Share

شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل در نامه‌ای به احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران، گفته است دولت ایران هم مین تولید و صادر، و هم در مبارزه با قاچاق کالا از آن استفاده می‌کند.

شیرین عبادی در نامه به احمد شهید: دولت ایران نه تنها، مین تولید می‌کند بلکه از سال‌ها قبل مبادرت به صدور آن نیز کرده است.

شیرین عبادی در نامه به احمد شهید: دولت ایران نه تنها مین تولید می‌کند، بلکه از سال‌ها قبل مبادرت به صدور آن نیز کرده است

شیرین عبادی این نامه را در پی انفجار مین در منطقه «گندم ‌بریان» بخش شهداد در استان کرمان، در روز دوم فروردین‌ماه جاری و کشته شدن گردشگری به نام حمید هاشمی و زخمی شدن سه نفر نوشته و ضمن اشاره به این رویداد آورده است: «این امر دلیل دیگری است بر این که دولت جمهوری اسلامی ایران، بر خلاف مقررات بین‌المللی از وجود مین در موارد متعددی از جمله مبارزه با امر قاچاق کالا استفاده می‌‌کند.»

منطقه «گندم ‌بریان» که در آن مین منفجر شده، به‌عنوان یک منطقه گردشگری ثبت شده و همه ساله پذیرای گردشگران و محققان است.

سال گذشته نیز در همین منطقه انفجار مین باعث کشته‌شدن پژوهشگری به‌نام امیر طالبی گل شده بود.

شیرین عبادی در نامه خود افزوده است: «دولت ایران نه تنها، مین تولید می‌کند، بلکه از سال‌ها قبل مبادرت به صدور آن نیز کرده و نمونه مین‌های ایرانی در عراق و افغانستان هم مشاهده و گزارش شده است.»

این فعال حقوق بشر همچنین نوشته است: «دولت ایران همواره ادعا می‌‌کند که اراضی‌ آغشته به مین، منحصر به محدوده جنگ ایران با عراق است و فقط در غرب و جنوب غربی کشور وجود دارد و جهت توجیه سهل‌انگاری خود در پاک‌سازی آن‌ها به معاذیر گوناگونی چون کمبود بودجه و عدم دسترسی‌ به تجهیزات فنی‌ پیشرفته، استناد می‌‌کند و این در حالی‌ است که دولت به هیچ یک از وظایف خود از قبیل نصب تابلوهای هشداردهنده، آموزش‌های لازم به افرادی که در شهرها و مناطق آلوده به مین زندگی‌ و رفت و آمد می‌‌کنند، را انجام نداده و از مصدومین مین نیز حمایت کافی‌ نمی کند.»

بر پایه برآوردهای رسمی، در طول جنگ ایران با عراق، دست‌کم ۱۶میلیون مین ضدنفر در ایران کار گذاشته شده‌اند.

برپایه گزارش‌های منتشر شده، بیشتر مین‌های ضد نفر در پنج استان خوزستان، کردستان، آذربایجان غربی، ایلام و کرمانشاه قرار دارد که به‌طور میانگین از شمار ساکنان این مناطق بیشتر است.

شیرین عبادی در نامه خود به «کانون مشارکت برای پاک‌سازی مین» اشاره کرده که در سال ۱۳۸۲ توسط وی و گروهی از همکارانش در تهران تأسیس شد، اما با یورش مأموران امنیتی در سال ۱۳۸۷ دفتر آن بسته و کلیه اسناد، مدارک، فیلم‌ها و عکس‌های موجود در آن ضبط شد.

عبادی گفته است که همکاران این نهاد با وجود فشارهای موجود به وظایف خود در زمینه اطلاع‌رسانی، آموزش و حمایت از مصدومان مین عمل می‌‌کنند، اما «چون دولت ایران کماکان مبادرت به تولید، صدور و استفاده غیرمجاز از مین می‌کند، و این امر در عرف و حقوق بین‌الملل، ممنوع است و جامعه مدنی ایران هم با تمامی‌ تلاش خود نتوانسته مانع از این‌گونه اقدامات غیرقانونی‌ حکومت شود.»

وی از احمد شهید خواسته است که با درج این نامه در پرونده حقوق بشر دولت ایران، هنگام رسیدگی و ضرورت، به آن توجه کند.

بر اساس پیمان «اتاوا»، دولت‌ها موظف‌ هستند پس از گذشت ۱۰ سال از پایان جنگ، کلیه کشتزارها و مزارع خود را از مین‌های موجود پاک‌سازی کنند.

جمهوری اسلامی ایران تاکنون از امضای  پیمان اتاوا خودداری کرده است.

Share