بایگانی بخش هنر و ادبیات



آسیه جبار، مدافع حقوق زنان مسلمان درگذشت

او رمان‌های ماندگاری از خود به جای گذاشت. برای آزادی زنان مسلمان و استقلال الجزایر کوشید و نامش در میان نامزدهای نوبل ادبی به چشم می‌خورد. او در ۷۸ سالگی درگذشت.

آثار منیر شاهرودی فرمانفرمائیان در موزه گوگنهایم

برای نخستین بار آینه‌کاری‌ها، نقاشی‌ها و مجسمه‌های این هنرمند برجسته ایرانی در آمریکا به نمایش گذاشته می‌شود. این نمایشگاه «بی‌کران امکان» نام دارد.

سپیده جدیری: چاک

«چاک» بیانگر ناتمام ماندن یک زندگی‌ست و او که به ناگزیر گریخته است، چاره‌ای ندارد جز آنکه با خود بگوید: «دنیا گناهِ من است‌ ای لکّه‌های بی‌هدف!»

«گزارش ارداویراف»، نمایش تازه بهرام بیضایی در استنفورد

در این نمایش بهرام بیضایی باورهای کهن ایرانیان را از چشم خود آن‌ها نشان می‌دهد و نه چنانکه خودش می‌گوید «با نگاه خشک دینداران همزمان ما.»

نیما: مثل مردن‌های خودمون

یک داستان «شخصیت‌محور» که از شناخت نویسنده‌اش از واقعیت‌های اجتماعی نشان دارد: دوران احمدی‌نژادیسم و سیاست‌های عوامفریبانه‌اش.

میشل ولبک: آزادی بیان، تنها خواسته پیش‌پاافتاده فرانسوی‌ها

نویسنده رمان «تسلیم» در جلسه داستانخوانی‌اش گفت برای یک عمل قهرمانانه حتماً نباید قهرمان بود. برای قهرمان بودن کافی‌ست که بر سر عقیده‌مان بمانیم.

درگذشت مشفق کاشانی: «شاعر مجلسی» پیش از انقلاب، «شاعر ولایی» پس از انقلاب

جامعه فرهنگی مستقل کشور درباره درگذشت مشفق کاشانی سکوت کرده است. مقامات وزارت ارشاد و شاعران بیت رهبری اما در ستایش او گوی سبقت را از هم ربوده‌اند.

محمد بکایی: پاتختی

در «پاتختی» محمد بکایی به ما نشان می‌دهد که چگونه برخی چیزها سر جای خودشان قرار ندارند. آیا می‌توان گفت «عدالت» وجود دارد؟

آزادی بیان و پیامدهای ترور پاریس از نگاه ناظران

پانته‌آ بهرامی - حد آزادی بیان چیست و حمله مسلحانه به دفتر نشریه «شارلی ابدو» چه پیامدهایی برای آزادی‌های مدنی خواهد داشت؟ عبدی کلانتری و پرتو نوری علا به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهند.

محمد تنگستانی: جنگ‌زده موهات شدُم مادر

لحن در شعر محمد تنگستانی بسیار اهمیت دارد، تا این حد که شعر او را می‌توان تلاش برای بازآفرینی لحن مردمان خونگرم جنوب ایران در نظر گرفت.

کانون نویسندگان ایران حمله به دفتر «شارلی ابدو» را محکوم کرد

کانون نویسندگان ایران با نويسندگان، روزنامه‌نگاران و مردم فرانسه ابراز همدردی کرد و گفت نويسندگان و مردم ايران رنج و خشم آن‌ها را درک می‌کنند.

تاوان نافرمانی حوا

ماه‌منیر رحیمی – درونمایه‌های «ما» نوشته مهناز عطارها به قدمت فمینیسم است. در این اثر نویسنده «سیاه‌چاله‌های» درونمان را آشکار می‌کند.

مهناز عطارها: آتش‌بازی

رمان «ما» نوشته مهناز عطارها از رویدادهای نادر ادبی این روزهاست. عطارها می‌گوید یکی از لذت‌های زندگی‌اش نوشتن است.

نیرنگ‌های ادبی داستان‌نویسی معاصر ایران

فهیمه فرسایی – مهدی خرمی در یک اثر پژوهشی شگردهای ادبی در آثار ادبیات معاصر ایران را در پرتو «جنایت ادبی» جمهوری اسلامی بررسی می‌کند.

حسن زرهی: به «اوا» اما نگفتم

به «اوا» اما نگفتم روایتی است از یک سفر و آشنایی دو انسان از دو فرهنگ مختلف اما با یک تجربه بیش و کم یکسان از جنگ و نابودی.

مفهوم فراموشی در رمان «جاده باریک به اعماق شمال»

محمدرفیع محمودیان - فلاناگان با کتاب جاده باریک به اعماق شمال نشان می‌دهد که انسان‌ها حتی بدترین تجربه‌هایشان را به فراموشی می‌سپرند.

رابطه با فروغ، در جایی که “چراغ‌های رابطه تاریک‌اند”

نسیم روشنایی - چه چیزی زندگی ما را به زندگی فروغ متصل می‌کرد؟ چرا با اشعار او زندگی می‌کردیم؟ پاسخ این است: عصیان و برگذشتن از مرزهای پدرسالار.