Share

۳۰ گروه و سازمان حامی حقوق بشر که در حوزه ایران کار می‌کنند، با نوشتن نامه‌ای به کشورهای عضو سازمان ملل متحد، از آن‌ها خواسته‌اند با رای خود به نفع پیش‌نویس قطعنامه «حفاظت از حقوق بشر در ایران»، این قطعنامه را تصویب کنند.

سازمان ملل متحد

در بیانیه۳۰ گروه و سازمان حامی حقوق بشر، نسبت به عدم تعهد جمهوری اسلامی ایران به توصیه‌های پذیرفته شده در جریان اجلاس یو پی آر سال ۲۰۱۰ هشدار داده شده است.

پیش‌نویس قطعنامه حفاظت از حقوق بشر در ایران را دولت کانادا  تدوین و ارائه کرده است. قرار است این پیش‌نویس امروز، سه‌شنبه ۱۸ نوامبر سال جاری در جریان شصت و نهمین جلسه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در میان کشورهای عضو  این نهاد بین‌المللی به رای گذاشته شود.

در صورت تصویب این قطعنامه در کمیته سوم، این قطعنامه دوباره در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ماه دسامبر به رای‌گیری عمومی گذاشته می‌شود.

روز گذشته ۱۷ نوامبر، ۳۰ سازمان مستقل حقوق بشری با ارسال یک بیانیه‌ خطاب به نمایندگان کشورهای عضو سازمان ملل، بر ادامه نقض حقوق بشر در دوران ریاست جمهوری حسن روحانی تاکید کردند و خواهان تصویب قطعنامه «حفاظت از حقوق بشر در ایران» شد‌ند.

سازمان‌های حقوق بشری، تصویب این قطعنامه توسط نمایندگان کشورهای عضو مجمع عمومی را فرصتی مهم برای تکرار ابراز نگرانی از نقض مداوم حقوق بشر در ایران دانسته‌اند.

در بیانیه آنان، پیرامون عدم تعهد جمهوری اسلامی ایران نسبت به توصیه‌های پذیرفته شده در جریان اجلاس یو پی آر سال ۲۰۱۰ نیز هشدار داده شده است.

امضاکنندگان بیانیه، ۳۰ سازمان مستقل حقوق بشری، با  اشاره به گزارش احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل در اکتبر سال ۲۰۱۴ که به تداوم نقض حقوق بشر در ایران تاکید و نسبت به آن ابراز نگرانی کرده بود نوشته‌اند که مقامات ایران همواره در تلاش برای تضعیف سیستماتیک جامعه مدنی، مدافعان حقوق بشر و حافظان استانداردهای بین‌المللی حقوق بشری بوده‌اند.

UN-Geneve2

جمهوری اسلامی ایران تصمیم‌گیری پیرامون پذیرش یا عدم پذیرش پیشنهادهای ۱۰۸ کشور برای بهبود وضعیت حقوق بشر در این کشور را به تعویق انداخته است.

«روند به رو به افزایش اعدام»، «اعدام نوجوانان»، «نبود آزادی بیان»، «انتقاد از اعدام اعضای گروه‌های اتنیک در ایران، از جمله شهروندان عرب اهوازی، کرد‌ها و بلوچ‌ها به اتهام اقدام علیه امنیت ملی»، «بازداشت خودسرانه روزنامه‌نگاران، مدافعان حقوق بشر، فعالان حقوق زنان، فعالان اتحادیه‌های کارگری، دانشجویان و اعضای اقلیت‌های قومی و مذهبی»، «شکنجه و بدرفتاری‌ با زندانیان»، «حبس‌های طولانی مدت در سلول‌های انفرادی»، «محرومیت زندانیان از درمان پزشکی»، «عدم دسترسی زندانیان به وکیل و محاکمه عادلانه»، «تبعیض سیستماتیک علیه زنان در قانون و جامعه»، «سهمیه بندی جنسیتی با هدف محدود کردن دسترسی زنان به آموزش عالی»، «سیاست‌های جمعیتی جدید و در نتیجه دسترسی محدود زنان به برنامه‌های تنظیم خانواده و سلامت جنسی»، به عنوان نمونه‌هایی از نقض حقوق بشر در ابران در این نامه ذکر شده‌اند.

سازمان‌های امضاکننده از کشورهای عضو مجمع عمومی تقاضا کرده‌اند تا با رای دادن به نفع این قطعنامه در تاریخ ۱۸ نوامبر، قاطعیت و جدیت جامعه جهانی را در تلاش برای بهبود واقعی وضعیت حقوق بشر در ایران نشان دهند.

بی اعتنایی ایران به پیشنهادهای حقوق بشری ۱۰۸ کشور جهان

روز ۳۱ اکتبر سال جاری،  ۱۰۸ کشور عضو سازمان ملل در اجلاس بررسی ادواری جهانی وضعیت حقوق بشر ایران، در مقر شورای حقوق بشر در شهر ژنو، پیشنهادهای خود برای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران ارائه کردند.

لغو اعدام کودکان، لغو مجازات همجنسگرایان، لغو مجازات سنگسار، آزادی اینترنت، رفع سانسور مطبوعات و گسترش آزادی بیان، بهبود وضعیت زنان و بهتر شدن میزان حضور آنان در اجتماع، توجه به حقوق زندانیان و حق آنان در داشتن وکیل، بهبود وضعیت زندانیان، قطع اعترافات اجباری به مثابه شکنجه زندانی، بهبود وضعیت حقوق دگرباشان جنسی و اقلیت‌های مذهبی، آزادی تجمع، آزادی زندانیان سیاسی، رعایت حقوق اقلیت‌های قومی از جمله کردها، توجه به حقوق دراویش، آزادی اقلیت‌های مذهبی زندانی چون بهاییان، توجه به حقوق بهاییان، توقف برنامه‌های رسانه رسمی برای تخطئه اقلیت‌ها، مبارزه با خشونت خانگی و جنسی و آزادی روزنامه‌نگاران زندانی، ازجمله پیشنهادهای ۱۰۸ کشور حاضر در اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل بودند که برای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران ارائه شدند.

جمهوری اسلامی ایران اما تصمیم‌گیری پیرامون پذیرش یا عدم پذیرش پیشنهادهای این  ۱۰۸ کشور را به تعویق انداخته است.

یشنهادهای ارائه شده در اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد هیچ کشوری را مجبور به اجرا نمی‌کند. در حقیقت، یک کشور می‌تواند تمام پیشنهادها را رد کند و این پیشنهادها ضمانت اجرایی ندارند. حضور کشورها در این نشست‌ها داوطلبانه است و ساز و کارهای بین‌المللی نمی‌توانند کشورها را برای پذیرفتن پیشنهادات مطرح شده در جلسات بررسی ادواری وضعیت حقوق بشر، اجبار کنند.

پیش نویس قطعنامه حفاظت از حقوق بشر در ایران اما در صورت تصویب، ایران را ملزم به رعایت برخی قوانین در زمینه رعایت حقوق بشر در این کشور می کند.

Share