Share

آخرین تابلوی نقاشی میکل آنجلو مریسی، معروف به کارواجیو، هنرمند ایتالیایی به نام: «آرمیدن یحیای تعمیددهنده» برای اولین‌بار در دنیا نه در رم بلکه در خانه رامبراند نقاش مشهور هلندی در آمستردام به نمایش درآمده است.

کارواجیو، برجسته‌ترین نقاش ایتالیا در قرن شانزدهم و این اثرش برای چهارصدسال مفقود شده بود. تابلوی «یحیای تعمید‌دهنده» سفری دور و دراز را تا امریکای جنوبی از سر گذراند و در سال ۱۹۷۶ کشف و سرانجام به اروپا بازگشت. این اثر بی‌همتا و گرانبها متعلق به یک کلکسیون خصوصی است.

 

متخصصان هنر پس از چندسال بررسی و تحقیق با قطعیت این کار را متعلق به کارواجیو دانسته‌اند، اما بحث بر سر اصالت آن هم‌چنان ادامه دارد. رونمایی از «یحیی تعمیددهنده» در دسامبر امسال سر وصدای زیادی به پا کرد. در روز افتتاح نمایشگاه ده‌ها ژورنالیست حضور داشتند.

 

سال ۲۰۱۰ در ایتالیا سال کارواجیو نام گرفته است و به همین مناسبت نمایشگاه‌های متعددی از آثار او در چند کشور برپا شد. نمایش نمادین تابلوی یحیی در موزه‌ی خانه‌ی رامبراند در آمستردام البته بی‌دلیل نیست. کارواجیو و رامبراند دو نابغه‌ی دوران و سبک باروک‌اند، اگرچه بعید به نظر می‌رسد که رامبراند اثری از کارواجیو را واقعاً دیده باشد، اما او به واسطه‌ی نقاشان هلندی که در قرن هفدهم در ایتالیا تحصیل می‌کردندبا سبک کار استاد آشنا و از او تاثیر گرفت.

 

کارواجیو و رامبراند با قدرت و مهارت احساسات انسانی را در آثار خود تجسم بخشیده‌اند. با نورپردازی، استفاده از تضاد میان رنگ‌های تیره و روشن که سبب برجسته شدن ابعاد و تاثیر دراماتیک نقاشی می‌شود، سبک منحصر به فرد خود را آفریده‌اند. منبع نور در آثار آنها اغلب مشخص نمی‌شود. کارواجیو رئالیستی طبیعت‌دوست و هم انسان‌گرا است. نقاشی‌هایش هم تصویری واقعی از زندگی روزمره و هم مضامین مذهبی و اساطیری را در خود دارند. او با نورپردازی استثنایی و رئالیسم دراماتیکش سخت بر معاصران و هم نسل‌های پس از خود تاثیر گذاشت.

 

این دونابغه‌ی هنر نقاشی اروپایی را در آغاز دوره‌ی باروک دگرگون و آثار بی‌نظیری خلق کرده‌اند. در هنر باروک استفاده از حرکت، انرژی، تنش واقعی و تقابل نور و سایه بر تاثیرات نمایشی نقاشی و مجسمه‌ها می‌افزاید. احساسات، شور و هیجان، تجسمات معجزه‌آسا و فضای نامتناهی از مشخصات این سبک است.

کارواجیو چندین اثر با الهام از یحیی پیامبر کشیده است. یحیی قدیس فرزند ذکریا و مادرش دختر عموی مریم بود.

او به کار تعمید، دعوت و هدایت مردمان بود، اما پس از حرام خواندن ازدواج هیرودیس پادشاه فلسطین با زن برادرش، مورد خشم شاه قرار گرفته، زندانی و بعد کشته شد. در انجیل و قرآن نام او در کنار پیامبران خدا ذکر شده است.

 

انجیل او را تعمیددهنده‌ی عیسی دانسته و در کتاب «یوحنا» در باب اول آیه‌ی هفتم از یحیی به عنوان شهادت‌دهنده نام می‌برد:

 

«یکی از جانب خدا آمد و اسمش یحیی بود و برای شهادت آمد تا به نور شهادت دهد، تا همه به واسطه‌ی او ایمان آورند. او خود روشنایی نبود، بلکه آمده بود تا بر روشنایی شهادت دهد. روشنایی حقیقی آن است که جهان از او منور می‌شود.»

 

در تابلوی«یحیای تعمید‌دهنده» او نیمه‌برهنه و پیچیده در شنلی قرمز به پهلو آرمیده و به نقطه‌ای در صحرای تاریک خیره است. پس زمینه‌ی تابلو تیره و نوری خدایی بر بدن یحیی تابیده است. او پیامبری است بشارت‌دهنده! روشنی پیکر یحیی و هم ساقه‌های نورس نمادی از تولد مسیح‌اند و شنل قرمز سمبلی از شهادت یحیی و هم عیسی. در کنار او چوبدستی‌اش صلیب‌وار قرارگرفته است.

 

کارواجیو در سال ۱۵۷۱ در شمال ایتالیا به دنیا آمد. در یازده سالگی برای تحصیل در رشته‌ی نقاشی به میلان نزد سیمون پترزانو رفت و در سال ۱۵۹۳ رهسپار رم شد.

هنر او به زودی توجه همه را به خود جلب کرد و نقاشی‌هایش از مقدسین مسیحی و به صلیب کشیدن پطرس یکی از چهار قدیس همیار مسیح او را به شهرت رساند. کارواجیو برای کلیسای کاتولیک نقاشی‌های متعددی کشید و نزد اشراف و روحانیون ارج و قرب زیادی داشت.

 

زندگی شخصی کارواجیو پر از ماجراهای عجیب و غریب بود. او اغلب با دیگران درگیر بود. در سال ۱۶۰۶ مردی را به خاطر دفاع از زنی در یک شمشیر بازی کشت و از رم گریخت. پس از فرار به ناپل، جزیره مالت و سیسیل رفت و سرانجام به پرتو ارکوله در صد کیلومتری رم برگشت، اما به علت بیماری در سن ۳۹ سالگی درگذشت. در تابستان ۲۰۱۰ استخوان‌های او در توسکانا کشف شد. دانشمندان با آزمایش دی ان ای و مقایسه‌اش با دی ان ای نوادگان خویشاوند اعلام کردند که اسکلت پیدا شده به کارواجیو تعلق دارد.

Share