Share

پرویز گرشاسبی، معاون سازمان جنگل‌ها و مراتع ایران خبر داده که سالانه ۵۰ هزار هکتار بر بیابان‌های ایران افزوده می‌شود.

biaban

گرشاسبی در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر از «برداشت بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی و استفاده بیش از حد از خاک» به‌عنوان علل عمده بیابان‌زایی در ایران نام برده است.

حکومت ایران پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ برای گسترش کشاورزی اجازه داد هزاران چاه در سراسر ایران و از جمله دشت‌های ممنوعه حفر شود که به گفته ناظران حفر گسترده این چاه‌ها و برداشت بی‌رویه آب باعث بحرانی‌شدن ذخایر آبی در کشور شده است.

از ۱۶۴ میلیون هکتار مساحت ایران، ۳۲ میلیون هکتار آن در محدوده بیابانی قرار دارد که از این میزان حدود هفت میلیون هکتار آن کانون بحرانی هستند.

گرشاسبی می‌گوید: «چنانچه در کنار یک اکوسیستم بیابانی، جاده‌ها، صنایع و فرودگاه‌ها استقرار یابند موجب افزایش حمل ماسه‌های بادی شده و اکوسیستم بیابانی را تبدیل به کانون بحرانی می‌کنند.»

به گفته او در ۵۰ سال گدشته حدود ۲.۵ میلیون هکتار بیابان‌زدایی در کشور انجام شده اما به دلیل «عدم مدیریت جامع حوزه‌های آبخیز»، در حال حاضر میزان بیابان‌ز‌دایی و بیابان‌زایی در کشور سالانه با هم برابر شده است.

مرکز پژوهش‌های مجلس ایران نیز به‌تازگی اعلام کرده که با گسترش خشکسالی، دو سوم این کشور به مناطق بیابانی تبدیل شده است.

بر اساس برنامه پنجم توسعه باید سالانه ۵۰۰ هزار هکتار از کانون‌های تولید ریزگرد در کشور توسط سازمان جنگل‌ها و با همکاری دیگر دستگاه‌ها از جمله وزارت نفت مهار شود اما به‌گفته معاون سازمان جنگل‌ها «به دلیل کمبود بودجه، درصد بسیار کمی از این میزان، بیابان‌زدایی می‌شود به‌طوری که در ۵۰ سال اخیر از ۷.۵ میلیون هکتار کانون‌های بحرانی بیابانی تنها یک سوم آن یعنی حدود ۲.۵ میلیون هکتار احیا شده است.»

این مقام سازمان جنگل‌ها گفته برای اینکه سالانه بتوان ۵۰۰ هزار هکتار کانون ریزگرد در کشور را بیابان‌زدایی کرد به اعتباری حدود ۲.۵ میلیارد تومان در سال نیاز است که تاکنون این اعتبار هرگز تأمین نشده است.

Share