حمزه سواری، زندانی سیاسی عرب در حمایت از مختار آلبوشوکه اعتصاب غذا کرد

به گزارش هرانا، خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حمزه سواری لفته از امروز چهارشنبه ۲۲ مهر، به‌مدت یک هفته در حمایت از مختار آلبوشوکه دست به اعتصاب غذا زده است. آلبوشوکه نیز از ۱۴ مهر در اعتراض به عملی‌نشدن وعده مسئولان زندان درباره انتقال او از زندان اراک به زندان شیبان اهواز، اعتصاب غذا کرده است.

بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی هرانا، آلبوشوکه همچنان در یکی از سلول‌های انفرادی زندان اراک نگهداری می‌شود. شرایط نامناسب بهداشتی محل نگهداری، بیماری‌های متعدد و بی‌خبری از وضعیت او، نگرانی خانواده و نزدیکانش را افزایش داده است.

آلبوشوکه پیش‌تر نیز در اعتراض به انتقالش از زندان شیبان به اراک اعتصاب غذا کرده بود. او پس از شش روز و در پی وعده مسئولان برای موافقت با بازگشتش به اهواز، به اعتصاب پایان داد؛ اما با عملی‌نشدن این وعده، بار دیگر اعتصاب را از سر گرفت.

بر اساس اطلاعات هرانا، این زندانی با مشکلات کلیوی و فتق دست‌وپنجه نرم می‌کند و به انجام عمل جراحی نیاز دارد. یک منبع مطلع پیش‌تر به هرانا گفته بود که او پس از انتقال به زندان اراک، بدون رعایت اصل تفکیک جرائم، به بندی منتقل شده که محل نگهداری زندانیان مرتبط با جرائم مواد مخدر بوده است. این منبع، انتقال او را اقدامی با دستور نهادهای امنیتی دانسته بود؛ ادعایی که مستقلاً قابل تأیید نیست.

مختار آلبوشوکه از اعضای مؤسسه فرهنگی‌هنری «الحوار» در رامشیر است. او در سال ۱۳۸۹ به همراه محمدعلی عموری و جابر آلبوشوکه بازداشت شد. این سه نفر در جریان رسیدگی قضایی به اعدام محکوم شدند و احکامشان بعدتر به حبس ابد کاهش یافت.

در مردادماه ۱۴۰۵ مجازات حبس ابد این سه زندانی به ۲۵ سال و یک روز حبس تقلیل پیدا کرد. مختار آلبوشوکه پیش از انتقال به زندان اراک، حدود ۱۵ سال از دوران محکومیت خود را در زندان شیبان اهواز گذرانده بود.

حمزه سواری لفته نیز در ۱۱ شهریور ۱۳۸۴، هنگامی که ۱۶ سال سن داشت، بازداشت شد. دادگاه انقلاب اهواز او را به اتهام‌هایی از جمله «محاربه»، «افساد فی‌الارض» و اقدام علیه امنیت ملی به اعدام محکوم کرد؛ حکمی که بعداً به حبس ابد تغییر یافت. او سال‌های طولانی حبس را در زندان‌های مختلف، از جمله زندان کارون اهواز، رجایی‌شهر کرج، اوین و قزلحصار، سپری کرده است.

حمزه سواری در دوران حبس با مشکلات جسمی از جمله بیماری‌های قلبی، التهاب جداره ریه، درد مزمن معده، آسیب‌دیدگی زانو و مشکلات گردن و ستون فقرات مواجه بوده است. همچنین گزارش‌هایی درباره انتقال‌های مکرر او به سلول انفرادی، ضرب‌وشتم و محدودیت در دسترسی به خدمات درمانی، ملاقات با خانواده، وکیل و مرخصی منتشر شده است.

نهادهای حقوق بشریف از جمله هرانا، هه‌نگاو و سازمان حقوق بشر کارون در سپتامبر سال جاری از بازداشت دست‌کم ۱۰ شهروند عرب سنی در اهواز خبر دادند و اعلام کردند که محل نگهداری و وضعیت برخی از آن‌ها روشن نیست.

همچنین سازمان حقوق بشر کارون در اکتبر امسال از بازداشت عباس شاوردی، نوجوان ۱۷ ساله، در شادگان خبر داد و اعلام کرد که محل نگهداری او مشخص نیست.

این سازمان به‌تازگی نیز گزارش داد که هفت ماه پس از یورش نیروهای اطلاعاتی به منطقه قلعه چنعان اهواز در ۱۸ اسفند ۱۴۰۴، شماری از بازداشت‌شدگان با اتهاماتی از جمله «محاربه» و «بغی» مواجه شده‌اند؛ اتهاماتی که می‌توانند مجازات اعدام در پی داشته باشند. به گفته این سازمان، متهمان از دسترسی به وکیل مستقل محروم بوده‌اند و گزارش‌هایی از شکنجه و اخذ اعترافات اجباری منتشر شده است. این سازمان همچنین از خودداری مقام‌های امنیتی از تحویل پیکر دست‌کم پنج قربانی این یورش به خانواده‌هایشان خبر داده است.

بر اساس این گزارش، بازداشت‌شدگان پس از ماه‌ها نگهداری در سلول‌های انفرادی، در ۳۱ تیر ۱۴۰۵ به بند ۲ زندان شیبان اهواز منتقل شدند. سازمان حقوق بشر کارون از ادامه بی‌خبری خانواده‌ها، محرومیت برخی زندانیان از تماس تلفنی و نگرانی درباره سلامت آن‌ها خبر داده و نسبت به احتمال صدور احکام اعدام هشدار داده است.

بازداسشت‌شدگانی که اتهام آن‌ها «محاربه» است، عبارتند از: طارق حسنیان، حمید حسنیان، محمدعلی باوی، توفیق سیلاوی، محمد نیسی، حسین سیلاوی، حامد زهیری، بهادر زرگانی، منصور ناصری، احمد باوی‌فرد، یوسف حسنیان و جاسم باوی.

این گزارش‌ها بر ضرورت اطلاع‌رسانی درباره وضعیت بازداشت‌شدگان و دسترسی آن‌ها به حقوق قانونی تأکید دارند.