Share

shahnameاگر تند بادى برآید ز کنج / به خاک افکند نارسیده ترنج
ستمکاره خوانیمش ار دادگر / هنرمند دانیمش ار بى هنر
اگر مرگ دادست بیداد چیست / ز داد این همه بانگ و فریاد چیست
ازین راز جان تو آگاه نیست / بدین پرده اندر ترا راه نیست
همه تا در آز رفته فراز / به کس بر نشد این در راز باز
برفتن مگر بهتر آیدش جاى / چو آرام یابد به دیگر سراى
فردوسى توانا با این بیت ها داستان رستم و سهراب را که یکى از بزرگ ترین سوگنامه هاى تاریخ ادبى ایران است، آغاز مى کند. او از مرگ مى گوید و مرگ نابهنگام و انسان را نادانى مى داند که هرگز راز مرگ را باز نخواهد گشود. در آین آغازینه در بیت نهایى مى فرماید:
کنون رزم سهراب رانم نخست / از آن کین که او با پدر چون بجست

[podcast]http://www.zamahang.com/podcast/2010/20131020_Shahnameh_125_Parsipur.mp3[/podcast]

Share