Share

نمایندگان مجلس ایران قصد دارند طرحی را به تصویب برسانند تا اسیدپاشی در شمار جرائمی قرار گیرد که از آن‌ها به عنوان «محاربه» نام برده می‌شود. بر پایه قوانین ایران، مجازات «محاربه با خدا و رسول خدا» اعدام است.

روزنامه شهروند روز پنج‌شنبه ششم آذر به نقل از محمدعلی اسفنانی، عضو کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس گزارش داد: «در این طرح، جرم اسیدپاشی محاربه محسوب شده و صرف نظر از دیه و قصاص، باید مطابق با مجازات تعیین‌شده برای محاربه، برای آن‌ها حکم صادر شود.»

تشدید مجازات اسیدپاشی پس از آن مطرح شده که دو ماه پیش چند مورد اسیدپاشی به زنان در اصفهان رخ داد.

عبدالصمد خرمشاهی، وکیل دادگستری در مورد طرح نمایندگان مجلس برای افزایش مجازات اسیدپاشی گفته است: «در حقوق جزایی اسلام، محاربه تعاریف خاصی دارد و به افراد خاصی اطلاق می‌شود؛ کسانی که به قصد ترساندن مردم و تشویش ذهن آن‌ها عملی را مرتکب می‌شوند تحت شرایطی به‌عنوان محارب شناخته می‌شوند.»

وی می‌گوید: «این درحالی است که در سال‌های گذشته، پرونده‌هایی که با محوریت اسیدپاشی تشکیل شده، معمولا به دلیل دعواهای شخصی و درگیری‌های خانوادگی اتفاق افتاده است و مورد آخر اسیدپاشی که در اصفهان اتفاق افتاد و البته هنوز مرتکبانش مشخص نشده‌اند، می‌تواند یک استثنا باشد.»

به‌گفته خرمشاهی «موضوع مهم درباره طرح نمایندگان مجلس که قرار است مجازات اعدام را برای اسیدپاشان در نظر بگیرد این است که اگر شدیدترین مجازات‌ها هم وضع شود بدون این‌که زمینه‌های جرم از بین برود، در مدت کوتاهی جلوی وقوع جرم را می‌گیرد ولی ریشه آن را از بین نمی‌برد.»

بهمن کشاورز، حقوقدان نیز می گوید: «ملاحظات میدانی و مشاهدات عینی و عملی نشان می‌دهد که نباید از تشدید مجازات انتظار بازدارندگی داشت.»

به‌گفته وی «اگر چنین مجازاتی با شرط عدم‌امکان تخفیف یا تعلیق یا عفو یا آزادی مشروط تعیین شود شاید در کوتاه‌مدت و میان‌مدت تا حدی بازدارنده باشد اما آن‌چه بسیار مهم است بحث آموزش و اطلاع‌رسانی است.»

بهمن کشاورز بر این باور است که باید «احترام به کرامت انسانی و احترام تمامیت جسمی انسان‌ها» آموزش داده شود و به جای مجازات‌هایی مانند اعدام، مجازات‌های جایگزین سخت مانند حبس‌های طولانی مدت برای اسیدپاشی در نظر گرفته شود تا «مرتکبین احتمالی اسیدپاشی بدانند چه سرنوشتی در انتظارشان است و آگاه باشند که مثلا ٣٠‌ سال یا بیشتر در زندان بودن بدون امید و امکان عفو و آزادی مشروط یا حتی مرخصی چه معنا و مفهومی دارد.»

Share