Share

«آواز بدون سرزمین» ساخته آیت نجفی جایزه مردمی بهترین فیلم مستند در جشنواره فیلم مونترال را از آن خود کرد.

سی و هشتمین جشنواره جهانی فیلم مونترال که پنجشنبه ۲۱ اوت کارش را آغاز کرده بود، شامگاه دوشنبه ۱ سپتامبر در سینما امپریال در شهر مونترال در کانادا برندگانش را اعلام کرد. در این جشنواره فیلمسازانی از ۷۴ کشور جهان حضور داشتند و از آن میان، جایزه‌ مردمی بهترین فیلم مستند مونترال به «آواز بدون سرزمین»ساخته آیت نجفی رسید.

آیت نجفی هنگام دریافت جایزه مردمی بهترین فیلم مستند از جشنواره فیلم مونترال

آیت نجفی هنگام دریافت جایزه مردمی بهترین فیلم مستند از جشنواره فیلم مونترال

جشنواره فیلم مونترال نخستین نمایش جهانی مستند «آواز بدون سرزمین» بود و اکنون، پس از این موفقیت قرار است در جشنواره‌های دیگر هم شرکت کند. «آواز بدون سرزمین» به زودی در سینماهای پاریس اکران می‌شود.

«آواز بدون سرزمین»

«آواز بدون سرزمین» در ۹۰ دقیقه محصول آلمان و فرانسه است. در این فیلم سارا نجفی، الیز کارون، ژان شرال، امل مسلوچی، پروین نمازی و سایه سدیفی بازی می‌کنند.

گروهی از دختران موسیقی‌دان و آوازخوان ایرانی تلاش می‌کنند با وجود همه محدودیت‌ها و موانع، کنسرتی را در تهران روی صحنه بیاورند. آن‌ها با دو خواننده زن فرانسوی تماس می‌گیرند و از آن‌ها دعوت می‌کنند در این کنسرت آواز بخوانند. هنوز این‌کار سامان پیدا نکرده که یک دختر آوازخوان تونسی هم به گروه می‌پیوندد. در این میان گروهی از نوازندگان و آوازخوانان زن هم در تهران به تمرینات‌شان ادامه می‌دهند. هدف این است که یک کار تلفیقی، برآمده از هم‌نشینی موسیقی ملی ایران و موسیقی غرب روی صحنه اجرا شود.

از سوی دیگر اما برای دریافت مجوز برگزاری این کنسرت مشکلات پیچیده اداری وجود دارد. موانعی که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دوران ریاست جمهوری احمدی‌نژاد برای برگزاری کنسرت زنان به وجود آورده، هنوز پا برجاست. انتخابات ریاست جمهوری برگزار شده و حسن روحانی هم به عنوان رییس جمهور انتخاب شده. آیا واقعاً گشایشی به وجود می‌آید؟

نمایی از فیلم «سرزمین بدون آواز» ساخته آیت نجفی

نمای پایانی فیلم «سرزمین بدون آواز» ساخته آیت نجفی

سارا نجفی، خواهر آیت نجفی که موسیقی‌دان است در مرکز حوادث فیلم قرار دارد. او در ابتدای فیلم روی صحنه می‌رود و می‌گوید:«امیدوارم از این به بعد صدای آواز زنان را بیشتر و راحت‌تر بشنوید.»

فیلم با این جمله آغاز می‌شود و به‌تدریج تماشاگر با دشواری‌ها و موانع زنان موسیقی‌دان در ایران آشنا می‌شود و حتی به زوایای آشکار و پنهان تاریخ آوازخوانی زنان ایرانی هم راه پیدا می‌کند. ما با قمرالملوک وزیری، به عنوان نخستین زن ایرانی که بدون حجاب در حضور مردان آواز خواند و با ترانه «مرغ سحر» او که سر زبان‌ها افتاد، آشنا می‌شویم. دوربین کنجکاو آیت نجفی به همه آن مکان‌هایی می‌رود که قمر در برابر جمعیت عظیمی از مردم آواز می‌خوانده است. این پرسش پیش می‌آید که چگونه قمر در سال ۱۳۰۳ در تهران کنسرت برگزار کرد، اما اکنون، ۹۰ سال پس از آن تاریخ، زنان هنرمند ایرانی نمی‌توانند به‌سادگی کنسرت برگزار کنند؟

در میان این پرسش‌ها و چالش‌ها و آمد و شدهای سارا بین تهران و پاریس، سرانجام کارها به ظاهر سامان می‌گیرد. دو خواننده فرانسوی همراه با دو نوازنده فرانسوی، یک خواننده تونسی و یک نوازنده مصری موفق می‌شوند ویزا بگیرند و وارد تهران می‌شوند. تمرین‌ها آغاز می‌شود، اما هر روز یک مشکل قانونی و یک مانع اداری تازه به وجود می‌آید. آیا به‌راستی این گروه موفق می‌شود کنسرتش را برگزار کند؟ در فضایی که از خشم و اضطراب و یأس و امید نشان دارد، زنجیره‌ای از وقایع اتفاق می‌افتد. تماشاگر هم در این میان نه تنها با مشکلات برگزاری کنسرت زنان در ایران آشنا می‌شود، بلکه هردم با زنان هنرمند بیشتر از پیش همدلی می‌کند.

 ممنوعیت حضور زنان روی صحنه

در روزهای گذشته ممنوعیت حضور زنان نوازنده و خواننده کنسرت‌ها در ۱۳ استان کشور خبرساز شده بود. حضور زنان نوازنده در اجرای زنده موسیقی در بعضی شهرها از جمله اصفهان، تبریز، ارومیه، زنجان، گرگان، تمامی شهرهای استان خراسان، برخی از شهرهای خوزستان و… ممنوع است و گروه‌های موسیقی اجازه استفاده از هیچ نوازنده زن یا همخوان زنی را در گروه ندارند.

پیروز ارجمند، مدیر کل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم ۱۴ مرداد ماه از وجود یک شورای فراقانونی به نام «شورای برگزاری کنسرت‌ها» که زیر نظر نیروی انتظامی (ناجا) فعالیت می‌کند پرده برداشت. این شورا پیشنهادهایی در زمینه تفکیک جنسیتی کنسرت‌های موسیقی در شهرستان‌ها ارائه داده است.

گالری عکس:  جایزه‌ مردمی بهترین فیلم مستند مونترال

  • گالری عکس: اهدای جایزه‌ مردمی بهترین فیلم مستند مونترال به آیت نجفی به خاطر فیلم «سرزمین بدون آواز»
Share