بایگانی بخش هنر و ادبیات



شهریار مندنی‌پور: ماه‌ پیشانی

بریده ای از تازه‌ترین رمان نویسنده نام‌آشنای ایرانی که به ترجمه سارا خلیلی توسط انتشارات «سیمون اند شوستر» منتشر شده. بخشی از این رمان برای اولین بار به فارسی.

حسن سربخشیان: عباس عطار یک انسان جهان‌وطن و یک عکاس جهان‌شمول بود

محمد تنگستانی - او از دریچه دوربین‌اش جنگ‌ها و انقلاب‌ها و از جمله انقلاب ایران را مستند کرده بود. با یکی از همکاران عباس عطار گفت‌وگو کرده‌ایم.

جواد موسوی خوزستانی: تصویر تنهایی تو

داستانى روان كه با ايجاز اما بدون ابهام مناسبات مبتنى بر آزاركامى و خودآزاركامى در زندگی اجتماعی نسلی از ایرانیان را آشكار مى‌كند.

یوسف صدیق: گره

در خواب: صبح روستا سرشار از رقص علف و پرواز دانه‌های شبنم – تمدن آب و علف. در بیداری: خبرهای خاورمیانه مثل ضربه‌های شلاق.

تأثیر اندیشه چپ در شکل‌گیری کانون نویسندگان ایران

محمد تنگستانی - نیم قرن از تأسیس کانون نویسندگان ایران می‌گذرد. با مسعود نقره‌کار درباره مبارزه شجاعانه تنها تشکل اهل قلم در ایران در تاریخ معاصر گفت‌وگو کردیم.

دنیای اسطوره‌ها و هنر بومیان استرالیا

مهدی نفیسی - ۹۰ اثری که از ساکنان بومی استرالیا در برلین به نمایش درآمد از فرهنگی غنی در یگانگی با طبیعت در جامعه‌ای که طبقه را به رسمیت نمی‌شناسد حکایت دارد.

لاس‌زدن با اجساد و نمایشِ سوگواری

حسین ایمانیان – «وای خواهیم ایستاد»ِ چهره انسان‌هایی را مخدوش می‌‌کند که زند‌گیِشان را هزینه‌ باورشان کرده‌اند. قرار است چهره‌ای دیوگونه از مبارزانِ راهِ برابری ارائه شود.

عنایت سمیعی: شیدایی

شاعر و منتقد برجسته ایران دو شعر نوروزی سروده است، بیانگر حال و هوای روزهای بلاتکلیفی در موسم شیدایی موجودات. می‌خوانید:

هتل پرابلمسکی: جایی در آخر جهان

بروکسل، یک خانه پناهجویی و انسان‌های بی‌کس و کاری که تکیه‌گاهی جز یکدیگر ندارند. فرهولست در این رمان که به ترجمه کوشیار پارسی منتشر شده، به بحران، چهره‌ای انسانی می‌دهد.

مقاومت نویسندگان و روزنامه‌نگاران مصر در برابر اتهامات اخلاقی حکومت سیسی

عبدالفتاح سیسی روش تازه‌ای برای سرکوب آزادی بیان در پیش گرفته: حفاظت از اخلاق و عرف در کنار تأمین امنیت در مصر. مورد احمد ناجی ماجرا را آشکار می‌کند.

“رؤیای تبت” و مردان تک‌ساحتی

احمد خلفانی – رمان فریبا وفی بیانگر این معناست: جسم و جان زیر یک سقف نمی‌گنجند. بیانگر این آرزو هم هست: وقتی جسم برای خود خانه‌ای دارد، برای جان نیز خانه‌ای بیابیم.

مجید نفیسی: زاینده‌رود

شعری از شاعر برجسته ایران درباره دوران از یاد رفته رودی که زندگی در مرکز فلات ایران بدان وابسته است.

ایران درودی: مسئولان شهر تهران از هنر متنفرند

نقاش نامدار ایرانی در اعتراض به بی‌توجهی شورای شهر تهران به احداث «خانه موزه ایران درودی» به شورای شهر تهران رفت. رئیس شورا از او خواست که «تشریف ببرد.»

مجید نفیسی: نشانی‌های مادرم

‌ای ماه بلند! منتظر چه هستی؟ زودتر به راه خود برو و از پشت پنجره‌ی خوابگاه من پیغام مرا به اصفهان ببَر. مادرم هنوز بیدار است و ترا از پنجره خواهد دید.

احضار «خیابان» به تئاتر در «چهارراه» بهرام بیضایی

بیضایی در تازه‌ترین اثرش به جای آنکه تئاتر را به خیابان ببرد، خیابان را به تئاتر می‌آورد که زندگی از هم‌گسیخته یک زن و مرد در سال‌های دهه ۱۳۸۰ را نشان دهد.

عسگر آهنین: سرود دختران ایران

شعری با مایه‌هایی از طنز و با الهام از تصویری از زنان ایرانی در پاسخ به امر شارحان اسلام و در صدر آنان ولی فقیه به زنان برای رعایت حجاب اجباری.

رنج‌های آنتیگونه و ایفیگنیا در زمانه اکنون

ثنا نصاری – حمید نامجو در مجموعه داستان اسپارتاکوس با انتخاب رویدادهایی از انقلاب و جنگ، ضرورت حق‌طلبی و حقیقت‌جویی را با خواننده در میان می‌گذارد.