بایگانی بخش سینما



«بدون تاریخ، بدون امضاء»: پیکر فقر بر تخت تشریح

داریوش رسولی – فیلمی در بیان مفهوم «مسئولیت‌پذیری»، یادآور این بیت از مولانا: «این جهان کوه ا‌ست و فعل ما ندا، سوی ما آید نداها را صدا».

«هنر زندگی کردن در خطر» مینا کشاورز، روایتِ برابری‌طلبی زنان

فیلم مستند «هنر زندگی کردن در خطر» ساخته مینا کشاورز در سی و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند آمستردام (ایدفا) به نمایش درآمد. گزارش زمانه از این فیلم را بشنوید.

زنان، زندگی و مرگ در «بنفشه آفریقایی»

این فیلم ما را با زوایای دیگری از مردسالاری آشنا می‌کند: می‌توانیم ظاهرا مردان مهربان و آرامی باشیم و در همان حال حقوق زنان را پایمال کنیم.

پیشگویی قتل معلم تاریخ فرانسوی در فیلم «احمدِ جوان» برادران داردِن؟

جواد تسلیمی ــ داستان فیلم احمد جوان راجع به یک پسر بچه نوجوانِ ۱۳ ساله به نام احمد در بلژیک است که تحت تاثیر پیش‌نماز مسجد تبدیل به یک اسلام‌گرای افراطی شده.

«حمال طلا» در جست‌وجوی گوهر ناب آزادی

داریوش رسولی- نخستین فیلم بلند سینمایی تورج اصلانی، روایت مردمی است که به هر دری می‌زنند تا زندگی‌شان را بهبود ببخشند اما هر روز فقیرتر می‌شوند.

«بندر بند»: در جست‌وجوی راهی دیگر در ایران بحران‌زده

در فیلم منیژه حکمت با یک سویه نمادین، جاده‌های‌ آب‌گرفته و گاه ویران شده، مسیری است که مقابل جوانان امروز ایران قرار گرفته.

«شیطان وجود ندارد» رسول‌اف: روایتی سینمایی از ابتذال شر

جواد تسلیمی ــ فیلم «شیطان وجود ندارد» نگاهی جدی و انتقادی به جامعۀ معاصر ما دارد و با به تصویر کشیدن جامعه‌ای استبدادی، به طرح پرسش‌ها و دوراهی‌های اخلاقی و اجتماعی در رابطه با مسئولیت...

رضا؛ فیلمی در ستایش «نامردی»

زهرا باقری‌شاد - نگاهی به فیلم سینمایی رضا، اثر علیرضا معتمدی، از نگاه برابری جنسیتی.

پرستارها مدال شکلاتی نمی‌خواهند: مروری بر «حبس انفرادی» زانیار عمرانی

آوات پوری در یادداشتی به مرور مستند «حبس انفرادی» زانیار عمرانی می‌پردازد که روایت دو مقطع از زندگی یوسف اردلان، مبارز کرد، قبل و پس از انقلاب ۵۷ است.

«خانه‌ دیگری»: دعوت به مهربانی و خرد

داریوش رسولی - «خانه‌ی دیگری» ساخته بهنوش صادقی با روایتی روان و ساده و به دور از هیاهو و جنجال، نگاه عمیقی به خردورزی و مهربانی و بخشش دارد.

جلوه‌های فرهنگی – ایدئولوژیک نواصول‌گرایی در گذار از حاتمی‌کیا به مهدویان

یاسر آفتابی - این دو فیلمساز جامعه را در «وضعیت جنگی» به تصویر می‌کشند با دو زبان متفاوت با یک پیام تبلیغی یکسان. ظاهراً گذار از یکی به دیگری آغاز شده.

«کشتارگاه» روایتی از سلاخی ایران

داریوش رسولی- «کشتارگاه» با همه ضعف‌هایش در فیلم‌نامه به ما می‌گوید: در ایران تحت‌ مدیریت جمهوری اسلامی فقر و حاشیه‌نشینی مانند بیماری‌های ژنتیک، موروثی شده است.

«جهان با من برقص» فیلمی در ستایش زندگی

«جهان با من برقص» در ستایش زندگی و اهمیت معاشرت و گفت‌وگوی بین آدم‌هاست در جهانی که جمهوری اسلامی ساخته و از تنهایی و واهمه خیانت و بیماری نشان دارد.

پروپاگاندای سپاه در سینما – «رد خون» فیلمی برای تطهیر کشتار ۶۷

شخصیت وحید نمایانگر تعریف رسمی جمهوری اسلامی از زندانیان سیاسی دهه شصت است: کسی که مورد رحمت قرار گرفته ولی از این فرصت سوءاستفاده می‌کند تا به نظام اسلامی ضربه بزند.

انسانیت در حفره بی‌قانونی

فیلم «پلاتفرم» به کارگردانی گالدر گازتلو-اورتیا را می‌توان به عنوان بازنمایی تئوری فروید درباره سائقه مرگ و لذت کشتن در جایی که هیچ مانعی در برابر او نیست تعبیر کرد.

ته‌نشست‌شدگی – «در حضور یک دلقک»ِ برگمان

حمید فرازنده- هنر برگمان در این فیلم در تعادلی است که بین تاریک‌ترین لایه‌های تحت رنج و شکنجه‌ روح و روشن‌ترین وجهه‌ زندگی یعنی هنر و در اینجا موسیقی و تئاتر ایجاد کرده است.

اینگمار برگمان، راوی تنهائی انسان

عباس مودب - پرسش‌های بنیادی برگمان درباره زندگی را تا حد ممکن بررسی می‌کنیم. آنچه که او را از دیگر فیلمسازان جدا می‌کند همین دیدگاه او نسبت به زندگی و انسان است.