دادستان تهران هم خواستار ممنوعیت حضور مردان در فوتبال زنان شد

علی صالحی، دادستان تهران سه‌شنبه ۵ آبان با ارسال نامه‌هایی جداگانه به وزیر ورزش و جوانان و رئیس فدراسیون فوتبال ایران، خواستار تصویب و اجرای مصوبه‌ای برای ممنوعیت حضور مردان در مسابقات رسمی فوتبال زنان شد. این درخواست پس از انتشار تصاویری از حضور تماشاگران زن بدون حجاب اجباری در مسابقات لیگ برتر فوتبال زنان و همچنین حضور مردان در میان تماشاگران مطرح شده است.

دادستان تهران در این نامه‌ها، افزون بر تماشاگران مرد، حضور عوامل اجرایی، انتظامی و رسانه‌ای، از جمله خبرنگاران و عکاسان، را نیز هدف قرار داده و درباره لزوم اجرای این ممنوعیت در شهرآورد تیم‌های زنان پرسپولیس و استقلال و دیگر مسابقات رسمی هشدار داده است. او تهدید کرده است که در صورت رعایت نشدن این محدودیت‌ها، دادستانی وارد عمل خواهد شد و با متخلفان برخورد قانونی می‌کند.

با این نامه‌ها به‌نظر می‌رسد که این روزها حضور زنان بدون رعایت حجاب اجباری و حضور مردان در مسابقات زنان به یکی از محورهای اصلی برخورد با مسابقات فوتبال زنان در ایران تبدیل شده است؛ محدودیتی که به‌جای فراهم کردن امکان حضور آزادانه‌تر زنان و مردان در ورزشگاه‌ها، می‌تواند به محدودتر شدن فضای فعالیت ورزشی زنان بینجامد.

از «صیانت از فوتبال زنان» تا محدودیت قضایی

پیش از این، سازمان لیگ فوتبال ایران روز ۲۷ مهر، یک روز پس از اعلام ممنوعیت ورود مردان به مسابقات فوتبال زنان، این تصمیم را اقدامی موقت برای «صیانت از فوتبال بانوان» توصیف کرده بود. این ممنوعیت نه ‌فقط تماشاگران، بلکه خبرنگاران، عکاسان، تصویربرداران و مدیران مرد باشگاه‌ها را نیز شامل می‌شد. با این حال، سازمان لیگ توضیح روشنی درباره اتفاقاتی که به صدور این دستور فراگیر انجامید، مبنای قانونی آن و مدت اجرای محدودیت ارائه نکرد.

این تصمیم با اعتراض شماری از بازیکنان فوتبال زنان روبه‌رو شد. سارا دیدار، بازیکن تیم ملی و باشگاه خاتون بم، حضور پدران و برادران بازیکنان در ورزشگاه و فعالیت رسانه‌هایی را که مسابقات فوتبال زنان را پوشش می‌دهند، حقی دانست که نباید از آن‌ها دریغ شود. سرشین کمانگر، دیگر بازیکن خاتون بم، نیز هشدار داد که محدودیت‌ها فرصت رشد فوتبال زنان را کاهش می‌دهد و مانع دیده‌شدن مسابقات و شنیده‌شدن صدای بازیکنان می‌شود.

علی تاجرنیا، رئیس هیئت‌مدیره و سرپرست مدیرعاملی باشگاه استقلال، نیز خواستار توضیح درباره مبنای قانونی، هدف و مدت اجرای این ممنوعیت شده بود. او با اشاره به مشکلات مالی و زیرساختی فوتبال زنان، حضور تماشاگران و عوامل رسانه‌ای را برای توسعه این رشته ضروری دانست و پرسید چرا به‌جای ممنوعیت فراگیر، راهکارهایی مانند تدوین ضوابط رفتاری و تقویت نظارت بررسی نشده‌اند.

محدودیت حضور مردان در مسابقات فوتبال زنان پیشینه‌ای طولانی دارد. در سال‌های نخست برگزاری لیگ، از جمله سال ۱۳۸۶، مردان امکان حضور در ورزشگاه‌ها را داشتند؛ اما از سال ۱۳۹۱ محدودیت‌هایی در این زمینه اعمال شد و در سال ۱۳۹۸ دامنه ممنوعیت به تماشاگران و دیگر عوامل مرد حاضر در اماکن ورزشی زنان گسترش یافت.

این محدودیت‌ها در شرایطی تشدید می‌شود که زنان در ایران نیز برای ورود به ورزشگاه‌ها و تماشای مسابقات فوتبال مردان با ممنوعیتی طولانی روبه‌رو بوده‌اند. پس از سال‌ها اعتراض و فشار فیفا، در مهر ۱۳۹۸ حدود چهار هزار زن اجازه یافتند مسابقه ایران و کامبوج را در ورزشگاه آزادی تماشا کنند؛ حضوری محدود که به معنای پایان کامل محدودیت‌ها نبود.

اکنون، درخواست دادستان تهران برای ممنوعیت حضور مردان در مسابقات فوتبال زنان، بار دیگر مسئله دسترسی به ورزشگاه‌ها را به تصمیم‌های اداری و قضایی گره زده است. در این میان، پیوند خوردن محدودیت‌های تازه با حضور زنان بدون حجاب اجباری، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا به‌جای رفع موانع پیش روی فوتبال زنان، قرار است دامنه محدودیت‌ها به تماشاگران، خانواده‌های بازیکنان و رسانه‌ها نیز گسترش یابد.