Share

 هوشنگ کاووسی منتقد و کارگردان قدیمی سینما پس از مدت‌ها بستری بودن در بخش آی‌سی‌یو‌ بیمارستان سینا تهران در سن ۹۰ سالگی دیده از جهان فروبست.

امیرهوشنگ کاووسی از نخستین منتقدان جدی سینما در ایران به‌شمار می‌رود.

وی در مدرسه سینمایی ایدک (IDHEC) فرانسه در رشته تهیه‌کنندگی و فیلمسازی تحصیل کرد و سپس به دانشکده ادبیات سوربن رفت و در آن‌جا دکترای فیلمولوژی گرفت.

هوشنگ کاووسی در سال ۱۳۳۲ به ایران بازگشت و فیلم‌هایی چون “ماجرای زندگی” (۱۳۳۴)، “۱۷ روز به اعدام” (۱۳۳۵)، “وقتی که آفتاب غروب می‌کند” (۱۳۳۸) و “خانه کنار دریا” (۱۳۴۸) را ساخت که دو فیلم “ماجرای زندگی” و “وقتی که آفتاب غروب می‌کند” ناتمام ماندند.

کاووسی با ورود به ایران کار نقدنویسی خود را در مجله “روشنفکر” آغاز و سپس در مجلات دیگر از جمله مجله معتبر “فردوسی” ادامه داد.

در همان آغاز نقدنویسی خود به نقد صریح سینمای ایران پرداخت و در اوایل دهه ۱۳۴۰ اصطلاح “فیلمفارسی” را باب کرد؛ اصطلاحی که منتقدان سینما همچنان در نوشته‌های خود از آن استفاده می‌کنند.

کاووسی همچنین جریان “موج نوی سینمای ایران” را که از اواخر دهه ۱۳۴۰ آغاز شد رد می‌کرد و به‌رسمیت نمی‌شناخت.

هوشنگ کاووسی برای ارتقای فرهنگ سینمایی در ایران افزون بر نوشتن مقالات انتقادی و تفسیری، نخستین کلوب سینمایی ایران را با نام “سینه‌کلوب ایران” بنیان نهاد.

مراسم خاکسپاری این چهره تأثیرگذار بر سینمای ایران هنور مشخص نشده است.

Share