بایگانی بخش فرهنگ



آرش دبستانی: خاکستری

روایتی از روان‌های تباهی که به وادی هراس افتاده‌اند و از واقعیت گم شده‌اند. تنها یک تکیه‌گاه وجود دارد: موسیقی.

سفری با عینکِ تَرَک خورده

 روزبه جورکش در نقد کتاب امیر احمدی آریان: یک بازبینی دست‌و‌پا شکسته و گزیده از ادبیاتِ سال‌های دهۀ ۱۳۸۰ و وضع و حالِ داستان‌نویسی ایرانی: از ۷۶ تا ۸۸.

پروانه اعتمادی، یک پرتره‌

پروانه اعتمادی به مدت هشت ماه مقابل دوربین بهمن کیارستمی نشست: روایتی از تاریخ هنر معاصر ایران، از تلاش برای خودیابی تا این لحظه. نیلوفر بان این فیلم را دیده است.

پرسشی درباره نجف دریابندری

محمدرفیع محمودیان- این نوشته در صدد طرح این پرسش است که کارهای نجف دریابندری به چه قلمروی تعلق دارند: زبان فارسی یا زبان انگیسی.

همچنان که می‌میرم

عبدی کلانتری- یکی از مهمترین ویژگی‌های آثار نجف دریابندری غنی کردن و پروراندن جنبه‌های مختلف یک زبان «ضد ادبی» است. سادگی و طبیعی بودن این زبان فریبنده است.

چند تکه در یادِ نجف دریابندری، فرزند خلف دریا

فرزندِ ناخدا خلف ظلم‌آبادی و مریم که در آبادان پرورش یافته بود از نوجوانی با زبان انگلیسی آشنا شد. او اثر را از نو به فارسی تألیف می‌کرد. یک پدیده تکرارنشدنی.    

تصویرگر زندگی کلان‌شهر

بهرام محیی ـ ارنست لودویگ کیرشنر، نقاش آلمانی و از نمایندگان برجسته‌ اکسپرسیونیسم است. رژیم نازی هنر او را «منحط» و آثارش را « ناآلمانی» می‌دانست. ۱۴۰ سال از زادروز او می‌گذرد.

نجف دریابندری درگذشت

نجف دریابندری نویسنده و مترجم آثار ماندگاری از نویسندگان مطرح جهان در سن ۹۱ سالگی درگذشت. از او به‌عنوان یکی از اثرگذارترین مترجمان ایران یاد کرده‌اند.

درگذشت یحیی حسن، شاعر سرکش: برای زنده ماندن شعر کافی نیست

عباس مودب – ظهور شاعر دانمارکی فلسطینی‌تبار مانند سقوط یک شهاب‌سنگ دور از انتظار بود. مرگ او هم نابهنگام در ۲۴ سالگی. نگاهی به زندگی او در حاشیه و متن جامعه میزبان.

قدرت انقلابی شعر: داستان جوانی که از عکس بیرون آمد

یک سال پس از اعتراضات سودان و سرنگونی دیکتاتور این کشور، اعطای جایزه معتبر ورلد پرس فوتو سال ۲۰۲۰ به عکاس انقلاب سودان، خاطره این اعتراضات را زنده کرد.

جواد موسوی خوزستانی: احوال سِتر

پاکی و آلودگی در روزگار «اشاعه». بیرونی یا درونی؟ یا شاید هم یک موقعیت ویژه مبتنی بر وسوسه و وسواس با سویه‌های کمیک در زندگی اجتماعی ما.

مغروقِ راهِ بی‌پایان

چگونه ادبیات تبعید به ادبیات سیال فارسی «متن» اضافه می‌کند؟ روزبه جورکش با بررسی مجموعه «روایتی از ادبیات فارسی در تبعید» نوشته تیره‌گل پاسخ را می‌جوید.

ملیحه تیره‌گل: هر پژوهشگری از ادبیات تبعید «روایتِ» متفاوتی دارد

بابک بهرامی - زوایای گوناگون ادبیات تبعید در یک مجموعه ۱۴ جلدی. یک حادثه ادبی و یک اثر مرجع. گفت‌‌وگو با پدیدآورنده «روایتی از ادبیات فارسی در تبعید».

عباس شکری: منتقدان ادبی ما در خارج از ایران کم‌کارند

درباره ویژگی‌های «روایتی از ادبیات فارسی در تبعید» اثر پژوهشی ملیحه تیره‌گل با عباس شکری، ناشر کتاب گفت‌وگو کرده‌ایم.

ترجمه «قرن من» گونتر گراس: هوشمندانه اما جسورانه

حسین نوش‌آذر - اگر مبنا را بر انتقال فضا و حس از زبان مبدا به زبان مقصد بگذاریم، ترجمه کامران جمالی از زبان اصلی چیزی کم ندارد.

رقص در عروسی دختر گوهر خیراندیش سریال ماه رمضان را به توقف کشاند

تناقض‌ها در دم و دستگاه ولی فقیه پیش‌پاافتاده اما میلیاردی است. در عروسی دختر بازیگر سرشناس عده‌ای تکانی به خود دادند، پخش یک سریال میلیاردی متوقف شد.

«قریب‌الوقوعِ» بهرام صادقی: منطق بایگانی در دورانِ پساکودتا

انزوا در دوران قرنطینه ما را به جهان داستان‌های بهرام صادقی نزدیک می‌کند. روزبه جورکش: فاصله‌ بین شکست و پیروزی در داستان قریب‌الوقوع بهرام صادقی، به‌خوبی ترسیم شده است.