ارتباط ناشناخته. ارتباط بدون سانسور. ارتباط برقرار نمی‌شود. سایت اصلی احتمالاً زیر سانسور است. ارتباط با سایت (های) موازی برقرار شد. ارتباط برقرار نمی‌شود. ارتباط اینترنت خود را امتحان کنید. احتمال دارد اینترنت به طور سراسری قطع شده باشد. ادامه مطلب

قتل یک زندانی سیاسی به دست دو زندانی بزهکار در زندان تهران بزرگ

به گزارش منابع حقوق بشری، علیرضا شیرمحمد‌علی، زندانی سیاسی که بر خلاف اصل تفکیک جرایم زندانیان در زندان فشافویه در بند بود به دست دو زندانی بزهکار به قتل رسید.

علیرضا شیرمحمد‌علی، زندانی سیاسی که بر خلاف اصل تفکیک جرایم زندانیان در زندان تهران بزرگ (زندان فشافویه) در بند بود به دست دو زندانی بزهکار به قتل رسید. او که از تاریخ ۲۳ اسفند ۹۷ در اعتراض به شرایط نامناسب نگهداری در این زندان و مخالفت با طرح درخواست انتقالش به زندان اوین، دست به اعتصاب غذا زده بود، روز سه‌شنبه ۲۷ فروردین پس از ۳۴ روز، با وعده مساعد مسئولان به اعتصاب غذایش پایان داده بود.

علیرضا شیرمحمد‌علی به دست دو زندانی بزهکار به قتل رسید

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، شیرمحمد‌علی به دست دو نفر از زندانیان جرایم قتل عمد و مواد مخدر با چاقو مورد حمله قرار گرفته و پس آسیب شدید از ناحیه گردن و شکم، پیش از انتقال به بیمارستان جان خود را از دست داده است.

به گزارش سایت حقوق بشر در ایران یک منبع مطلع از زندان فشافویه خبر داده است که حدود ساعت ۲۰:۲۰ دوشنبه ۲۰ خرداد ۹۸، علیرضا شیرمحمدعلی، زندانی سیاسی محبوس در تیپ یک اندرزگاه ۱۱ زندان تهران بزرگ موسوم به سوئیت، توسط دو نفر از زندانیان جرایم خطرناک و غیرمرتبط با زندانیان سیاسی مورد حمله قرار گرفت و با وارد آمدن چاقو به شاهرگ و شکمش به شدت آسیب دید. او پیش از انتقال به بیمارستان فیروزآبادی تهران جان خود را از دست داد.

نام مهاجمان در این گزارش منتشر شده و گفته شده است که یکی از آنان متهم به حمل و نگهداری مواد مخدر و دیگری متهم به قتل عمد است و هر دو محکوم به اعدام‌اند.

زرتشت احمدی راغب، فعال مدنی، درباره قتل علیرضا شیرمحمد‌علی در صفحه فیس‌بوک خود نوشته است:

«سوگمندانه باز هم تراژدی دیگری در زندان تهران بزرگ رقم خورد و علیرضا شیرمحمدعلی، زندانی سیاسی به دست دو زندانی بزهکار به قتل رسید. یادتان باشد مدتی پیش علیرضا شیرمحمدعلی و برزان محمدی، زندانیان سیاسی در فشافویه با مطالبه انتقال به زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده بودند. عدم رعایت اصل تفکیک جرایم از سوی حکومت و نهادهای امنیتی و قضایی چنین فجایعی را به بار می‌آورد ....»

بنابر ماده هشتم آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، کلیه محکومان باید با توجه به نوع و میزان محکومیت، پیشینه کیفری، شخصیت، اخلاق و رفتار طبقه‌بندی ‌شوند. توجه به این اصل و اجرای آن خواسته زندانیان سیاسی است.

علیرضا شیرمحمدعلی اسفندماه سال گذشته نامه‌ای سرگشاده نوشته و در آن گفته بود بهتر می‌بیند گمنام و ساکت باقی بماند تا این‌که به خاطر شنیده شدن فریاد اعتراضش به هر «خفت و خاری»‌ای تن دهد:

«من برای عقیده‌ام زندانی شده‌ام و حالا به خاطر تیتر شدن در این رسانه‌ها به هیچ عنوان به نفع اینان تغییرش نخواهم داد. ... ما به خاطر حق‌طلبی راهی زندان شده‌ایم. نه قاتل بوده‌ایم نه غارتگر. اما چرا ما را همچون موجودی بی‌ارزش کنار گذاشته‌اند؟! شاید به خاطر این‌که افکار و مطالباتمان همسو با منافع فلان حزب و رسانه نبوده یا از ما حمایت نکرده‌اند چون در آینده ممکن بوده از ایشان تبعیت نکنیم و شاید اصلاح‌طلبی بیش نیستند که نقاب ناجیان را بر چهره زده‌اند.»

او در این نامه به اعتصاب غذای برزان محمدی هم اشاره کرده و نوشته بود «ناجیان دروغین» کوچک‌ترین تلاشی برای پوشش دادن اقدام اعتراضی او نکرده‌اند:

«برزان به خاطر اعتراض به اوضاع افتضاح زندان تهران بزرگ اعتصاب کرده است. این زندان برای نگهداری مجرمان یا متهمان عقیدتی سیاسی نیست و نگهداری ما در این زندان غیرقانونی صورت گرفته است.»

علیرضا شیرمحمدعلی، ۲۱ ساله و اهل محله نازی آباد تهران بود. بر اساس گزارش‌های منتشر شده او در تاریخ ۲۴ تیرماه ۹۷ به دلیل فعالیت در فضای مجازی بازداشت و به اتهام «توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی»، «توهین به رهبری»، «توهین به مقدسات» و «تبلیغ علیه نظام» به هشت سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

سیامک قادری، روزنامه‌نگار مقیم آمریکا، در توییتی با اشاره به مرگ شیرمحمدعلی، قتل زندانیان سیاسی در زندان‌های ایران را جنایتی سازمان‌یافته خوانده است که برای مجازات به کار گرفته می‌شود:

  • در همین زمینه

نظر بدهید

در پرکردن فرم خطایی صورت گرفته

نظرها

  • مزدک

    از شنیدن این خبر بسیار ناراحت شده ام . به نظرم تنها کاری که می توان کرد این است که هزینه این گونه کارهای جنایت کارانه را برای عاملان و امران باید بسیار زیاد کرد که حتا با تطمیع گران هم کسی رغبتی به انجامش نداشته باشد . حتا کسانی که زیر حکم اعدام هستند . شناسایی و نام و نام خانوادگی ، نام پدر و مادر ونشانی منزل و سابقه کار و کارکرد عاملان و عامران برای مردم یکی از راه هایی ست که این گونه کارها را شاید کمتر کند . به نظرم باید تمام خانواده عاملان و امران را به نظرم عموم مردم رساند که جایی برای زندگی راحت نداشته باشند و سایه سنگین انتقام مردمی بالای سرشان مثل شمشیر داموکلس درحرکت باشد .. با تمام نشانی ها شناسایی شان کنیم و پیش همه مردمان ایران و جهان رسوایشان کنیم . ناراحتم و به تمام زندانیان اسیر حاکمیت اسلام و شیعه تسلا می گویم .ملای شیعه و پیروان اسلام در تمام طول تاریخ خونبار ما از ارازل و اوباش به عنوان پیاده نظام برای سرکوب ازادی و ازادیخواهان استفاده کرده اند . روزشان را سیاه کنیم .