بایگانی بخش هنر و ادبیات



فرانک زاپا، راک، جاز و ریتم‌های تازه

ترانه خردبین ـ فرانک زاپا، خواننده و آهنگساز‌ آمریکایی که در سال ۱۹۹۳ درگذشت، نابغه‌ی موسیقی راک بود. به او لقب «زاپا» داده بودند. در مجله‌ی موسیقی زمانه، که ازین پس سه بار در هفته منتشر می‌شود، به فرانک زاپا، سبک او در موسیقی و کتابی که به مناسبت...

وقتی روزنامه‎نگاران داستان نویس می‌‎شوند

سیاوش میلانی-در میان نویسندگان شناخته‎شدهی ادبیات داستانی، کم نیستند کسانی که از سابقه‎ی روزنامه‌نگاری برخوردار بوده‌اند. به فراخور این مسئله، نظرات مختلفی هم پیرامون تأثیر فعالیت در این حرفه، بر حاصل کار نویسندگان وجود دارد....

ویروس آنفلوانزای انقلابی تونس

ناصر غیاثی‌ـ وقتی سرکوب و خفقان جلوی بیان آزاد اندیشه و نقد را بگیرد، ساختن لطیفه‌ها و رواج آن به یک مفر تبدیل می‌شود. در طول سال‌هایی که سانسور سد راه اظهار نظر آزادانه‌ی شهروندان...

حکومت‌های خجول سلطنتی

شهرنوش پارسی‌پور-برنامه‌ای تهیه کرده بودم در ارتباط با خودکشی شاهزاده علیرضا پهلوی. فردی با نام زرتشت مانی که احتیاطاً یک نام مستعار است تفسیری داده بود که بی‌کم و کاست آن را نقل می‌کنم:
«خانم...

افسانه‌ی رنگ‌های دونادون – ۲

حسین ایمانیان-«افسانه‌ی رنگ‌های دونادون» کتاب یک‌دستی نیست و کیفیت متن‌های مختلفی که در آن گنجانیده شده، بسیار متفاوت است. نخستین چیزی که به ذهن می‌رسد این مسأله است که کیفیت تکنیکی، و به طور کلی...

زمان ِ شکستن، زمان شکستن، شکستِ زمان |

پرهام شهرجردی ـ در نشریه‌ی «کمیته» (شماره‌ی یکم، اکتبر ۱۹۶۸) که معاصر و هم‌صدا با انقلاب می ۶۸ است، نوشته‌ی کوتاهی منتشر می‌شود، بی‌نام، بی امضاء. سال‌ها بعد، دیونیس ماسکولو نویسنده‌ی متن را شناسایی می‌کند:...

با گام‌های همیشه بیا

 موریس بلانشو و پرهام شهرجردی-

برای او که به او می‌گویم او/
برای او که به من می‌گوید او/

 این‌جا، آخرین سطرهای «حکمِ مرگ» یا «ایستِ مرگ» موریس بلانشو را بازنویسی – این زبانی – می‌کنم. چرا؟...

افسانه‌ی رنگ‌های دونادون

حسین ایمانیان- از فرهاد حیدری گوران تا کنون سه کتاب منتشر شده: «افسانه‌ی رنگ‌های دونادون»، «کتیبه‌خوان ویرانی» و «نفس‌تنگی». نخستین کتاب او، «افسانه‌ی‌...» از نظر ژانر کتاب متداولی نیست؛ ترکیبی است از شعر و قصه‌ی...

«سکوت صدای روشنی دارد»

شهرنوش پارسی‌پور- معصومه ضیائی، شاعر، نویسنده و مترجم از پیش از انقلاب فعالیت ادبی داشته. اشعار او در روزنامه‌ی «کیهان» و «کیهان فرهنگی» به چاپ می‌رسیده است. از پس از انقلاب با نشریه‌ی «دنیای سخن»...

عشق‌فروش‌‌ها

 مهدی رستم‌پور ـ وقتی رضا سید حسینی، مترجم و نویسنده‌ی نام‌آشنا مدتی پیش از درگذشتش به خبرنگار مجله همشهری جوان گفت آثار نویسندگان عام‌پسند را نخوانده است، مریم جعفری، یکی از همین نویسندگان عام‌پسند در...

این مکان تا اطلاع ثانوی تعطیل است

مجتبا یوسفی‌پور- در هفته‌های گذشته توقیف نمایش هداگابلر نوشته هنریک ایبسن و به کارگردانی وحید رهبانی خبر اول صفحات فرهنگی روزنامه و وب سایت‌های بسیاری شد. داستان آن همچنان ادامه دارد، این نمایش نه اولین...

ما مصری‌ها دیگر نمی‌ترسیم

ناصر غیاثی- تحولات اخیر مصر در چند روز اخیر توجه‌ی عمیق مردم جهان به‌ویژه ایرانی‌ها را برانگیخته و پرسش‌های بسیاری را پیش رو قرار داده است. طبعاً وقتی که در جامعه، تحولاتی با ابعاد تحولات...

غرق‌شدن در هیچ

رامتین کریمی- «شبیه عطری در نسیم» هیچ نسبتی با قصه‌نویسی فارسی نمی‌سازد جز باز‌تولید یکی از کلیشه‌ای‌ترین مد‌های متأخرش. هیچ مسأله‌ای درباره‌ی زند‌گی و شرایط زیستی ایرانیان مهاجر به دست نمی‌دهد. روابط منحصر‌به‌فرد...

درد دل زندانی

شهرنوش پارسی‌پور- دوستی که خود را معرفی نکرده است نامه‌ای نوشته به این مضمون:
«سلام خانم پارسی‌پور 
من در زندان قزلحصار بند هشت با شما هم‌بند بودم
 اون موقع نوزده‌سالم بود. دلم می‌خواد در مورد...

شعر افیون نیست

تورج رهنما: «شعر محصول تجربه‌های ژرف درونی و ثمره‌ی کشمکشی دیرپاست. از این رو آفریدن آن نیز به بینش عمیق، استعداد خارق‌العاده، عشق سرشار و شکیبایی فراوان نیاز دارد. شعر تنها نوع ادبی‌ست که اگر...

خیره به رمان‌هایی که منتشر می‌شوند

حسین ایمانیان- چند سالی است که با خواندن هر رمان تازه‌ای، خصوصاً اگر نویسنده‌اش تازه‌کار باشد، وسوسه‌ای پیش می‌آید که می‌توان آن را وسوسه‌ی نام‌گذاری نامید. رمان‌هایی که منتشر می‌شوند، اگر بر این فرض باشیم...

زندگی میان مسجد و مینی‌ژوپ

ناصر غیاثی- چند سالی است بحث و گفت‌وگو درباره‌ی اسلام و اسلام‌شناسی یکی از موضوعات رسانه‌های آلمان است. یک سوی این گفت‌وگو نویسندگانی هستند با پیشینه‌ی مهاجرت. کانان توپچو، در روزنامه‌ی فرانکفورته آلگماینه در