بایگانی بخش فرهنگ



کاوه‌ کرامت: بیا ‌حرف‌ بزنیم

حالا شونزده آذر است ترم پیش کش آمده، زمان محفظه مزخرف تو خالی‌ که همه چیز را می‌بلعد و توی صورت تو تف می‌کند

حسین نوش‌آذر: نیمکت‌های خالی

اعتراضات آبان ۹۸ در شهریار از دریچه چشم یک معلم که از جای خالی دانش‌آموزان کشته شده رنج می‌برد.

سکوت هنرمندان ایرانی درباره «آمران و مباشران» کشتار آبان ۹۸

سکوت شکست اما در حد اعتراض به کشتار مردم معترض. یک گام عقب‌تر از میر حسین موسوی که خواهان «توضیح بی‌لکنت دلایل جنایت آشکار» شد.

یانیس ریتسوس: باید فهرست شهیدانمان را کامل می‌کردیم

خواننده ایرانی امروز به شکلی بی واسطه خود را در فضای این شعر می یابد: لحظه های خشم، مبارزه، امید و سوگ همرزمانش.

درخشش مستندهای ایرانی در جشنواره فیلم ایدفا

مهرداد اسکویی برای فیلم «سایه‌های بی‌خورشید» درباره دختران بزهکار بهترین جایزه جشنواره بین‌المللی مستند آمستردام را به دست آورد. از دو فیلم ایرانی دیگر هم تقدیر شد.

سیاست زبانی نظام؛ چرا معترضان غیرعادی نامیده می‌شوند؟

قابل توجه‌ترین نامی که در اتفاقات اخیر از جانب متحدان و طرفداران حکومت برای معترضان جعل شد «غیرعادی» بود. غیرعادی اما نه یک نام در کنار دیگر نام‌ها که نامِ تمامی نام‌های مخالفین است، از...

موسیقی قیام‌های قرن بیست‌ویکم

از لبنان گرفته تا هائیتی و شیلی، جهان در آشوب است. موسیقی متن این  شورش‌ها حاکی از امکان پیدایش دنیایی‌ دموکراتیک، برابری‌طلب، و شادی‌بخش است

عشق و دوستی نامتوازن در «هفت ناخدا»ی مندنی‌پور

ف. دشتی: داستان شهریار مندنی‌پور روایت سه‌گوشه اما نامتوازنی از عشق و دوستی است در زمانه فراموشی، دگردیسی‌ها و تباهی‌های جان‌ها.

شهریار مندنی‌‌پور: هفت ناخدا (ماهیگیرها رفته‌‌اند…)

قرص خورشید دارد فرو می‌‌رود گوشه‌‌ی دریا. رگهٔ خون روی پیشانی کوکب پایین می‌‌آید، کنار طره طرهٔ مویش، روی پیشانی‌‌اش پایین می‌‌آید...

فروپاشی اجتماعی در سایه اتم

حسین نوش‌آذر - انزوایی وهم‌انگیز عقوبت عشق راوی داستان به کوکب است. «هفت‌ناخدا»ی مندنی‌پور بیانگر مفهوم عزاداری برای آن عشق تباه‌شده است.

 رؤیاهای بشریت: آثار رضا دقتی در نمایشگاه عکس تول

سینا معتمدراد- عکاس سرشناس ایرانی – فرانسوی مهمان ویژه نمایشگاه عکس در تول فرانسه بود. در سخنرانی دقتی فرانسوا اولاند هم حضور داشت. گزارشی از این رویداد.

داستان «آشغال‌گرد»: چالش‌های بازنمایی تحقیر در ادبیات و هنر

شخصیتی که در داستان «آشغال‌گرد» آفریده می‌شود از نویسنده فاصله می‌گیرد زیرا او از تحقیر انسان وحشت دارد. این چالش در هنر و ادبیات آشناست.

«آوای تبعید» ویژه نسیم خاکسار: چهره‌نگاری از چهره تبعید

در دوازدهمین شماره آوای تبعید با آثار نویسنده‌ای آشنا می‌شویم که از جست‌وجوی «مادر جنوب» آغاز کرد و به جست‌وجوی سرپناهی برای شخصیت‌های تبعیدی‌‌اش رسید.

خاطرات باقر مؤمنی − روشی مدرن، ابتکاری و کم‌نظیر در نگارش خاطرات 

حسن مکارمی − سخنی در تلاش سترگ ناصر مهاجر، گرد آورنده و ویراستار کتابِ: باقر مؤمنی، رهروی در راه بی‌پایان در دو جلد، نشر نقطه چاپ ۱۳۹۸ 

ن. ابوعطا: آشغال‌گرد

نام من طاهر است. نام شهری که در آن زندگی می‌کنم، کرج است. نام شهری که از آن می‌آیم، هرات است. ما در «شهر کهنه» زندگی می‌کردیم.

بهروز بوچانی با تکیه بر ادبیات از جزیره مانوس رهایی یافت

نویسنده و روزنامه‌نگار کرد ایرانی سرانجام بعد از شش سال آوارگی موفق شد جزیره مانوس در پاپوآ گینه نو را برای شرکت در یک جشنواره ادبی ترک کند.

 با قید سانسور از «خانه پدری» رفع توقیف شد

روشن نیست که سانسور این فیلم چه تأثیری بر محتوای آن در نقد فرهنگ زن‌کشی در ایران گذاشته است. وزارت ارشاد از همکاری کیانوش عیاری سپاسگزاری کرد.