵ در ۵۶ زندان کشور دست به اعتصاب غذا زدهاند.
در این بیانیه، اعضای کارزار ضمن حمایت از اعتراضات اخیر دانشآموزان در شهرهای مختلف کشور اعلام کردند: «دانشآموزان آگاه برای دفاع از حقوق خود به خیابان آمدند تا نشان دهند از سیاستهای حاکمیتی در عرصه آموزش که در تضاد آشکار با عدالت آموزشی است به تنگ آمدهاند.»
این بیانیه میافزاید: «کارزار سهشنبههای نه به اعدام از دانشآموزان شجاع و آگاه حمایت میکند» و تأکید میکند که «آینده ایران با چنین افراد پرشوری درخشان خواهد بود.»
دانشآموزان در هفته گذشته چند بار با حضور در مقابل ساختمان وزارت آموزش و پرورش، نسبت به تداوم تأثیر قطعی سوابق تحصیلی در کنکور سراسری اعتراض کردند. آنها میگویند در ماههای اخیر و همزمان با شرایط جنگی در کشور، امکان مطالعه منظم و آمادگی کافی برای امتحانات نهایی را نداشتهاند و به همین دلیل اعمال تأثیر قطعی معدل میتواند بخت آنها را برای موفقیت در کنکور کاهش دهد.
دانشآموزان همچنین خواستار آن شدند که دستکم برای کنکور امسال، نمرات امتحانات نهایی پایههای یازدهم و دوازدهم به صورت تأثیر مثبت محاسبه شود و نقش قطعی در نتیجه نهایی داوطلبان نداشته باشد.
کارزار سهشنبههای نه به اعدام همچنین با اشاره به آمار اعدامها در هفتههای اخیر اعلام کرد که از ابتدای خردادماه تاکنون دستکم ۴۹ نفر در ایران اعدام شدهاند.
بیانیه در بخش دیگری به تأیید دوباره حکم اعدام یعقوب درخشان، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت و صدور حکم اعدام برای سه زندانی سیاسی دیگر به نامهای یاسین شهبخش، حسن مصلاوی و علی کمالی اشاره کرده و افزوده است که چهار زندانی سیاسی دیگر شامل فرشاد اعتمادیفر، علیرضا مرداسی، مسعود جامعی و رضا عبدالی که در زندان شیبان اهواز نگهداری میشوند، «در معرض اجرای قریبالوقوع حکم اعدام قرار دارند و جانشان در خطر است».
یعقوب درخشان نخستینبار در تیر ۱۴۰۳ با اتهام «تبلیغ علیه نظام» بازداشت و پس از آزادی با وثیقه، در فروردین ۱۴۰۴ دوباره بازداشت شد. او اینبار با اتهام «بغی» روبهرو شد و در مرداد ۱۴۰۴ از سوی دادگاه انقلاب رشت به اعدام محکوم گردید؛ حکمی که بعداً در دیوان عالی کشور نقض و سپس مجدداً تأیید شد.
یاسین شهبخش در ۸ آبان ۱۴۰۳ بازداشت شد و از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب زاهدان به اعدام و ۱۰ سال حبس به اتهام «عضویت در گروههای مسلح مخالف نظام» و «درگیری و قتل نیروهای نظامی و بخشدار گوهرکوه تفتان» محکوم شده است.
علی کمالی نیز پس از بازداشت در ۲۲ دی ۱۴۰۴ و انتقال به زندان تهران بزرگ، در ۱۵ خرداد ۱۴۰۵ از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد.
همچنین سازمان حقوق بشری کارون ۱۶ خردادماه اعلام کرد که دیوان عالی جمهوری اسلامی احکام اعدام مسعود جامعی، علیرضا مرداسی، رضا عبدالی، حسن مصلاوی و فرشاد اعتمادیفر، پنج زندانی سیاسی محبوس در زندان شیبان اهواز را تأیید و به آنها ابلاغ کرده است.
بر اساس این گزارش، روند دادرسی این پرونده با محرومیت از وکیل مستقل و اتکا به اعترافات اجباری همراه بوده و این زندانیان با اتهاماتی چون «افساد فیالارض» و «بغی» در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند.
اعضای کارزار سهشنبههای نه به اعدام در ادامه با تأکید بر حق حیات بهعنوان بنیادیترین حق انسانی اعلام کردند: «بیش از همیشه و بار دیگر صدای خود را در دفاع از حق بنیادین زندگی بلند میکنیم؛ حقی که سرچشمه همه حقوق انسانی است.» در این بیانیه همچنین آمده است: «پاسداری از حق حیات، نشانه بلوغ، برابری، آزادی و انسانیت هر جامعه بهشمار میآید.»
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از شهروندان خواسته است که در برابر صدور و اجرای احکام اعدام سکوت نکنند و «صدای دادخواهی خود را علیه صدور و اجرای احکام ظالمانه اعدام بلند کرده و به شدیدترین وجه ممکن اعتراض خود را بیان کنند.»
این بیانیه در پایان میگوید «آزادی و عدالت حق هر انسانی است و عدالت واقعی نه از مسیر مرگ و سلب حق حیات بلکه از مسیر احترام به حقوق بشر بهدست میآید». بیانیه برای دستیابی به این حقوق، بر ضرورت «مبارزه و مقاومت» در برابر «حاکمان ستمکار و مستبد»، تأکید میکند.
کارزار «سهشنبههای اعتصابی نه به اعدام» از سهشنبه ۹ بهمن ۱۴۰۲ از سوی زندانیان سیاسی در ایران آغاز شد. سهشنبه هر هفته شمار بیشتری از زندانیان زندانهای مختلف ایران که با اتهامهای گوناگون در حبساند به این کارزار اعتصابی میپیوندند. تاکنون زندانیان سیاسی و غیرسیاسی در ۵۶ زندان ایران به این کارزار پیوستهاند و هر سهشنبه بهطور دستهجمعی علیه مجازات اعدام دست به اعتصاب غذا میزنند. بسیاری از آنها شاهد اعدام همبندیهای خود بودهاند.

نظرها
نظری وجود ندارد.