Share

از ۲۶ مرداد ۱۳۹۲مجموعه برنامه‌های تازه‌ای از شهرنوش پارسی‌پور از رادیو زمانه پخش می‌شود. در این برنامه‌ها خانم پارسی‌پور فصل‌هایی از تازه‌ترین رمان‌شان را به شکل کتاب گویا اجرا می‌کنند. این رمان «کمی بهار» نام دارد.

KAMIB02

رمان «کمی بهار» این‌گونه آغاز می‌شود: سال ١٣١٢ است. فروغ، دختر اشرف‌السادات و احمد امانى در اردکان زندگى مى‌کند. پدرش رئیس اداره پست و تلگراف است. او بسیار تنهاست و همیشه هم‌نشین مادر پر حرفش است که هر داستانى را بیشتر از ده بار تعریف مى‌کند. اینک چند روزى به عید مانده و آن‌ها منتظر خاله خانم، و دخترانش فخرى و عترت هستند.

شهرنوش پارسی‌پور: «انگیزه نوشتن رمان “کمی بهار” بررسی یک خانواه گسترده ایرانی در چند نسل است. کوشش من این است که تحولات زن ایرانی را که منجر به تحول مردان نیز می‌شود در این رمان بررسی کنم.»

داستان در سال ۱۳۱۲ آغاز می‌شود؛ دو سال پیش از کشف حجاب. شهرنوش پارسی‌پور درباره چگونگی گزینش این بازه تاریخی می‌گوید: «سال ۱۳۱۲ با کشف حجاب دو سال فاصله دارد و به نظر من کشف حجاب مسیر حرکت ایرانی‌ها را عوض کرده است. پس من دو سال پیش از این تاریخ را در نظر گرفتم.»

اردکان در رمان «کمی بهار» صحنه‌ای‌ است که در آن و در قالب یک «ساگای خانوادگی» تاریخ ایران رقم می‌خورد. شهرنوش پارسی‌پور می‌گوید: «نخستین بخش رمان در اردکان اتفاق می‌افتد. این یک حالت است. می‌توانست در شیراز یا در جای دیگری اتفاق بیفتد. بعد‌تر افرادی از اردکان وارد داستان خواهند شد. به خاطر دارم که یکی از اقوام ما مدتی را با خانواده‌اش در ارکان گذرانده بود و تعریف‌هایی می‌کرد. من از این تعریف‌ها استفاده کرده‌ام.»

شهرنوش پارسی‌پور (متولد ۲۸ بهمن ۱۳۲۴) در سال‌های پیش از انقلاب با انتشار رمان «سگ و زمستان بلند» (۱۳۵۵) به شهرتی درخور دست یافت.

شهرنوش پارسی‌پور

شهرنوش پارسی‌پور

حسن عابدینی، پژوهشگر ادبیات داستانی درباره شخصیت‌های پارسی‌پور در دوره نخست آفرینش ادبی‌اش، در داستان‌هایی مانند «آویزه‌های بلور» و «تجربه‌های آزاد» می‌نویسد: «در داستان‌های او واقعیت به کاوش در نیروهای ناشناخته روح می‌انجامد و به همان اندازه که به تفکرات عرفانی اهمیت داده می‌شود، اندیشه‌های انتزاعی شاعرانه و جاذبه سورئالیسم نیز مهم شمرده می‌شود.»

در آثاری مانند «طوبی و معنای شب» که نام نویسنده‌اش را پرآوازه کرد و همچنین در رمان «زنان بدون مردان» که آن هم با اقبال گسترده خوانندگان کتاب مواجه شد، اندیشه‌های شاعرانه و تصاویر سورئالیستی و تفکرات عرفانی نمود برجسته‌ای یافته است. با این‌حال از همان نخستین تلاش‌ها، خانم پارسی‌پور گرایش‌های اجتماعی برجسته‌ای هم داشته است. او اگر در برخی از آثارش با رازآلوده کردن نظم مورد انتقاد و تهی ساختن آن از زمان و مکان، وجوه مشخص تاریخی‌اش را از بین می‌برد، اکنون در «کمی بهار» در قالب یک داستان خانوادگی، آن نظم را در زمان و مکان خودش بازآفرینی می‌کند، آن هم در مقطعی از تاریخ ایران که برای زنان ایرانی سرنوشت‌ساز بوده است.

او می‌گوید: «انگیزه نوشتن این رمان بررسی یک خانواه گسترده ایرانی در چند نسل است. این دوران سرنوشت‌سازی است. ما بعد شهریور بیست را داریم و بعد جریانات چپ ایران و بعد دوران مصدق. در عین حال کوشش من این است که تحولات زن ایرانی را که منجر به تحول مردان نیز می‌شود در این رمان بررسی کنم.»

«کمی بهار» همانطور که به‌تدریج نوشته می‌شود، در رادیو زمانه هم به شکل کتاب گویا در اختیار خوانندگان و شنوندگان قرار می‌گیرد.

کتاب گویای «کمی بهار» با صدای شهرنوش پارسی‌پور را می‌توانید از طریق لینک‌هایی که در صفحات پیاپی بعدی می‌یابید دنبال کنید.

فصل ۱ تا ۱۰ کتاب گویای بهار در صفحه بعد

Share