Share

گفته می‌شود آخرین تحقیق سراسری درباره میزان خشونت نسبت به زنان ایران، مربوط به سال ۱۳۸۴ است و پس از آن هیچ تحقیق جدی در این زمینه نشده است.

بر اساس تحقیق سازمان بهزیستی در سال یادشده، حدود ۶۶ درصد از زنان کشور مورد خشونت قرار گرفته‌اند و «خشونت کلامی» در میان شاخص‌های گوناگون خشونت، بیشترین میزان گستردگی را داشته است. به گفته کارشناسان و فعالان حقوق زنان، دامنه این آسیب اجتماعی در ایران همچنان گسترده و جدی است.

جنبش زنان در ایران

به گزارش خبرگزاری کار ایران، نجمه واحدی، جامعه‌شناس و فعال حقوق زنان، ضمن اشاره به میزان گستردگی خشونت کلامی نسبت به زنان ایران، تاکید کرده است که در بیشتر مواقع، چه عامل خشونت و چه فرد خشونت‌دیده، از خشونت کلامی و مصادیق و تبعات آن اطلاعی ندارد. او گفت: «شاید اگر این مسأله را بدانند از آن پرهیز کنند.»

این فعال حقوق زنان درباره ابعاد خشونت‌های کلامی در خانه‌ و همچنین بازتولید آن در خانواده، توضیح داد: «خشونت‌های کلامی درون خانه به چند دسته تقسیم می‌شوند. یکی از آن‌ها آزارهای مستقیم احساسی مانند فحاشی، تحقیر و یا تمسخر توانمندی‌ها و ظاهر فرد است.»

نجمه واحدی، گروه دوم از خشونت‌های کلامی خانگی را بی‌اهمیت جلوه دادن، سکوت و در نظرنگرفتن عقاید و اظهار نظر زنان تحت عنوان «همسر»، «مادر» و «فرزند» دانسته است.

از دیدگاه این جامعه شناس گروه سوم خشونت‌های کلامی، «دستور‌های تحکم‌آمیز، تحمیل عقاید و دخالت در تصمیم‌گیری‌های زندگی شخصی» زنان و علاقه‌مندی‌های آنان است.

پیگرد قضایی خشونت‌های کلامی 

خشونت‌های کلامی را از حیث قانونی، می توان مصداقی از عسر و حرج (بیش از حد به سختی افتادن فرد) دانست و آن را تحت پیگیری قضایی قرار داد.

به گفته نجمه واحدی، «خشونت‌های کلامی زیر شاخه اعتیاد، خرجی ندادن و خشونت فیزیکی نیستند که مستقیماً در قانون ذکر شده باشد، اما قاضی در صورت تشخیص می‌تواند براساس آن حکم دهد که متاسفانه این اتفاق به صورت محدودی در ایران رخ می‌دهد.»

وی تاکید کرده است که «اگر دادگاه، حکمی مبنی بر ضروری بودن مراجعه به مشاور صادر کند می‌تواند در کاهش خشونت‌های کلامی موثر باشد».

به عقیده این فعال حقوق زنان، «اعمال خشونت کلامی اعتماد به نفس افراد را از بین می‌برد و به روح و روان فرد آسیب جدی وارد می‌کند. همچنین فرزندان خانواده را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد و سبب تکرار این رفتار‌ها به وسیله آن‌ها می‌شود.»

او با اشاره به اینکه کسانی که مورد خشونت کلامی قرار می‌گیرند، نباید آن را نادیده بگیرند، تاکید کرده است: «خشونت‌های کلامی معمولاً با این توجیه که از روی توجه و علاقه‌اند اعمال می‌شود و افراد نیز به دلیل ناآگاه بودن از اینکه اینگونه رفتار‌ها مصداق خشونت است آن را می‌پذیرند.»

این جامعه‌شناس با اشاره به اینکه در بسیاری از موارد افرادی که تحت این نوع از خشونت در زندگی زناشویی قرار دارند، قصد جدایی از همسر خود را ندارند، گفت: «تنها درخواست‌ آنان این است که همسرشان از طریق کمک گرفتن از مشاور یا روان‌شناس بتواند مشکل خود را حل کند.»

Share