Share

بیش از سه ماه از روی کارآمدن دولت جدید حسن روحانی موسوم به «تدبیر و امید » می‌گذرد، اما آسمان روزنامه‌ها و روزنامه‌نگاران و وب نگاران ایران همچنان خاکستری است. ایران همچنان  یکی از پنج زندان بزرگ روزنامه‌نگاران و وبلاگ‌نگاران در جهان است.

در گزارش احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل تاکید شده است: «در حال حاضر چهل روزنامه‌نگار و ۳۲ وب‌نگار در زندان‌های ایران هستند.»

توقیف بیش از صد نشریه در پانزده سال اخیر در دوران ریاست جمهوری علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی، محمد خاتمی و محمود احمدی‌نژاد، کارنامه‌ای نیست که هیچ حکومتی در جهان به آن ببالد. با وجود وعده‌هایی که حسن روحانی در کارزار انتخابات ریاست جمهوری  در زمینه بهبود وضعیت آزادی بیان و آزادی روزنامه‌ها و روزنامه‌نگاران در بند داده بود، روند وضعیت روزنامه‌نگاری نه تنها بهتر نشده بلکه جو امنیتی بیشتری بر آن حاکم شده است .

آمار توقیف رسانه‌ها در دو ماه اخیر به ترتیب زیر است:

توقیف روزنامه اعتماد، توقیف روزنامه بهار (پس از دوازده مورداعلام جرم دادستانی)، لغو امتیاز مجله ایران‌دخت، حمله به روزنامه ایران، توقیف روزنامه نشاط در روزی که ماشاءالله شمس الواعظین و تیم وی جشن تولد دوباره روزنامه را برپا کرده بودند. بازداشت سه وب نگار جوان در اصفهان. سیمای کرمان نیز چند وبلاگ‌نویس جوان را با دستبند در تلویزیون نشان داد.

محمد نوری‌زاد، روزنامه‌نگار، وب‌نگار و فیلمساز که به تازگی با عنوان «سفر صلح و دوستی» راهی شهرهای کوچک و دورافتاده ایران شده است باور دارد «هر چه از پایتخت دور می‌شویم مشکلات آزادی بیان، سانسور و فشار بر روزنامه‌نگاران و  وب نگاران بیشتر احساس می‌شود».

به گزارش سازمان گزارشگران بدون مرز در بررسی این رویدادها در دوران صد روزه ریاست جمهوری حسن روحانی نوشت: «سرکوب روزنامه‌نگاران، بستن روزنامه‌ها و تنگ‌تر شدن دایره آزادی بیان در ایران همچنان ادامه دارد.»

در این بررسی، علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران ازجمله چهل و دو رهبر و مقام دولتی در جهان است که از سوی گزارشگران بدون مرز به عنوان دشمنان مطبوعات شناخته شده‌اند.

رضا معینی، مسئول بخش دنیای فارسی زبان گزارشگران بدون مرز عقیده دارد ادامه بازداشت روزنامه‌نگاران از فردای ریاست جمهوری حسن روحانی ادامه یافته است.

به عقیده او، «ایران از نظر رده‌بندی آزادی مطبوعات و آزادی بیان که همه ساله از سوی گزارشگران بدون مرز تهیه می‌شود، در ردیف بدترین کشورها قرار دارد: در مکان ۱۷۴ از ۱۷۹ کشور. تنها سه کشور ترکمنستان، اریتره و کره شمالی وضعیتی بد‌تر از ایران دارند. افغانستان که در سال ۲۰۱۳، روزنامه‌نگار زندانی یا کشته شده نداشت به مکان ۱۲۸صعود کرده است».

هوشنگ اسدی عضو شورای سردبیری روزآنلاین، درباره وضعیت امنیتی بی‌سابقه‌ای که در حال حاضر و پس از ریاست جمهوری روحانی در مطبوعات ایران حاکم شده است می‌گوید: «در این میان کشورهای بسیاری  نیز وجود دارند که در آنها تولیدکنندگان خبر و آزادی بیان با نوع بسیار دهشتناکی از سانسور روبه‌رو هستند؛ سانسور اخبار و بسته شدن روزنامه‌ها به نام مذهب و بهانه‌های مذهبی و حتی به نام خدا.  در تازه ترین گزارش گزارشگران بدون مرز با عنوان “اطلاعات در قربانگاه مذهب” به این نوع سانسور پرداخته شده است.»

مشکلاتی که برای آزادی روزنامه‌ها، رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران در تهران وجود دارد در شهرها و شهرستان‌های دیگر ایران ده برابر می شوند. محمد نوری‌زاد، روزنامه‌نگار، وب‌نگار و فیلمساز که به تازگی با عنوان «سفر صلح و دوستی» راهی شهرهای کوچک و دورافتاده ایران شده است باور دارد «هر چه از پایتخت دور می‌شویم مشکلات آزادی بیان، سانسور و فشار بر روزنامه‌نگاران و  وب نگاران بیشتر احساس می‌شود».

[podcast]http://www.zamahang.com/podcast/2010/20131217_rouznameha_adibzadeh.mp3.mp3[/podcast]

Share