درباره نویسنده: فرهنگ زمانه

آخرین مطالب نوشته شده: فرهنگ زمانه

«نوروزنامه» از رستاک

««نوروزنامه»‌‌ همان موسیقی هنگام تحویل

داوری

از هفته گذشته نمایش عمومی فیلم «داوری» ساخته نیکلاس جارکی در سینماهای انگلستان و ایرلند آغاز شده است. در برنامه «اکران» این فیلم را معرفی می‌کنیم.

علی اصغر معصومی و درهم‌آمیزی مینیاتور ایرانی با نقاشی مدرن

علی اصغر معصومی از نقاشان و تصویرسازان پیشگام ایران است که به‌ویژه در تلفیق هنرهای تزیینی ایرانی و مینیاتور با نقاشی مدرن کوشیده است.

سینماتوگراف آدم تربیت می‌کند، نه سلحشور

مشکل کسانی که می‌خواهند سینما را با زور دینی کنند حل بشو نیست. هر چند می‌توان فیلم دینی ساخت، اما نمی‌توان خود سینما را دینی کرد.

بهروز شیدا:«سانسور بنیانِ گفتمان سکوت است»

بهروز شیدا - گفتمان سکوت یعنی گفتمانی که مرزهای سکوت را تعیین می‌کند؛ یعنی گفتمانی که مرزهای مجازِ گفتمان‌های دیگر را تعیین می‌کند.

عبداللطیف لعبی و مراکشی دیگر

مصطفی خلجی - عبداللطیف لعبی معتقد است مبارزه برای آزادی اکنون با رویشی دیگر در مراکش هم پدید آمده. با این تحولات میل به آزادی توقف‌ناپذیر شده است.

بچه‌های درخت جاکاراندا

فاطمه فنائیان - سحر دلیجانی، نویسنده کتاب بچه‌های درخت جاکاندرا هم مثل یکی از شخصیت‌های داستانش در زندان اوین متولد شده. او در این کتاب که مجموعه‌ای‌ست از چند داستان پیوسته، روایتی از دو نسل...

ادوارد الگار: رؤیای انگلیسی

ادوارد الگار آهنگساز انگلیسی از معدود آهنگسازان این کشور است که بیشتر آثارش در رپرتوار کنسرت‌های کلاسیک سراسر جهان وجود دارد. .

بودا، سی.ان.ان و طالبان

بیژن روحانی- تخریب مجسمه‌های بودا در دره بامیان افغانستان یک طرح پیچیده برای استفاده از قدرت رسانه‌های بین‌المللی یا در اثر باورهای مذهبی طالبان؟

تماماً انتخاباتی و کاملاً از روی ترس

«یک شهروند: احمدی‌نژاد رئیس جمهور ایران نیست. رئیس جمهور ما آقای موسوی است که در حصر هستند. کسی که با رای مردم به قدرت نرسیده باشد باید برای راضی نگه داشتن طرفدارهایش که در انتخابات...

سینمای ۶۸، پایان فیلم

اه می فیلمی خواهد شد متعلق به دنیای آینده. جهشی از آرمان‌های قرن نوزده به دنیای قرن بیست و یکم. «زبانِ» این آرمان‌ها در شعارها و فکرها متناقض عمل می‌کند. یعنی در عین حال، نقد...

«کنار نخواهم رفت»

روزی خاکستری، سرد، عبوس، کثیف، مضطرب و بادخیز. باد روزنامه‌های پاره و اعلامیه‌هایی را که دیگر توجه جلب نمی‌کنند به سر و صورت عابران می‌زند. خیابان‌ها خالی است.

کاکلی‌ها ژنرال فرانسه را با خود بردند

روز بیست ونهم روزی که طی چهل سال هزاران صفحه تاریخ را با علامت سوال و شک و فرضیه به خودش اختصاص داده، روز دود شدن آرزوهای همه‌ی کسانی که خودشان را آماده‌ی به دست...

این رسم رفاقت نیست!

یک روز آفتابی است. زن سرایدار مثل ملکه‌ای روی پله‌ها ایستاده، دست‌هایش را به کمرش زده و به جوان دانشجویی که دارد می‌دود تا به گروه دانشجویانِ داوطلب برای کمک به زخمی‌ها برسد، اخم کرده...

هر رژیمی روزی خواهد افتاد

هر رژیمی یک روز می‌افتد؛ استثنا ندارد. و همیشه موقع سقوطِ هر رژیمی، لحظه‌هایی هست که قدرت، بی‌صاحب و سرگردان، توی هوا چرخ می‌خورد تا آن کسی که باهوش‌تر است و به خاطر باهوش‌تر بودنش،...

پیروزی به قیمت خون، یک شکست است

تلفن‌های متعدد فوشه، وزیر داخله یک لحظه قطع نمی‌شود. وکیل، وزیر، نجیب‌زاده، تجار، مقامات محترمِ جامعه، یک‌بند از او می‌خواهند «هر طور» هست، به غائله خاتمه بدهد.

«دیدار به قیامت، دوگل»

این روزها مرز روز و شب را طلوع و غروب خورشید نیست که تعیین می‌کند. هر روز فقط ادامه روز پیش است و فقط این وقفه‌های بین درگیری‌ها است که فصل‌بندی زمان را خط می‌کشد...

رزمندگان سوربن با اره‌های برقی

دیشب شبِ درازِ بی‌سر و سامانی بود. شب سماع و جنون و تشنگی خون روی لب‌های خشک و خسته آژدان‌هایِ روزهایِ پیاپی سرپا ایستاده و توهین شنیده.

همه منتظر تصمیم دوگل

در کوچه و خیابان و کارخانه چه خبراست؟ ۹ میلیون کارگر و کارمند درحال اعتصابند و می‌دانیم اعتصابیون، حقوق ندارند. سوال مهم این است که تا کی می‌توانند به اعتصاب ادامه بدهند.

می ۶۸ در دموکراسی اتفاق می‌افتاد

اگر ما بودیم، چه کشتاری پیش می‌آمد. می ۶۸، فراموش نکنیم دارد یک دموکراسی اتفاق می‌افتد. آن هم در یک فرانسه‌ی پیشرفته‌‌ی صنعتی، در اوج شکوفایی اقتصادی. هر جای دیگر دنیا، به خصوص در مملکت...