Share

نادین گوردیمر نویسنده‌ای که به‌عنوان یکی از مهم‌ترین منتقدان آپارتاید شناخته می‌شد و در سال ۱۹۹۱ جایزه ادبی نوبل را دریافت کرد در سن ۹۰ سالگی دیده از جهان فروبست.

نادین گوردیمر، نویسنده برنده جایزه ادبی نوبل و منتقد سرسخت آپارتاید

نادین گوردیمر، نویسنده برنده جایزه ادبی نوبل و منتقد سرسخت آپارتاید

خانواده گوردیمر در بیانیه‌ای اعلام کردند که او در منزلش در ژوهانسبورگ و در کنار فرزندانش هوگو و اوران با زندگی بدرود گفت.

نادین گوردیمر یکی از بزرگترین داستان‌سرایان معاصر آفریقای جنوبی و یکی از تحسین‌شده‌ترین نویسندگان جهان است که در رمان‌ها و داستان‌های خود همواره سیستم آپارتاید را به توصیف و نقد می‌کشید.

او همواره تحت فشار حکومت آپارتاید قرار داشت. رمان «دختر برگر» او در پایان دهه ۷۰ میلادی به‌دلیل آن‌چه گرایش‌های کمونیستی نامیده شد توسط مقام‌های حکومتی ممنوع اعلام گردید و تنها پس از اعتراض‌های جهانی از جمله توسط کسانی چون هاینریش بُل، نویسنده آلمانی برنده جایزه نوبل ادبی بود که آزاد شد.

وی در «دختر برگر» داستان یک دختر سفیدپوست اهل آفریقای جنوبی از یک خانه بورژوایی را حکایت می‌کند که به مرور به یک مبارز ضد آپارتاید تبدیل می‌شود. پدر و مادر این دختر بازداشت می‌شوند و او مجبور به ترک کشور می‌شود.

نلسون ماندلا، نماد جنبش ضدنژادپرستی آفریقای جنوبی، این رمان گوردیمر را در دوره محکومیت خود در زندانی در جزیره رابن خوانده بود.

در رمان «خانه اسلحه»، نادین گوردیمر خشونت رو به رشد در جامعه آفریقای جنوبی را با داستان چند لایه خانوادگی – روانی تلفیق می‌کند.

نادین گوردیمر در سال ۱۹۴۹ نخستین مجموعه داستان کوتاه خود را منتشر کرد.

نادین گوردیمر در سال ۱۹۴۹ نخستین مجموعه داستان کوتاه خود را منتشر کرد.

او که در ماه نوامبر سال ۱۹۲۳ در اسپرینگز واقع در اطراف ژوهانسبورگ از والدینی یهودی و مهاجر زاده شد، در سال ۱۹۴۹ نخستین مجموعه داستان کوتاه خود را منتشر نمود و در سال ۱۹۹۱ به‌عنوان هفتمین زن، جایزه ادبی نوبل را دریافت کرد.

نادین گوردیمر در مجموع ۱۵ رمان، بیش از ۲۰۰ داستان کوتاه و نوشته‌های پژوهشی بی‌شمار از خود به جای گذاشته است.

او که سال‌ها به کنگره ملی آفریقا نزدیک بود در سال ۱۹۹۰ پس از اعلام پایان رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی به آن پیوست اما در سال ۱۹۹۴، سالی که آفریقای جنوبی نخستین انتخابات آزاد خود را برگزار کرد، حاضر نشد نامزد انتخاباتی این کنگره شود چرا که خود را نه یک سیاستمدار که یک هنرمند می‌دانست.

از سال ۱۹۹۴ او هشت کتاب منتشر کرد و در آن‌ها به مشکلات دیگر آفریقا همچون اپیدمی ایدز، فقر و محرومیت و آمار بالای بزهکاری پرداخت.

نادین گوردیمر در آخرین رمان خود با نام «هیچ زمانی چون اکنون» در سال ۲۰۱۲، با جاکوب زوما، جانشین ماندلا در کنگره ملی آفریقا، تسویه حساب کرد و در سال ۲۰۱۳ در پاسخ به این پرسش که واکنش زوما به این رمان چه بود گفت: «گفته شده که رئیس‌جمهور کتاب نمی‌خواند».

در آن زمان او در گفت‌وگویی با اشپیگل آنلاین گفته بود: «انسان وقتی پا به دنیا می‌گذارد نوزاد است، بعد رشد می‌کند و تبدیل به کودکی می‌شود. سپس توفان جوانی را تجربه می‌کند و بالغ می‌شود، بعد پا به سن می‌گذارد تا که در نهایت پیر می‌شود و بعد می‌میرد. همین.» گوردیمر پس از سکوتی کوتاه افزود: «‌بینید، من آدم بی‌خدایی هستم و به هیچ مذهب و خدایی باور ندارم، من تنها به روابط میان انسان‌ها باور دارم…»

«روزهای فریبنده»، «سرزمین بیگانگان»، «فرصتی برای دوست داشتن»، «آخرین دنیای بورژوازی»، «محافظه‌کار»، «خانواده ژوئیه»، «سرگذشت پسرم» و «هیچ‌کس همراهم نیست» از جمله رمان‌های دیگر نادین گوردیمر هستند.

Share