Share

احمد جنتی گفت مجازات میرحسین موسوی و مهدی کروبی اعدام است و نظام جمهوری اسلامی «بر سرشان منت گذاشته» که زندانی شده‌اند.

احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان در برنامه شناسنامه شبکه سه تلویزیون دولتی ایران

احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان در برنامه شناسنامه شبکه سه تلویزیون دولتی ایران

احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان در برنامه شناسنامه شبکه سه تلویزیون دولتی ایران درباره زندان خانگی میرحسین موسوی و مهدی کروبی، دو تن از رهبران اعتراضات سال ۸۸، موسوم به جنبش سبز، گفت: «بر سر این عوامل منت گذاشته شده است؛ اگر بنا به محاکمه این ها بود هیچ قاضی عادل و آگاهی جز حکم اعدام برای آن‌ها صادر نمی‌کرد.»

وی افزود: «در هیچ کشوری با افرادی که در مقابل نظام می‌ایستند این‌گونه رفتار نمی‌شود؛ بنابر این منت سرشان گذاشتند و به هر دلیل که هر اسمی رویش بگذارند از جمله به دلیل لطف و مهربانی اسلامی تخفیف قائل شدند. و الا هر جای دیگر این‌ها را در جا اعدام می‌کردند.»

وی با اشاره به تجربه خود در رویدادهای سال‌های نخست انقلاب گفت: «زمانی که ما در دادگاه انقلاب فعالیت می‌کردیم، بعضی را شک می‌کردیم که باید اعدام کنیم یا نه. امام می‌فرمودند در خصوص کسی که جرم او مسلم است نباید معطلش کرد.»

وی افزود: «زمانی که موسولینی را به دادگاه آوردند قاضی پرسید اسمت چیست. جواب که داد دستور اعدام او را صادر کردند، چرا که جرم وی مسلم بود؛ تنها نیاز به شناسایی بود که فرد را اشتباهی نیاورده باشند. نظر امام این‌گونه بود. این‌گونه باید همان موقع اعدام می‌شدند اما نشدند.»

میرحسین موسوی، همسرش زهرا رهنورد و مهدی کروبی از بهمن‌ماه ۱۳۸۹ در زندان خانگی به‌سر می‌برند. مدافعان حقوق بشر در جهان و مقامات چندین کشور بارها خواهان آزادی آن‌ها شده‌اند اما حکومت ایران همچنان آن‌ها را بدون محاکمه در زندان خانگی نگه داشته است.

احمد جنتی در بخش دیگری از سخنان خود در برابر این پرسش که چرا موسوی و کروبی، کاندیداهای دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در سال ۸۸، از طرف شورای نگهبان تأیید شده بودند، گفت: « این افراد به اتفاق آرا تأیید نشدند و اختلاف رأی وجود داشت.»

وی افزود: «مبنای رأی اکثریت این بود که از این افراد سابقه‌ای آن‌چنانی نداشتیم. مسائلی که بعد پیش آمد قبلا سابقه این‌چنینی نبود که دلیل بر رد صلاحیت باشد.»

دبیر شورای نگهبان گفت: «ما ناراحت شدیم که چرا این‌ها را تأیید کردیم. اما نمی‌توانستیم تأیید هم نکنیم. اگر تأیید نمی‌کردیم خود این‌ها و دیگران اعتراض می‌کردند که به چه دلیلی این‌ها را تأیید نکردید در حالی که شرایط موجود در قانون اساسی را دارا بودند؛ به اعتراض آن‌ها نمی‌توانستیم جواب روشنی بدهیم.»

Share