برگرفته از تریبون زمانه *  
Share

ما، امضا کنندکان این بیانیه، قتل عام ۱۳۶۷ زندانیان سیاسی ایران را یک مورد واضح و روشن از جنایت علیه بشریت می‌دانیم. ما از سازمان های حقوق بشر بین المللی و شورای حقوق بشر سازمان ملل درخواست می‌کنیم جمهوری اسلامی می ایران را برای دشمنی سیستماتیک به حقوق مدنی و سیاسی شهروندان خود محکوم سازد.

Khavaran_mother

جمهوری اسلامی ایران در طول ۳۷ سال، بیش از پانزده هزار زندانی سیاسی را اعدام کرده است. در سال ۱۳۶۷، به فرمان شخص آیت الله خمینی، انبوهی از زندانیان سیاسی اعدام شدند. بنا به گزارش عفوبین الملل، دست کم ۴۴۸۲ مرد و زن جوان در فاصله دوماه در آن سال «ناپدید» شدند. محکومیت بسیاری از اعدام شدگان به سرآمده بود و باید از زندان آزاد می شدند. جنازه اعدام شدگان در جاهایی بدون نشان به گور سپرده شد و خانواده‌های آنها هرگز از گور عزیزان شان آگاهی نیافتند. در سال ۲۰۱۲، یک دادگاه مردمی متشکل از قضات بین المللی سرشناس، سران حکومت ایران را در جنایت علیه بشریت مجرم شناخت. رهبران دینی – سیاسی ایران بیش از سی سال در برابر این جنایت سکوت کردند.

اینک، یک نوار صوتی از دیداری در مردادماه ۱۳۶۷ در دست است که درآن، آیت منتظری که در آن هنگام جانشین برگزیده ولی فقیه بود، به گروه روحانیانی که در این کشتار دست داشته‌اند می گوید: ” به من اجازه دهید صریح و بی پرده به شما بگویم: شما بزرگترین جرم و جنایت در جمهوری اسلامی را مرتکب شده اید – جرمی که همه ما در طول تاریخ محکوم خواهیم شد. ” سخنان منتظری به برکناری او از جانشینی از سوی آیت خمینی انجامید و راه را برای فراز خامنه ای به جانشینی خمینی بازکرد. منتظری در سال ۱۳۸۸ در گذشت و پسرش احمد، این نوار سی ساله را در تارنمای شخصی اش برملا  کرد.

گزارش منتظری از این کشتار، سران جمهوری اسلامی و از جمله رئیس قوه قضاییه، صادق لاریجانی را وادار به اعتراف و توجیه اعدام ها کرد. نوار سخنان منتظری، همچنین نام مجریان این کشتار را در بردارد. در میان آنها از جمله به نام مصطفی پورمحمدی برمی خوریم که در آن زمان معاون وزیر اطلاعات بود و اینک وزیر دادگستری در کابینه اقای روحانی است. دیگری حسینعلی نیری، قاضی شرع آن زمان در زندان اوین و اینک معاون دیوان عالی کشور و رئیس دادگاه انتظامی قضات است. ابراهیم رئیسی که در آن زمان معاون دادستان تهران بود و اینک ریاست آستان قدس رضوی را در دست دارد.

اکنون که در آستانه سالگرد سی سالگی این کشتار هستیم، خانواده‌های اعدامیان همچنان چشم به راه عدالت‌اند. هرسال که برای درخواست حق طلبانه خود از حکومت گردهم می آیند، با رفتار سرکوب گرانه ماموران امنیتی روبرو می شوند. این نمونه ای از رفتاری است که جمهوری اسلامی را به انکار مشروعیت ICC یا دیوان بین المللی کیفری و نیز اعلامیه جهانی حقوق بشر کشانده است. یکی دیگر از دلایل سرپیچی جمهوری اسلامی در پیوستن به این دیوان، جرایم سنگین این دیوان برای قوانینی مانند سنگسار، شلاق زدن و بریدن اجزای بدن مجرمین و رفتار تبعیض گرایانه با اقلیت‌ها است. سران جمهوری اسلامی، در حالی که پذیرای کشتار جمعی مسلمانان به دست مسلمان اند، از داوری قضات غیر مسلمان برای مسلمانان برنمی تابند.

پس از سرکوب جنبش ۱۳۸۸ در واکنش به تقلب انتخاباتی، بیش از دویست حقوقدان ایرانی از دیوان بین المللی کیفری خواستند که به رفتار نیرهای امنیتی ایران رسیدگی کند. اگرچه درخواست کنندگان می‌دانستند که از نظر حقوقی، دست دیوان برای این رسیدگی بسته است، این خواست را برای آگاه ساختن جهانیان از تداوم رفتار سرکوب گرانه حکومت اسلامی علیه جامعه مدنی ایران در برابر دیوان نهادند. کانادا یگانه کشور جهان است که رسما ایران را به دلیل کشتار ۱۳۶۷ به جنایت علیه بشریت متهم ساخته است. تنها راه حقوقی برای گشایش پرونده ایران از سوی دیوان، درخواست رسمی شورای امنیت سازمان ملل است، هرچند مصلحت‌های سیاسی دولت‌های دارنده حق وتو، شورای امنیت را از این کار بازمی دارد.

ما، امضا کنندکان این بیانیه، قتل عام ۱۳۶۷ زندانیان سیاسی ایران را یک مورد واضح و روشن از جنایت علیه بشریت میدانیم. ما از سازمان های حقوق بشر بین المللی و شورای حقوق بشر سازمان ملل درخواست می‌کنیم جمهوری اسلامی می ایران را برای دشمنی سیستماتیک به حقوق مدنی و سیاسی شهروندان خود محکوم سازد.

۱ روز سمی اتوود
۲ هوشنگ اردوان
۳ جمشید اسدی
۴ فرید اشکان
۵ رضا افشاری
۶ بیژن افتخاری
۷ بهمن امینی
۸ حمیرا امینی
۹ مهدی امینی
۱۰ شاهین انزلی
۱۱ محمد انوشه
۱۲ مریم اهری
۱۳ مهران براتی
۱۴ فرهاد بکائی
۱۵ سهیال وحدتی بنا
۱۶ خسرو بندری
۱۷ فرامرز بهار
۱۸ محمد بهبودی
۱۹ سهراب بهداد
۲۰ پانته ا بهرامی
۲۱ کوروش پارسا
۲۲ میثاق پارسا
۲۳ ناصر پاکدامن
۲۴ مهشید پگاهی
۲۵ احمد پورمندى
۲۶ نیره توحیدی
۲۷ مهدی خانبابا تهرانی
۲۸ جهانشاه جاوید
۲۹ مهری جعفری
۳۰ محمود جعفری
۳۱ مهدی جمشیدی
۳۲ فرهنگ جهانپور
۳۳ هرمز چمن ارا
۳۴ بهرام چوبین
۳۵ حمید حمیدی
۳۶ نسیم خاکسار
۳۷ مهرداد درویشپور
۳۸ پرویز دستمالچی
۳۹ فریبا راد
۴۰ فاطمه رضایی
۴۱ ترانه روستا
۴۲ سعید رهنما
۴۳ حمید زنگنه
۴۴ بهروز ستوده
۴۵ سلی شاهوار
۴۶ حسن شریعتمداری
۴۷ االهه شکرایی
۴۸ بانو صابرى
۴۹ رضا صفاری
۵۰ کوروش صحتی
۵۱ راحله طارانی
۵۲ شیرین عبادی
۵۳ محبوبه عباسقلی زاده
۵۴ علی عرب
۵۵ کاظم علمداری
۵۶ رضا علوی
۵۷ سهیال فرهنگ
۵۸ منصور فرهنگ
۵۹ نهضت فرهودی
۶۰ کامبیز قائم مقام
۶۱ محسن قائم مقام
۶۲ هادی قائمی
۶۳ شهرام قنبری
۶۴ مهرانگیز کار
۶۵ کاظم کردوانی
۶۶ عبدی کالنتری
۶۷ صادق کمالی
۶۸ حمید کوثری
۶۹ آلن کوشان
۷۰ ارسالن کهنمویی پور
۷۱ فریده کیومهر
۷۲ روبرتو گدی
۷۳ رضا گوهرزاد
۷۴ ژاله لککنر- گوهری
۷۵ علی لیمونادی
۷۶ شهرام مجاب
۷۷ شهرزاد مجاب
۷۸ مجید محمّدی
۷۹ پرویز مختاری
۸۰ احمد مشعوف
۸۱ الهه مشعوف
۸۲ انوشه مشعوف
۸۳ نیما مشعوف
۸۴ منصور معدل
۸۵ بهروز معظمی
۸۶ هایده مغیثی
۸۷ اسفندیار منفردزاده
۸۸ فریبا داوودی مهاجر
۸۹ علی اکبر مهدی
۹۰ شکوه میرزادگی
۹۱ مهران میرفخرائی
۹۲ علی میرسپاسی
۹۳ عباس میالنی
۹۴ فرهاد نعمانی
۹۵ شان نواختر
۹۶ نادر هاشمی
۹۷ عباس هژیر
۹۸ عطا هودشتیان
۹۹ رضا فانی یزدی
۱۰۰ محسن یلفانی

لینک مطلب در تریبون

Share